Formentabelle zu „exorare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoro | exoror |
| 2. Person Singular | exoras | exorare, exoraris |
| 3. Person Singular | exorat | exoratur |
| 1. Person Plural | exoramus | exoramur |
| 2. Person Plural | exoratis | exoramini |
| 3. Person Plural | exorant | exorantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exorabam | exorabar |
| 2. Person Singular | exorabas | exorabare, exorabaris |
| 3. Person Singular | exorabat | exorabatur |
| 1. Person Plural | exorabamus | exorabamur |
| 2. Person Plural | exorabatis | exorabamini |
| 3. Person Plural | exorabant | exorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exorabo | exorabor |
| 2. Person Singular | exorabis | exorabere, exoraberis |
| 3. Person Singular | exorabit | exorabitur |
| 1. Person Plural | exorabimus | exorabimur |
| 2. Person Plural | exorabitis | exorabimini |
| 3. Person Plural | exorabunt | exorabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoravi | — |
| 2. Person Singular | exoravisti | — |
| 3. Person Singular | exoravit | — |
| 1. Person Plural | exoravimus | — |
| 2. Person Plural | exoravistis | — |
| 3. Person Plural | exorare, exoravere, exoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoraveram | — |
| 2. Person Singular | exoraveras | — |
| 3. Person Singular | exoraverat | — |
| 1. Person Plural | exoraveramus | — |
| 2. Person Plural | exoraveratis | — |
| 3. Person Plural | exoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoravero | — |
| 2. Person Singular | exoraris, exoraveris | — |
| 3. Person Singular | exoraverit | — |
| 1. Person Plural | exoraverimus | — |
| 2. Person Plural | exoraveritis | — |
| 3. Person Plural | exoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exorem | exorer |
| 2. Person Singular | exores | exorere, exoreris |
| 3. Person Singular | exoret | exoretur |
| 1. Person Plural | exoremus | exoremur |
| 2. Person Plural | exoretis | exoremini |
| 3. Person Plural | exorent | exorentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exorarem | exorarer |
| 2. Person Singular | exorares | exorarere, exorareris |
| 3. Person Singular | exoraret | exoraretur |
| 1. Person Plural | exoraremus | exoraremur |
| 2. Person Plural | exoraretis | exoraremini |
| 3. Person Plural | exorarent | exorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoraverim | — |
| 2. Person Singular | exoraris, exoraveris | — |
| 3. Person Singular | exoraverit | — |
| 1. Person Plural | exoraverimus | — |
| 2. Person Plural | exoraveritis | — |
| 3. Person Plural | exoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoravissem | — |
| 2. Person Singular | exoravisses | — |
| 3. Person Singular | exorasset, exoravisset | — |
| 1. Person Plural | exoravissemus | — |
| 2. Person Plural | exoravissetis | — |
| 3. Person Plural | exoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exorare | exoravisse |
| Passiv | exorari, exorarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exora, exorabulum | exorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exorate | exoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exorato | exorator |
| 3. Person Singular | exorato | exorator |
| 2. Person Plural | exoratote | — |
| 3. Person Plural | exoranto | exorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoratus, exorata, exoratum | exorata, exoratae, exorati |
| Genitiv | exoratae, exorati | exoratarum, exoratorum |
| Dativ | exorato, exoratae | exoratis |
| Akkusativ | exoratam, exoratum | exorata, exoratas, exoratos |
| Ablativ | exorato, exorata | exoratis |
| Vokativ | exorata, exorate, exoratum | exorata, exoratae, exorati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exorans | exorantes, exorantia |
| Genitiv | exorantis | exorantium, exorantum |
| Dativ | exoranti | exorantibus |
| Akkusativ | exorans, exorantem | exorantes, exorantia |
| Ablativ | exorante, exoranti | exorantibus |
| Vokativ | exorans | exorantes, exorantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoratura, exoraturum, exoraturus | exoratura, exoraturae, exoraturi |
| Genitiv | exoraturae, exoraturi | exoraturarum, exoraturorum |
| Dativ | exoraturae, exoraturo | exoraturis |
| Akkusativ | exoraturam, exoraturum | exoratura, exoraturas, exoraturos |
| Ablativ | exoratura, exoraturo | exoraturis |
| Vokativ | exoratura, exorature, exoraturum | exoratura, exoraturae, exoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exorandus, exorandumque, exoranda, exorandum | exoranda, exorandae, exorandi |
| Genitiv | exorandae, exorandi | exorandarum, exorandorum |
| Dativ | exorandae, exorando | exorandis |
| Akkusativ | exorandumque, exorandam, exorandum | exoranda, exorandas, exorandos |
| Ablativ | exoranda, exorando | exorandis |
| Vokativ | exorandumque, exoranda, exorande, exorandum | exoranda, exorandae, exorandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exorium | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | exorium | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | exorium | — |
155 (237) Formen für „exorare“
