Formentabelle zu „exolvere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvo | exolvor |
| 2. Person Singular | exolvis | exolveris |
| 3. Person Singular | exolvit | exolvitur |
| 1. Person Plural | exolvimus | exolvimur |
| 2. Person Plural | exolvitis | exolvimini |
| 3. Person Plural | exolvunt | exolvuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvebam | exolvebar |
| 2. Person Singular | exolvebas | exolvebare, exolvebaris |
| 3. Person Singular | exolvebat | exolvebatur |
| 1. Person Plural | exolvebamus | exolvebamur |
| 2. Person Plural | exolvebatis | exolvebamini |
| 3. Person Plural | exolvebant | exolvebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvam | exolvar |
| 2. Person Singular | exolves | exolvere, exolveris |
| 3. Person Singular | exolvet | exolvetur |
| 1. Person Plural | exolvemus | exolvemur |
| 2. Person Plural | exolvetis | exolvemini |
| 3. Person Plural | exolvent | exolventur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvi | — |
| 2. Person Singular | exolvisti | — |
| 3. Person Singular | exolvit | — |
| 1. Person Plural | exolvimus | — |
| 2. Person Plural | exolvistis | — |
| 3. Person Plural | exolvere, exolverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolveram | — |
| 2. Person Singular | exolveras | — |
| 3. Person Singular | exolverat | — |
| 1. Person Plural | exolveramus | — |
| 2. Person Plural | exolveratis | — |
| 3. Person Plural | exolverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvero | — |
| 2. Person Singular | exolveris | — |
| 3. Person Singular | exolverit | — |
| 1. Person Plural | exolverimus | — |
| 2. Person Plural | exolveritis | — |
| 3. Person Plural | exolverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvam | exolvar |
| 2. Person Singular | exolvas | exolvare, exolvaris |
| 3. Person Singular | exolvat | exolvatur |
| 1. Person Plural | exolvamus | exolvamur |
| 2. Person Plural | exolvatis | exolvamini |
| 3. Person Plural | exolvant | exolvantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolverem | exolverer |
| 2. Person Singular | exolveres | exolverere, exolvereris |
| 3. Person Singular | exolveret | exolveretur |
| 1. Person Plural | exolveremus | exolveremur |
| 2. Person Plural | exolveretis | exolveremini |
| 3. Person Plural | exolverent | exolverentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolverim | — |
| 2. Person Singular | exolveris | — |
| 3. Person Singular | exolverit | — |
| 1. Person Plural | exolverimus | — |
| 2. Person Plural | exolveritis | — |
| 3. Person Plural | exolverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exolvissem | — |
| 2. Person Singular | exolvisses | — |
| 3. Person Singular | exolvisset | — |
| 1. Person Plural | exolvissemus | — |
| 2. Person Plural | exolvissetis | — |
| 3. Person Plural | exolvissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exolve | exolvere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exolvite | exolvimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exolvito | exolvitor |
| 3. Person Singular | exolvito | exolvitor |
| 2. Person Plural | exolvitote | — |
| 3. Person Plural | exolvunto | exolvuntor |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exolvens | exolventes, exolventia |
| Genitiv | exolventis | exolventium, exolventum |
| Dativ | exolventi | exolventibus |
| Akkusativ | exolvens, exolventem | exolventes, exolventia |
| Ablativ | exolvente, exolventi | exolventibus |
| Vokativ | exolvens | exolventes, exolventia |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exolvendum, exolvenda, exolvendus, exolvunda, exolvundum, exolvundus | exolvendae, exolvenda, exolvendi, exolvunda, exolvundae, exolvundi |
| Genitiv | exolvendae, exolvendi, exolvundae, exolvundi | exolvendarum, exolvendorum, exolvundarum, exolvundorum |
| Dativ | exolvendo, exolvendae, exolvundae, exolvundo | exolvendis, exolvundis |
| Akkusativ | exolvendum, exolvendam, exolvundam, exolvundum | exolvendas, exolvenda, exolvendos, exolvunda, exolvundas, exolvundos |
| Ablativ | exolvendo, exolvenda, exolvunda, exolvundo | exolvendis, exolvundis |
| Vokativ | exolvendum, exolvenda, exolvende, exolvunda, exolvunde, exolvundum | exolvendae, exolvenda, exolvendi, exolvunda, exolvundae, exolvundi |
142 (217) Formen für „exolvere“