Formentabelle zu „exaggerare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggero | exaggeror |
| 2. Person Singular | exaggeras | exaggerare, exagerare, exaggeraris |
| 3. Person Singular | exaggerat, exaggerationem | exaggeratur |
| 1. Person Plural | exaggeramus | exaggeramur |
| 2. Person Plural | exaggeratis | exaggeramini |
| 3. Person Plural | exaggerant | exaggerantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggerabam | exaggerabar |
| 2. Person Singular | exaggerabas | exaggerabare, exaggerabaris |
| 3. Person Singular | exaggerabat | exaggerabatur |
| 1. Person Plural | exaggerabamus | exaggerabamur |
| 2. Person Plural | exaggerabatis | exaggerabamini |
| 3. Person Plural | exaggerabant | exaggerabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggerabo | exaggerabor |
| 2. Person Singular | exaggerabis | exaggerabere, exaggeraberis |
| 3. Person Singular | exaggerabit | exaggerabitur |
| 1. Person Plural | exaggerabimus | exaggerabimur |
| 2. Person Plural | exaggerabitis | exaggerabimini |
| 3. Person Plural | exaggerabunt | exaggerabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggeravi | — |
| 2. Person Singular | exaggeravisti | — |
| 3. Person Singular | exaggeravit | — |
| 1. Person Plural | exaggeravimus | — |
| 2. Person Plural | exaggeravistis | — |
| 3. Person Plural | exaggerare, exagerare, exaggeravere, exaggeraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggeraveram | — |
| 2. Person Singular | exaggeraveras | — |
| 3. Person Singular | exaggeraverat | — |
| 1. Person Plural | exaggeraveramus | — |
| 2. Person Plural | exaggeraveratis | — |
| 3. Person Plural | exaggeraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggeravero | — |
| 2. Person Singular | exaggeraris, exaggeraveris | — |
| 3. Person Singular | exaggeraverit | — |
| 1. Person Plural | exaggeraverimus | — |
| 2. Person Plural | exaggeraveritis | — |
| 3. Person Plural | exaggeraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggerem | exaggerer |
| 2. Person Singular | exaggeres | exaggerere, exaggereris |
| 3. Person Singular | exaggeret | exaggeretur |
| 1. Person Plural | exaggeremus | exaggeremur |
| 2. Person Plural | exaggeretis | exaggeremini |
| 3. Person Plural | exaggerent | exaggerentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggerarem | exaggerarer |
| 2. Person Singular | exaggerares | exaggerarere, exaggerareris |
| 3. Person Singular | exaggeraret | exaggeraretur |
| 1. Person Plural | exaggeraremus | exaggeraremur |
| 2. Person Plural | exaggeraretis | exaggeraremini |
| 3. Person Plural | exaggerarent | exaggerarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggeraverim | — |
| 2. Person Singular | exaggeraris, exaggeraveris | — |
| 3. Person Singular | exaggeraverit | — |
| 1. Person Plural | exaggeraverimus | — |
| 2. Person Plural | exaggeraveritis | — |
| 3. Person Plural | exaggeraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaggeravissem | — |
| 2. Person Singular | exaggerasses, exaggeravisses | — |
| 3. Person Singular | exaggeravisset | — |
| 1. Person Plural | exaggeravissemus | — |
| 2. Person Plural | exaggeravissetis | — |
| 3. Person Plural | exaggeravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exaggerare, exagerare | exaggeravisse |
| Passiv | exaggerari, exaggerarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exaggera | exaggerare, exagerare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exaggerate | exaggeramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exaggerato | exaggerator |
| 3. Person Singular | exaggerato | exaggerator |
| 2. Person Plural | exaggeratote | — |
| 3. Person Plural | exaggeranto | exaggerantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaggerata, exaggeratum, exaggeratus | exaggerata, exaggeratae, exaggerati |
| Genitiv | exaggeratae, exaggerati | exaggeratarum, exaggeratorum |
| Dativ | exaggerato, exaggeratae | exaggeratis |
| Akkusativ | exaggeratam, exaggeratum | exaggeratasque, exaggerata, exaggeratas, exaggeratos |
| Ablativ | exaggerato, exaggerata | exaggeratis |
| Vokativ | exaggerata, exaggerate, exaggeratum | exaggerata, exaggeratae, exaggerati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaggerans | exaggerantes, exaggerantia |
| Genitiv | exaggerantis | exaggerantium, exaggerantum |
| Dativ | exaggeranti | exaggerantibus |
| Akkusativ | exaggerans, exaggerantem | exaggerantes, exaggerantia |
| Ablativ | exaggerante, exaggeranti | exaggerantibus |
| Vokativ | exaggerans | exaggerantes, exaggerantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaggeratura, exaggeraturum, exaggeraturus | exaggeratura, exaggeraturae, exaggeraturi |
| Genitiv | exaggeraturae, exaggeraturi | exaggeraturarum, exaggeraturorum |
| Dativ | exaggeraturae, exaggeraturo | exaggeraturis |
| Akkusativ | exaggeraturam, exaggeraturum | exaggeratura, exaggeraturas, exaggeraturos |
| Ablativ | exaggeratura, exaggeraturo | exaggeraturis |
| Vokativ | exaggeratura, exaggerature, exaggeraturum | exaggeratura, exaggeraturae, exaggeraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaggeranda, exaggerandum, exaggerandus | exaggeranda, exaggerandae, exaggerandi |
| Genitiv | exaggerandae, exaggerandi | exaggerandarum, exaggerandorum |
| Dativ | exaggerando, exaggerandae | exaggerandis |
| Akkusativ | exaggerandam, exaggerandum | exaggeranda, exaggerandas, exaggerandos |
| Ablativ | exaggerando, exaggeranda | exaggerandis |
| Vokativ | exaggeranda, exaggerande, exaggerandum | exaggeranda, exaggerandae, exaggerandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | exaggerationem | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (236) Formen für „exaggerare“