Formentabelle zu „exoculare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculo | exoculor |
| 2. Person Singular | exoculas | exoculare, exocularis |
| 3. Person Singular | exoculat | exoculatur |
| 1. Person Plural | exoculamus | exoculamur |
| 2. Person Plural | exoculatis | exoculamini |
| 3. Person Plural | exoculant | exoculantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculabam | exoculabar |
| 2. Person Singular | exoculabas | exoculabare, exoculabaris |
| 3. Person Singular | exoculabat | exoculabatur |
| 1. Person Plural | exoculabamus | exoculabamur |
| 2. Person Plural | exoculabatis | exoculabamini |
| 3. Person Plural | exoculabant | exoculabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculabo | exoculabor |
| 2. Person Singular | exoculabis | exoculabere, exoculaberis |
| 3. Person Singular | exoculabit | exoculabitur |
| 1. Person Plural | exoculabimus | exoculabimur |
| 2. Person Plural | exoculabitis | exoculabimini |
| 3. Person Plural | exoculabunt | exoculabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculavi | — |
| 2. Person Singular | exoculavisti | — |
| 3. Person Singular | exoculavit | — |
| 1. Person Plural | exoculavimus | — |
| 2. Person Plural | exoculavistis | — |
| 3. Person Plural | exoculare, exoculavere, exoculaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculaveram | — |
| 2. Person Singular | exoculaveras | — |
| 3. Person Singular | exoculaverat | — |
| 1. Person Plural | exoculaveramus | — |
| 2. Person Plural | exoculaveratis | — |
| 3. Person Plural | exoculaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculavero | — |
| 2. Person Singular | exocularis, exoculaveris | — |
| 3. Person Singular | exoculaverit | — |
| 1. Person Plural | exoculaverimus | — |
| 2. Person Plural | exoculaveritis | — |
| 3. Person Plural | exoculaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculem | exoculer |
| 2. Person Singular | exocules | exoculere, exoculeris |
| 3. Person Singular | exoculet | exoculetur |
| 1. Person Plural | exoculemus | exoculemur |
| 2. Person Plural | exoculetis | exoculemini |
| 3. Person Plural | exoculent | exoculentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exocularem | exocularer |
| 2. Person Singular | exoculares | exocularere, exoculareris |
| 3. Person Singular | exocularet | exocularetur |
| 1. Person Plural | exocularemus | exocularemur |
| 2. Person Plural | exocularetis | exocularemini |
| 3. Person Plural | exocularent | exocularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculaverim | — |
| 2. Person Singular | exocularis, exoculaveris | — |
| 3. Person Singular | exoculaverit | — |
| 1. Person Plural | exoculaverimus | — |
| 2. Person Plural | exoculaveritis | — |
| 3. Person Plural | exoculaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exoculavissem | — |
| 2. Person Singular | exoculavisses | — |
| 3. Person Singular | exoculavisset | — |
| 1. Person Plural | exoculavissemus | — |
| 2. Person Plural | exoculavissetis | — |
| 3. Person Plural | exoculavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exoculare | exoculavisse |
| Passiv | exoculari, exocularier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exocula | exoculare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exoculate | exoculamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exoculato | exoculator |
| 3. Person Singular | exoculato | exoculator |
| 2. Person Plural | exoculatote | — |
| 3. Person Plural | exoculanto | exoculantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoculata, exoculatum, exoculatus | exoculata, exoculatae, exoculati |
| Genitiv | exoculatae, exoculati | exoculatarum, exoculatorum |
| Dativ | exoculatae, exoculato | exoculatis |
| Akkusativ | exoculatam, exoculatum | exoculata, exoculatas, exoculatos |
| Ablativ | exoculata, exoculato | exoculatis |
| Vokativ | exoculata, exoculate, exoculatum | exoculata, exoculatae, exoculati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoculans | exoculantes, exoculantia |
| Genitiv | exoculantis | exoculantium, exoculantum |
| Dativ | exoculanti | exoculantibus |
| Akkusativ | exoculans, exoculantem | exoculantes, exoculantia |
| Ablativ | exoculante, exoculanti | exoculantibus |
| Vokativ | exoculans | exoculantes, exoculantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoculatura, exoculaturum, exoculaturus | exoculatura, exoculaturae, exoculaturi |
| Genitiv | exoculaturae, exoculaturi | exoculaturarum, exoculaturorum |
| Dativ | exoculaturae, exoculaturo | exoculaturis |
| Akkusativ | exoculaturam, exoculaturum | exoculatura, exoculaturas, exoculaturos |
| Ablativ | exoculatura, exoculaturo | exoculaturis |
| Vokativ | exoculatura, exoculature, exoculaturum | exoculatura, exoculaturae, exoculaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exoculanda, exoculandum, exoculandus | exoculanda, exoculandae, exoculandi |
| Genitiv | exoculandae, exoculandi | exoculandarum, exoculandorum |
| Dativ | exoculandae, exoculando | exoculandis |
| Akkusativ | exoculandam, exoculandum | exoculanda, exoculandas, exoculandos |
| Ablativ | exoculanda, exoculando | exoculandis |
| Vokativ | exoculanda, exoculande, exoculandum | exoculanda, exoculandae, exoculandi |
152 (228) Formen für „exoculare“
