Formentabelle zu „excutere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excutiebam | excutiebar |
| 2. Person Singular | excutiebas | excutiebare, excutiebaris |
| 3. Person Singular | excutiebat | excutiebatur |
| 1. Person Plural | excutiebamus | excutiebamur |
| 2. Person Plural | excutiebatis | excutiebamini |
| 3. Person Plural | excutiebant | excutiebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excutiam | excutiar |
| 2. Person Singular | excuties | excutiere, excutieris |
| 3. Person Singular | excutiet | excutietur |
| 1. Person Plural | excutiemus | excutiemur |
| 2. Person Plural | excutietis | excutiemini |
| 3. Person Plural | excutient | excutientur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excussi | — |
| 2. Person Singular | excussisti | — |
| 3. Person Singular | excussit | — |
| 1. Person Plural | excussimus | — |
| 2. Person Plural | excussistis | — |
| 3. Person Plural | excussere, excusserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusseram | — |
| 2. Person Singular | excusseras | — |
| 3. Person Singular | excusserat | — |
| 1. Person Plural | excusseramus | — |
| 2. Person Plural | excusseratis | — |
| 3. Person Plural | excusserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excussero | — |
| 2. Person Singular | excusseris | — |
| 3. Person Singular | excusserit | — |
| 1. Person Plural | excusserimus | — |
| 2. Person Plural | excusseritis | — |
| 3. Person Plural | excusserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excutiam | excutiar |
| 2. Person Singular | excutias | excutiare, excutiaris |
| 3. Person Singular | excutiat | excutiatur |
| 1. Person Plural | excutiamus | excutiamur |
| 2. Person Plural | excutiatis | excutiamini |
| 3. Person Plural | excutiant | excutiantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excuterem | excuterer |
| 2. Person Singular | excuteres | excuterere, excutereris |
| 3. Person Singular | excuteret | excuteretur |
| 1. Person Plural | excuteremus | excuteremur |
| 2. Person Plural | excuteretis | excuteremini |
| 3. Person Plural | excuterent | excuterentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusserim | — |
| 2. Person Singular | excusseris | — |
| 3. Person Singular | excusserit | — |
| 1. Person Plural | excusserimus | — |
| 2. Person Plural | excusseritis | — |
| 3. Person Plural | excusserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excussissem | — |
| 2. Person Singular | excussisses | — |
| 3. Person Singular | excussisset | — |
| 1. Person Plural | excussissemus | — |
| 2. Person Plural | excussissetis | — |
| 3. Person Plural | excussissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | excute | excutere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | excutite | excutimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | excutito | excutitor |
| 3. Person Singular | excutito | excutitor |
| 2. Person Plural | excutitote | — |
| 3. Person Plural | excutunto | excutuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excussa, excussus, excussum | excussi, excussae, excussa |
| Genitiv | excussi, excussae | excussarum, excussorum |
| Dativ | excusso, excussae | excussis |
| Akkusativ | excussam, excussum | excussas, excussos, excussa |
| Ablativ | excusso, excussa | excussis |
| Vokativ | excussa, excussum, excusse | excussa, excussi, excussae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excutiens | excutientes, excutientia |
| Genitiv | excutientis | excutientium, excutientum |
| Dativ | excutienti | excutientibus |
| Akkusativ | excutiens, excutientem | excutientes, excutientia |
| Ablativ | excutiente, excutienti | excutientibus |
| Vokativ | excutiens | excutientes, excutientia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excussura, excussurum, excussurus | excussura, excussurae, excussuri |
| Genitiv | excussurae, excussuri | excussurarum, excussurorum |
| Dativ | excussurae, excussuro | excussuris |
| Akkusativ | excussuram, excussurum | excussura, excussuras, excussuros |
| Ablativ | excussura, excussuro | excussuris |
| Vokativ | excussura, excussure, excussurum | excussura, excussurae, excussuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excutienda, excutiendum, excutiendus, excutiunda, excutiundum, excutiundus | excutiendae, excutienda, excutiendi, excutiunda, excutiundae, excutiundi |
| Genitiv | excutiendae, excutiendi, excutiundae, excutiundi | excutiendarum, excutiendorum, excutiundarum, excutiundorum |
| Dativ | excutiendae, excutiendo, excutiundae, excutiundo | excutiendis, excutiundis |
| Akkusativ | excutiendam, excutiendum, excutiundam, excutiundum | excutienda, excutiendas, excutiendos, excutiunda, excutiundas, excutiundos |
| Ablativ | excutienda, excutiendo, excutiunda, excutiundo | excutiendis, excutiundis |
| Vokativ | excutienda, excutiende, excutiendum, excutiunda, excutiunde, excutiundum | excutienda, excutiendae, excutiendi, excutiunda, excutiundae, excutiundi |
152 (259) Formen für „excutere“