Formentabelle zu „exonerare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exonero | exoneror |
| 2. Person Singular | exoneras | exonerare, exoneraris |
| 3. Person Singular | exonerat | exoneratur |
| 1. Person Plural | exoneramus | exoneramur |
| 2. Person Plural | exoneratis | exoneramini |
| 3. Person Plural | exonerant | exonerantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exonerabam | exonerabar |
| 2. Person Singular | exonerabas | exonerabare, exonerabaris |
| 3. Person Singular | exonerabat | exonerabatur |
| 1. Person Plural | exonerabamus | exonerabamur |
| 2. Person Plural | exonerabatis | exonerabamini |
| 3. Person Plural | exonerabant | exonerabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exonerabo | exonerabor |
| 2. Person Singular | exonerabis | exonerabere, exoneraberis |
| 3. Person Singular | exonerabit | exonerabitur |
| 1. Person Plural | exonerabimus | exonerabimur |
| 2. Person Plural | exonerabitis | exonerabimini |
| 3. Person Plural | exonerabunt | exonerabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoneravi | — |
| 2. Person Singular | exoneravisti | — |
| 3. Person Singular | exoneravit | — |
| 1. Person Plural | exoneravimus | — |
| 2. Person Plural | exoneravistis | — |
| 3. Person Plural | exonerarunt, exonerare, exoneravere, exoneraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoneraveram | — |
| 2. Person Singular | exoneraveras | — |
| 3. Person Singular | exoneraverat | — |
| 1. Person Plural | exoneraveramus | — |
| 2. Person Plural | exoneraveratis | — |
| 3. Person Plural | exoneraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoneravero | — |
| 2. Person Singular | exoneraris, exoneraveris | — |
| 3. Person Singular | exoneraverit | — |
| 1. Person Plural | exoneraverimus | — |
| 2. Person Plural | exoneraveritis | — |
| 3. Person Plural | exoneraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exonerem | exonerer |
| 2. Person Singular | exoneres | exonerere, exonereris |
| 3. Person Singular | exoneret | exoneretur |
| 1. Person Plural | exoneremus | exoneremur |
| 2. Person Plural | exoneretis | exoneremini |
| 3. Person Plural | exonerent | exonerentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exonerarem | exonerarer |
| 2. Person Singular | exonerares | exonerarere, exonerareris |
| 3. Person Singular | exoneraret | exoneraretur |
| 1. Person Plural | exoneraremus | exoneraremur |
| 2. Person Plural | exoneraretis | exoneraremini |
| 3. Person Plural | exonerarent | exonerarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoneraverim | — |
| 2. Person Singular | exoneraris, exoneraveris | — |
| 3. Person Singular | exoneraverit | — |
| 1. Person Plural | exoneraverimus | — |
| 2. Person Plural | exoneraveritis | — |
| 3. Person Plural | exoneraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoneravissem | — |
| 2. Person Singular | exoneravisses | — |
| 3. Person Singular | exoneravisset | — |
| 1. Person Plural | exoneravissemus | — |
| 2. Person Plural | exoneravissetis | — |
| 3. Person Plural | exoneravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exonera | exonerare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exonerate | exoneramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exonerato | exonerator |
| 3. Person Singular | exonerato | exonerator |
| 2. Person Plural | exoneratote | — |
| 3. Person Plural | exoneranto | exonerantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exonerata, exoneratum, exoneratus | exonerata, exoneratae, exonerati |
| Genitiv | exoneratae, exonerati | exoneratarum, exoneratorum |
| Dativ | exoneratae, exonerato | exoneratis |
| Akkusativ | exoneratam, exoneratum | exonerata, exoneratas, exoneratos |
| Ablativ | exonerata, exonerato | exoneratis |
| Vokativ | exonerata, exonerate, exoneratum | exonerata, exoneratae, exonerati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exonerans | exonerantes, exonerantia |
| Genitiv | exonerantis | exonerantium, exonerantum |
| Dativ | exoneranti | exonerantibus |
| Akkusativ | exonerans, exonerantem | exonerantes, exonerantia |
| Ablativ | exonerante, exoneranti | exonerantibus |
| Vokativ | exonerans | exonerantes, exonerantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoneratura, exoneraturum, exoneraturus | exoneratura, exoneraturae, exoneraturi |
| Genitiv | exoneraturae, exoneraturi | exoneraturarum, exoneraturorum |
| Dativ | exoneraturae, exoneraturo | exoneraturis |
| Akkusativ | exoneraturam, exoneraturum | exoneratura, exoneraturas, exoneraturos |
| Ablativ | exoneratura, exoneraturo | exoneraturis |
| Vokativ | exoneratura, exonerature, exoneraturum | exoneratura, exoneraturae, exoneraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exonerandum, exoneranda, exonerandus | exonerandi, exoneranda, exonerandae |
| Genitiv | exonerandi, exonerandae | exonerandarum, exonerandorum |
| Dativ | exonerandae, exonerando | exonerandis |
| Akkusativ | exonerandum, exonerandam | exonerandas, exoneranda, exonerandos |
| Ablativ | exoneranda, exonerando | exonerandis |
| Vokativ | exonerandum, exoneranda, exonerande | exonerandi, exoneranda, exonerandae |
152 (229) Formen für „exonerare“