Formentabelle zu „evulgare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgo | evulgor |
| 2. Person Singular | evulgas | evulgare, evulgaris |
| 3. Person Singular | evulgat | evulgatur |
| 1. Person Plural | evulgamus | evulgamur |
| 2. Person Plural | evulgatis | evulgamini |
| 3. Person Plural | evulgant | evulgantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgabam | evulgabar |
| 2. Person Singular | evulgabas | evulgabare, evulgabaris |
| 3. Person Singular | evulgabat | evulgabatur |
| 1. Person Plural | evulgabamus | evulgabamur |
| 2. Person Plural | evulgabatis | evulgabamini |
| 3. Person Plural | evulgabant | evulgabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgabo | evulgabor |
| 2. Person Singular | evulgabis | evulgabere, evulgaberis |
| 3. Person Singular | evulgabit | evulgabitur |
| 1. Person Plural | evulgabimus | evulgabimur |
| 2. Person Plural | evulgabitis | evulgabimini |
| 3. Person Plural | evulgabunt | evulgabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgavi | — |
| 2. Person Singular | evulgavisti | — |
| 3. Person Singular | euolgauit, evulgavit | — |
| 1. Person Plural | evulgavimus | — |
| 2. Person Plural | evulgavistis | — |
| 3. Person Plural | evulgare, evulgavere, evulgaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgaveram | — |
| 2. Person Singular | evulgaveras | — |
| 3. Person Singular | evulgaverat | — |
| 1. Person Plural | evulgaveramus | — |
| 2. Person Plural | evulgaveratis | — |
| 3. Person Plural | euolgauerant, evulgaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgavero | — |
| 2. Person Singular | evulgaris, evulgaveris | — |
| 3. Person Singular | evulgaverit | — |
| 1. Person Plural | evulgaverimus | — |
| 2. Person Plural | evulgaveritis | — |
| 3. Person Plural | evulgaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgem | evulger |
| 2. Person Singular | evulges | evulgere, evulgeris |
| 3. Person Singular | evulget | evulgetur |
| 1. Person Plural | evulgemus | evulgemur |
| 2. Person Plural | evulgetis | evulgemini |
| 3. Person Plural | evulgent | evulgentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgarem | evulgarer |
| 2. Person Singular | evulgares | evulgarere, evulgareris |
| 3. Person Singular | evulgaret | evulgaretur |
| 1. Person Plural | evulgaremus | evulgaremur |
| 2. Person Plural | evulgaretis | evulgaremini |
| 3. Person Plural | evulgarent | evulgarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgaverim | — |
| 2. Person Singular | evulgaris, evulgaveris | — |
| 3. Person Singular | evulgaverit | — |
| 1. Person Plural | evulgaverimus | — |
| 2. Person Plural | evulgaveritis | — |
| 3. Person Plural | evulgaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evulgavissem | — |
| 2. Person Singular | evulgavisses | — |
| 3. Person Singular | evulgavisset | — |
| 1. Person Plural | evulgavissemus | — |
| 2. Person Plural | evulgavissetis | — |
| 3. Person Plural | evulgavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | evulgare | evulgavisse |
| Passiv | evulgari, evulgarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | evulga | evulgare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | evulgate | evulgamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | evulgato | evulgator |
| 3. Person Singular | evulgato | evulgator |
| 2. Person Plural | evulgatote | — |
| 3. Person Plural | evulganto | evulgantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evulgatus, evulgata, evulgatum | evulgata, evulgatae, evulgati |
| Genitiv | evulgatae, evulgati | evulgatarum, evulgatorum |
| Dativ | evulgato, evulgatae | evulgatis |
| Akkusativ | evulgatam, evulgatum | evulgata, evulgatas, evulgatos |
| Ablativ | evulgato, evulgata | evulgatis |
| Vokativ | evulgata, evulgate, evulgatum | evulgata, evulgatae, evulgati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evulgans | evulgantes, evulgantia |
| Genitiv | evulgantis | evulgantium, evulgantum |
| Dativ | evulganti | evulgantibus |
| Akkusativ | evulgans, evulgantem | evulgantes, evulgantia |
| Ablativ | evulgante, evulganti | evulgantibus |
| Vokativ | evulgans | evulgantes, evulgantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evulgatura, evulgaturum, evulgaturus | evulgatura, evulgaturae, evulgaturi |
| Genitiv | evulgaturae, evulgaturi | evulgaturarum, evulgaturorum |
| Dativ | evulgaturae, evulgaturo | evulgaturis |
| Akkusativ | evulgaturam, evulgaturum | evulgatura, evulgaturas, evulgaturos |
| Ablativ | evulgatura, evulgaturo | evulgaturis |
| Vokativ | evulgatura, evulgature, evulgaturum | evulgatura, evulgaturae, evulgaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evulganda, evulgandum, evulgandus | evulganda, evulgandae, evulgandi |
| Genitiv | evulgandae, evulgandi | evulgandarum, evulgandorum |
| Dativ | evulgandae, evulgando | evulgandis |
| Akkusativ | evulgandam, evulgandum | evulganda, evulgandas, evulgandos |
| Ablativ | evulganda, evulgando | evulgandis |
| Vokativ | evulganda, evulgande, evulgandum | evulganda, evulgandae, evulgandi |
152 (230) Formen für „evulgare“
