Formentabelle zu „evolare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolo | evolor |
| 2. Person Singular | evolas | evolare, evolaris |
| 3. Person Singular | euolat | evolatur |
| 1. Person Plural | evolamus | evolamur |
| 2. Person Plural | evolatis | evolamini |
| 3. Person Plural | evolant | evolantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolabam | evolabar |
| 2. Person Singular | evolabas | evolabare, evolabaris |
| 3. Person Singular | evolabat | evolabatur |
| 1. Person Plural | evolabamus | evolabamur |
| 2. Person Plural | evolabatis | evolabamini |
| 3. Person Plural | evolabant | evolabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolabo | evolabor |
| 2. Person Singular | evolabis | evolabere, evolaberis |
| 3. Person Singular | evolabit | evolabitur |
| 1. Person Plural | evolabimus | evolabimur |
| 2. Person Plural | evolabitis | evolabimini |
| 3. Person Plural | evolabunt | evolabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolavi | — |
| 2. Person Singular | evolavisti | — |
| 3. Person Singular | euolauit | — |
| 1. Person Plural | evolavimus | — |
| 2. Person Plural | evolavistis | — |
| 3. Person Plural | evolaverunt, evolarunt, evolare, evolavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolaveram | — |
| 2. Person Singular | evolaveras | — |
| 3. Person Singular | evolarat, evolaverat | — |
| 1. Person Plural | evolaveramus | — |
| 2. Person Plural | evolaveratis | — |
| 3. Person Plural | evolaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolavero | — |
| 2. Person Singular | evolaris, evolaveris | — |
| 3. Person Singular | evolaverit | — |
| 1. Person Plural | evolaverimus | — |
| 2. Person Plural | evolaveritis | — |
| 3. Person Plural | evolaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolem | evoler |
| 2. Person Singular | evoles | evolere, evoleris |
| 3. Person Singular | evolet | evoletur |
| 1. Person Plural | evolemus | evolemur |
| 2. Person Plural | evoletis | evolemini |
| 3. Person Plural | evolent | evolentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolarem | evolarer |
| 2. Person Singular | evolares | evolarere, evolareris |
| 3. Person Singular | evolaret | evolaretur |
| 1. Person Plural | evolaremus | evolaremur |
| 2. Person Plural | evolaretis | evolaremini |
| 3. Person Plural | evolarent | evolarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolaverim | — |
| 2. Person Singular | evolaris, evolaveris | — |
| 3. Person Singular | evolaverit | — |
| 1. Person Plural | evolaverimus | — |
| 2. Person Plural | evolaveritis | — |
| 3. Person Plural | evolaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evolavissem | — |
| 2. Person Singular | evolavisses | — |
| 3. Person Singular | evolasset, evolavisset | — |
| 1. Person Plural | evolavissemus | — |
| 2. Person Plural | evolavissetis | — |
| 3. Person Plural | evolavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | evolare | evolasse, evolavisse |
| Passiv | evolari, evolarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | evola | evolare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | evolate | evolamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | evolato | evolator |
| 3. Person Singular | evolato | evolator |
| 2. Person Plural | evolatote | — |
| 3. Person Plural | evolanto | evolantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evolata, evolatum, evolatus | evolata, evolatae, evolati |
| Genitiv | evolatae, evolati | evolatarum, evolatorum |
| Dativ | evolatae, evolato | evolatis |
| Akkusativ | evolatam, evolatum | evolata, evolatas, evolatos |
| Ablativ | evolata, evolato | evolatis |
| Vokativ | evolata, evolate, evolatum | evolata, evolatae, evolati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evolans | evolantes, evolantia |
| Genitiv | evolantis | evolantium, evolantum |
| Dativ | evolanti | evolantibus |
| Akkusativ | evolans, evolantem | evolantes, evolantia |
| Ablativ | evolante, evolanti | evolantibus |
| Vokativ | evolans | evolantes, evolantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evolatura, evolaturum, evolaturus | evolatura, evolaturae, evolaturi |
| Genitiv | evolaturae, evolaturi | evolaturarum, evolaturorum |
| Dativ | evolaturae, evolaturo | evolaturis |
| Akkusativ | evolaturam, evolaturum | evolatura, evolaturas, evolaturos |
| Ablativ | evolatura, evolaturo | evolaturis |
| Vokativ | evolatura, evolature, evolaturum | evolatura, evolaturae, evolaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evolanda, evolandum, evolandus | evolanda, evolandae, evolandi |
| Genitiv | evolandae, evolandi | evolandarum, evolandorum |
| Dativ | evolandae, evolando | evolandis |
| Akkusativ | evolandam, evolandum | evolanda, evolandas, evolandos |
| Ablativ | evolanda, evolando | evolandis |
| Vokativ | evolanda, evolande, evolandum | evolanda, evolandae, evolandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | evolsionem | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (233) Formen für „evolare“