Formentabelle zu „exaestuare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuo | exaestuor |
| 2. Person Singular | exaestuas | exaestuare, exaestuaris |
| 3. Person Singular | exaestuat | exaestuatur |
| 1. Person Plural | exaestuamus | exaestuamur |
| 2. Person Plural | exaestuatis | exaestuamini |
| 3. Person Plural | exaestuant | exaestuantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuabam | exaestuabar |
| 2. Person Singular | exaestuabas | exaestuabare, exaestuabaris |
| 3. Person Singular | exaestuabat | exaestuabatur |
| 1. Person Plural | exaestuabamus | exaestuabamur |
| 2. Person Plural | exaestuabatis | exaestuabamini |
| 3. Person Plural | exaestuabant | exaestuabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuabo | exaestuabor |
| 2. Person Singular | exaestuabis | exaestuabere, exaestuaberis |
| 3. Person Singular | exaestuabit | exaestuabitur |
| 1. Person Plural | exaestuabimus | exaestuabimur |
| 2. Person Plural | exaestuabitis | exaestuabimini |
| 3. Person Plural | exaestuabunt | exaestuabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuavi | — |
| 2. Person Singular | exaestuavisti | — |
| 3. Person Singular | exaestuavit | — |
| 1. Person Plural | exaestuavimus | — |
| 2. Person Plural | exaestuavistis | — |
| 3. Person Plural | exaestuare, exaestuavere, exaestuaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuaveram | — |
| 2. Person Singular | exaestuaveras | — |
| 3. Person Singular | exaestuarat, exaestuaverat | — |
| 1. Person Plural | exaestuaveramus | — |
| 2. Person Plural | exaestuaveratis | — |
| 3. Person Plural | exaestuaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuavero | — |
| 2. Person Singular | exaestuaris, exaestuaveris | — |
| 3. Person Singular | exaestuaverit | — |
| 1. Person Plural | exaestuaverimus | — |
| 2. Person Plural | exaestuaveritis | — |
| 3. Person Plural | exaestuaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuem | exaestuer |
| 2. Person Singular | exaestues | exaestuere, exaestueris |
| 3. Person Singular | exaestuet | exaestuetur |
| 1. Person Plural | exaestuemus | exaestuemur |
| 2. Person Plural | exaestuetis | exaestuemini |
| 3. Person Plural | exaestuent | exaestuentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuarem | exaestuarer |
| 2. Person Singular | exaestuares | exaestuarere, exaestuareris |
| 3. Person Singular | exaestuaret | exaestuaretur |
| 1. Person Plural | exaestuaremus | exaestuaremur |
| 2. Person Plural | exaestuaretis | exaestuaremini |
| 3. Person Plural | exaestuarent | exaestuarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuaverim | — |
| 2. Person Singular | exaestuaris, exaestuaveris | — |
| 3. Person Singular | exaestuaverit | — |
| 1. Person Plural | exaestuaverimus | — |
| 2. Person Plural | exaestuaveritis | — |
| 3. Person Plural | exaestuaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exaestuavissem | — |
| 2. Person Singular | exaestuavisses | — |
| 3. Person Singular | exaestuavisset | — |
| 1. Person Plural | exaestuavissemus | — |
| 2. Person Plural | exaestuavissetis | — |
| 3. Person Plural | exaestuavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exaestuare | exaestuavisse |
| Passiv | exaestuari, exaestuarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exaestua | exaestuare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exaestuate | exaestuamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exaestuato | exaestuator |
| 3. Person Singular | exaestuato | exaestuator |
| 2. Person Plural | exaestuatote | — |
| 3. Person Plural | exaestuanto | exaestuantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaestuata, exaestuatum, exaestuatus | exaestuata, exaestuatae, exaestuati |
| Genitiv | exaestuatae, exaestuati | exaestuatarum, exaestuatorum |
| Dativ | exaestuatae, exaestuato | exaestuatis |
| Akkusativ | exaestuatam, exaestuatum | exaestuata, exaestuatas, exaestuatos |
| Ablativ | exaestuata, exaestuato | exaestuatis |
| Vokativ | exaestuata, exaestuate, exaestuatum | exaestuata, exaestuatae, exaestuati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaestuatura, exaestuaturum, exaestuaturus | exaestuatura, exaestuaturae, exaestuaturi |
| Genitiv | exaestuaturae, exaestuaturi | exaestuaturarum, exaestuaturorum |
| Dativ | exaestuaturae, exaestuaturo | exaestuaturis |
| Akkusativ | exaestuaturam, exaestuaturum | exaestuatura, exaestuaturas, exaestuaturos |
| Ablativ | exaestuatura, exaestuaturo | exaestuaturis |
| Vokativ | exaestuatura, exaestuature, exaestuaturum | exaestuatura, exaestuaturae, exaestuaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exaestuanda, exaestuandum, exaestuandus | exaestuanda, exaestuandae, exaestuandi |
| Genitiv | exaestuandae, exaestuandi | exaestuandarum, exaestuandorum |
| Dativ | exaestuandae, exaestuando | exaestuandis |
| Akkusativ | exaestuandam, exaestuandum | exaestuanda, exaestuandas, exaestuandos |
| Ablativ | exaestuanda, exaestuando | exaestuandis |
| Vokativ | exaestuanda, exaestuande, exaestuandum | exaestuanda, exaestuandae, exaestuandi |
152 (229) Formen für „exaestuare“