Formentabelle zu „evocare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evoco | evocor |
| 2. Person Singular | evocas | euocare, evocaris |
| 3. Person Singular | euocat | evocatur |
| 1. Person Plural | evocamus | evocamur |
| 2. Person Plural | euocatis | evocamini |
| 3. Person Plural | euocant | euocantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocabam | evocabar |
| 2. Person Singular | evocabas | evocabare, evocabaris |
| 3. Person Singular | evocabat | evocabatur |
| 1. Person Plural | evocabamus | evocabamur |
| 2. Person Plural | evocabatis | evocabamini |
| 3. Person Plural | evocabant | evocabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocabo | evocabor |
| 2. Person Singular | evocabis | evocabere, evocaberis |
| 3. Person Singular | evocabit | evocabitur |
| 1. Person Plural | evocabimus | evocabimur |
| 2. Person Plural | evocabitis | evocabimini |
| 3. Person Plural | evocabunt | evocabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocaveram | — |
| 2. Person Singular | evocaras, evocaveras | — |
| 3. Person Singular | euocaverat, euocarat | — |
| 1. Person Plural | evocaveramus | — |
| 2. Person Plural | evocaveratis | — |
| 3. Person Plural | evocaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocavero | — |
| 2. Person Singular | evocaris, evocaveris | — |
| 3. Person Singular | evocaverit | — |
| 1. Person Plural | evocaverimus | — |
| 2. Person Plural | evocaveritis | — |
| 3. Person Plural | evocaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocem | evocer |
| 2. Person Singular | evoces | evocere, evoceris |
| 3. Person Singular | euocet | evocetur |
| 1. Person Plural | evocemus | evocemur |
| 2. Person Plural | evocetis | evocemini |
| 3. Person Plural | euocent | evocentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocarem | evocarer |
| 2. Person Singular | evocares | evocarere, evocareris |
| 3. Person Singular | evocaret | evocaretur |
| 1. Person Plural | evocaremus | evocaremur |
| 2. Person Plural | evocaretis | evocaremini |
| 3. Person Plural | euocarent | evocarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocaverim | — |
| 2. Person Singular | evocaris, evocaveris | — |
| 3. Person Singular | evocaverit | — |
| 1. Person Plural | evocaverimus | — |
| 2. Person Plural | evocaveritis | — |
| 3. Person Plural | evocaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | evocavissem | — |
| 2. Person Singular | evocavisses | — |
| 3. Person Singular | euocasset, euocavisset | — |
| 1. Person Plural | evocavissemus | — |
| 2. Person Plural | evocavissetis | — |
| 3. Person Plural | evocavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | evoca | euocare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | evocate | evocamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | evocato, evocatoreis | evocator |
| 3. Person Singular | evocato, evocatoreis | evocator |
| 2. Person Plural | evocatote | — |
| 3. Person Plural | evocanto | evocantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | euocatus, evocata, evocatum | euocati, evocata, evocatae |
| Genitiv | euocati, evocatae | evocatorum, evocatarum |
| Dativ | evocato, evocatae, evocatoreis | euocatis |
| Akkusativ | evocatum, evocatam | euocatos, evocata, evocatas |
| Ablativ | evocato, evocata, evocatoreis | euocatis |
| Vokativ | evocata, evocatum, evocate | euocati, evocata, evocatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evocans | evocantes, evocantia |
| Genitiv | evocantis | evocantium, evocantum |
| Dativ | evocanti | evocantibus |
| Akkusativ | evocans, evocantem | evocantes, evocantia |
| Ablativ | evocante, evocanti | evocantibus |
| Vokativ | evocans | evocantes, evocantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | evocatura, evocaturum, evocaturus | evocatura, evocaturae, evocaturi |
| Genitiv | evocaturae, evocaturi | evocaturarum, evocaturorum |
| Dativ | evocaturae, evocaturo | evocaturis |
| Akkusativ | evocaturam, evocaturum | evocatura, evocaturas, evocaturos |
| Ablativ | evocatura, evocaturo | evocaturis |
| Vokativ | evocatura, evocature, evocaturum | evocatura, evocaturae, evocaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | euocanda, evocandum, evocandus | euocanda, evocandi, evocandae |
| Genitiv | evocandi, evocandae | evocandorum, evocandarum |
| Dativ | evocandae, evocando | evocandis |
| Akkusativ | evocandum, evocandam | evocandos, euocanda, evocandas |
| Ablativ | euocanda, evocando | evocandis |
| Vokativ | euocanda, evocandum, evocande | euocanda, evocandi, evocandae |
152 (241) Formen für „evocare“