Formentabelle zu „excusare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excuso | excusor |
| 2. Person Singular | excusas | excusare, excusaris |
| 3. Person Singular | excusat, excusatius | excusatur |
| 1. Person Plural | excusamus | excusamur |
| 2. Person Plural | excusatis, excusatissimus | excusamini |
| 3. Person Plural | excusant | excusantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusabam | excusabar |
| 2. Person Singular | excusabas | excusabare, excusabaris |
| 3. Person Singular | excusabat | excusabatur |
| 1. Person Plural | excusabamus | excusabamur |
| 2. Person Plural | excusabatis | excusabamini |
| 3. Person Plural | excusabant | excusabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusabo | excusabor |
| 2. Person Singular | excusabis | excusabere, excusaberis |
| 3. Person Singular | excusabit | excusabitur |
| 1. Person Plural | excusabimus | excusabimur |
| 2. Person Plural | excusabitis | excusabimini |
| 3. Person Plural | excusabunt | excusabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusavi | — |
| 2. Person Singular | excusavisti | — |
| 3. Person Singular | excusauit | — |
| 1. Person Plural | excusavimus | — |
| 2. Person Plural | excusavistis | — |
| 3. Person Plural | excusare, excusavere, excusaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusaveram | — |
| 2. Person Singular | excusaveras | — |
| 3. Person Singular | excusaverat | — |
| 1. Person Plural | excusaveramus | — |
| 2. Person Plural | excusaveratis | — |
| 3. Person Plural | excusaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusavero | — |
| 2. Person Singular | excusaveris, excusaris | — |
| 3. Person Singular | excusaverit | — |
| 1. Person Plural | excusaverimus | — |
| 2. Person Plural | excusaveritis | — |
| 3. Person Plural | excusaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusem | excuser |
| 2. Person Singular | excuses | excuseris, excusere |
| 3. Person Singular | excuset | excusetur |
| 1. Person Plural | excusemus | excusemur |
| 2. Person Plural | excusetis | excusemini |
| 3. Person Plural | excusent | excusentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusarem | excusarer |
| 2. Person Singular | excusares | excusarere, excusareris |
| 3. Person Singular | excusaretque, excusaret | excusaretur |
| 1. Person Plural | excusaremus | excusaremur |
| 2. Person Plural | excusaretis | excusaremini |
| 3. Person Plural | excusarent | excusarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusaverim | — |
| 2. Person Singular | excusaveris, excusaris | — |
| 3. Person Singular | excusaverit | — |
| 1. Person Plural | excusaverimus | — |
| 2. Person Plural | excusaveritis | — |
| 3. Person Plural | excusaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excusavissem | — |
| 2. Person Singular | excusavisses | — |
| 3. Person Singular | excusasset, excusavisset | — |
| 1. Person Plural | excusavissemus | — |
| 2. Person Plural | excusavissetis | — |
| 3. Person Plural | excusavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | excusa | excusare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | excusate | excusamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | excusato | excusator |
| 3. Person Singular | excusato | excusator |
| 2. Person Plural | excusatote | — |
| 3. Person Plural | excusanto | excusantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excusatus, excusata, excusatum | excusati, excusata, excusatae |
| Genitiv | excusati, excusatae | excusatarum, excusatorum |
| Dativ | excusato, excusatae | excusatis, excusatissimus |
| Akkusativ | excusatum, excusatam | excusatos, excusata, excusatas |
| Ablativ | excusato, excusata | excusatis, excusatissimus |
| Vokativ | excusata, excusatum, excusate | excusata, excusati, excusatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excusaturus, excusatura, excusaturum | excusatura, excusaturae, excusaturi |
| Genitiv | excusaturae, excusaturi | excusaturarum, excusaturorum |
| Dativ | excusaturae, excusaturo | excusaturis |
| Akkusativ | excusaturam, excusaturum | excusaturos, excusatura, excusaturas |
| Ablativ | excusatura, excusaturo | excusaturis |
| Vokativ | excusatura, excusature, excusaturum | excusatura, excusaturae, excusaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excusandum, excusanda, excusandus | excusanda, excusandi, excusandae |
| Genitiv | excusandi, excusandae | excusandarum, excusandorum |
| Dativ | excusando, excusandae | excusandis |
| Akkusativ | excusandum, excusandam | excusandos, excusanda, excusandas |
| Ablativ | excusando, excusanda | excusandis |
| Vokativ | excusandum, excusanda, excusande | excusanda, excusandi, excusandae |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excusatissimus | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
156 (244) Formen für „excusare“