Formentabelle zu „exarmare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmo | exarmor |
| 2. Person Singular | exarmas | exarmare, exarmaris |
| 3. Person Singular | exarmat | exarmatur |
| 1. Person Plural | exarmamus | exarmamur |
| 2. Person Plural | exarmatis | exarmamini |
| 3. Person Plural | exarmantque, exarmant | exarmantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmabam | exarmabar |
| 2. Person Singular | exarmabas | exarmabare, exarmabaris |
| 3. Person Singular | exarmabat | exarmabatur |
| 1. Person Plural | exarmabamus | exarmabamur |
| 2. Person Plural | exarmabatis | exarmabamini |
| 3. Person Plural | exarmabant | exarmabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmabo | exarmabor |
| 2. Person Singular | exarmabis | exarmabere, exarmaberis |
| 3. Person Singular | exarmabit | exarmabitur |
| 1. Person Plural | exarmabimus | exarmabimur |
| 2. Person Plural | exarmabitis | exarmabimini |
| 3. Person Plural | exarmabunt | exarmabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmavi | — |
| 2. Person Singular | exarmavisti | — |
| 3. Person Singular | exarmavit | — |
| 1. Person Plural | exarmavimus | — |
| 2. Person Plural | exarmavistis | — |
| 3. Person Plural | exarmare, exarmavere, exarmaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmaveram | — |
| 2. Person Singular | exarmaveras | — |
| 3. Person Singular | exarmaverat | — |
| 1. Person Plural | exarmaveramus | — |
| 2. Person Plural | exarmaveratis | — |
| 3. Person Plural | exarmaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmavero | — |
| 2. Person Singular | exarmaris, exarmaveris | — |
| 3. Person Singular | exarmaverit | — |
| 1. Person Plural | exarmaverimus | — |
| 2. Person Plural | exarmaveritis | — |
| 3. Person Plural | exarmaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmem | exarmer |
| 2. Person Singular | exarmes | exarmere, exarmeris |
| 3. Person Singular | exarmet | exarmetur |
| 1. Person Plural | exarmemus | exarmemur |
| 2. Person Plural | exarmetis | exarmemini |
| 3. Person Plural | exarment | exarmentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmarem | exarmarer |
| 2. Person Singular | exarmares | exarmarere, exarmareris |
| 3. Person Singular | exarmaret | exarmaretur |
| 1. Person Plural | exarmaremus | exarmaremur |
| 2. Person Plural | exarmaretis | exarmaremini |
| 3. Person Plural | exarmarent | exarmarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmaverim | — |
| 2. Person Singular | exarmaris, exarmaveris | — |
| 3. Person Singular | exarmaverit | — |
| 1. Person Plural | exarmaverimus | — |
| 2. Person Plural | exarmaveritis | — |
| 3. Person Plural | exarmaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exarmavissem | — |
| 2. Person Singular | exarmavisses | — |
| 3. Person Singular | exarmavisset | — |
| 1. Person Plural | exarmavissemus | — |
| 2. Person Plural | exarmavissetis | — |
| 3. Person Plural | exarmavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exarmare | exarmavisse |
| Passiv | exarmari, exarmarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exarma | exarmare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exarmate | exarmamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exarmato | exarmator |
| 3. Person Singular | exarmato | exarmator |
| 2. Person Plural | exarmatote | — |
| 3. Person Plural | exarmanto | exarmantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exarmata, exarmatum, exarmatus | exarmata, exarmatae, exarmati |
| Genitiv | exarmatae, exarmati | exarmatarum, exarmatorum |
| Dativ | exarmatae, exarmato | exarmatis |
| Akkusativ | exarmatam, exarmatum | exarmata, exarmatas, exarmatos |
| Ablativ | exarmata, exarmato | exarmatis |
| Vokativ | exarmata, exarmate, exarmatum | exarmata, exarmatae, exarmati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exarmans | exarmantes, exarmantia |
| Genitiv | exarmantis | exarmantium, exarmantum |
| Dativ | exarmanti | exarmantibus |
| Akkusativ | exarmans, exarmantem | exarmantes, exarmantia |
| Ablativ | exarmante, exarmanti | exarmantibus |
| Vokativ | exarmans | exarmantes, exarmantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exarmatura, exarmaturum, exarmaturus | exarmatura, exarmaturae, exarmaturi |
| Genitiv | exarmaturae, exarmaturi | exarmaturarum, exarmaturorum |
| Dativ | exarmaturae, exarmaturo | exarmaturis |
| Akkusativ | exarmaturam, exarmaturum | exarmatura, exarmaturas, exarmaturos |
| Ablativ | exarmatura, exarmaturo | exarmaturis |
| Vokativ | exarmatura, exarmature, exarmaturum | exarmatura, exarmaturae, exarmaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exarmanda, exarmandum, exarmandus | exarmanda, exarmandae, exarmandi |
| Genitiv | exarmandae, exarmandi | exarmandarum, exarmandorum |
| Dativ | exarmandae, exarmando | exarmandis |
| Akkusativ | exarmandam, exarmandum | exarmanda, exarmandas, exarmandos |
| Ablativ | exarmanda, exarmando | exarmandis |
| Vokativ | exarmanda, exarmande, exarmandum | exarmanda, exarmandae, exarmandi |
152 (229) Formen für „exarmare“