Formentabelle zu „excoriare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
excorio | excorior |
| 2. Person Singular | excorias | excoriare, excoriaris |
| 3. Person Singular | excoriat, excoriatare | excoriatur |
| 1. Person Plural | excoriamus | excoriamur |
| 2. Person Plural | excoriatis | excoriamini |
| 3. Person Plural | excoriant | excoriantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriabam | excoriabar |
| 2. Person Singular | excoriabas | excoriabare, excoriabaris |
| 3. Person Singular | excoriabat | excoriabatur |
| 1. Person Plural | excoriabamus | excoriabamur |
| 2. Person Plural | excoriabatis | excoriabamini |
| 3. Person Plural | excoriabant | excoriabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriabo | excoriabor |
| 2. Person Singular | excoriabis | excoriabere, excoriaberis |
| 3. Person Singular | excoriabit | excoriabitur |
| 1. Person Plural | excoriabimus | excoriabimur |
| 2. Person Plural | excoriabitis | excoriabimini |
| 3. Person Plural | excoriabunt | excoriabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriavi | — |
| 2. Person Singular | excoriavisti | — |
| 3. Person Singular | excoriavit | — |
| 1. Person Plural | excoriavimus | — |
| 2. Person Plural | excoriavistis | — |
| 3. Person Plural | excoriare, excoriavere, excoriaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriaveram | — |
| 2. Person Singular | excoriaveras | — |
| 3. Person Singular | excoriaverat | — |
| 1. Person Plural | excoriaveramus | — |
| 2. Person Plural | excoriaveratis | — |
| 3. Person Plural | excoriaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriavero | — |
| 2. Person Singular | excoriaris, excoriaveris | — |
| 3. Person Singular | excoriaverit | — |
| 1. Person Plural | excoriaverimus | — |
| 2. Person Plural | excoriaveritis | — |
| 3. Person Plural | excoriaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriem | excorier |
| 2. Person Singular | excories | excoriere, excorieris |
| 3. Person Singular | excoriet | excorietur |
| 1. Person Plural | excoriemus | excoriemur |
| 2. Person Plural | excorietis | excoriemini |
| 3. Person Plural | excorient | excorientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriarem | excoriarer |
| 2. Person Singular | excoriares | excoriarere, excoriareris |
| 3. Person Singular | excoriaret | excoriaretur |
| 1. Person Plural | excoriaremus | excoriaremur |
| 2. Person Plural | excoriaretis | excoriaremini |
| 3. Person Plural | excoriarent | excoriarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriaverim | — |
| 2. Person Singular | excoriaris, excoriaveris | — |
| 3. Person Singular | excoriaverit | — |
| 1. Person Plural | excoriaverimus | — |
| 2. Person Plural | excoriaveritis | — |
| 3. Person Plural | excoriaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | excoriavissem | — |
| 2. Person Singular | excoriavisses | — |
| 3. Person Singular | excoriavisset | — |
| 1. Person Plural | excoriavissemus | — |
| 2. Person Plural | excoriavissetis | — |
| 3. Person Plural | excoriavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | excoriare | excoriavisse |
| Passiv | excoriari, excoriarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | excoria | excoriare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | excoriate | excoriamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | excoriato | excoriator |
| 3. Person Singular | excoriato | excoriator |
| 2. Person Plural | excoriatote | — |
| 3. Person Plural | excorianto | excoriantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excoriata, excoriatum, excoriatus | excoriata, excoriatae, excoriati |
| Genitiv | excoriatae, excoriati | excoriatarum, excoriatorum |
| Dativ | excoriatae, excoriato | excoriatis |
| Akkusativ | excoriatam, excoriatum | excoriata, excoriatas, excoriatos |
| Ablativ | excoriata, excoriato | excoriatis |
| Vokativ | excoriata, excoriate, excoriatum | excoriata, excoriatae, excoriati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excorians | excoriantes, excoriantia |
| Genitiv | excoriantis | excoriantium, excoriantum |
| Dativ | excorianti | excoriantibus |
| Akkusativ | excorians, excoriantem | excoriantes, excoriantia |
| Ablativ | excoriante, excorianti | excoriantibus |
| Vokativ | excorians | excoriantes, excoriantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excoriatura, excoriaturum, excoriaturus | excoriatura, excoriaturae, excoriaturi |
| Genitiv | excoriaturae, excoriaturi | excoriaturarum, excoriaturorum |
| Dativ | excoriaturae, excoriaturo | excoriaturis |
| Akkusativ | excoriaturam, excoriaturum | excoriatura, excoriaturas, excoriaturos |
| Ablativ | excoriatura, excoriaturo | excoriaturis |
| Vokativ | excoriatura, excoriature, excoriaturum | excoriatura, excoriaturae, excoriaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | excorianda, excoriandum, excoriandus | excorianda, excoriandae, excoriandi |
| Genitiv | excoriandae, excoriandi | excoriandarum, excoriandorum |
| Dativ | excoriandae, excoriando | excoriandis |
| Akkusativ | excoriandam, excoriandum | excorianda, excoriandas, excoriandos |
| Ablativ | excorianda, excoriando | excoriandis |
| Vokativ | excorianda, excoriande, excoriandum | excorianda, excoriandae, excoriandi |
152 (229) Formen für „excoriare“