| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | evenio | evenior |
| 2. Person Singular | evenis | eveniris |
| 3. Person Singular | euenit, evenitque, evenid | evenitur |
| 1. Person Plural | evenimus | evenimur |
| 2. Person Plural | evenitis | evenimini |
| 3. Person Plural | eueniunt | eveniuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | evenbam, eveniebam | eveniebar |
| 2. Person Singular | evenbas, eveniebas | eveniebare, eveniebaris |
| 3. Person Singular | eveniebat, evenbat | eveniebatur |
| 1. Person Plural | evenbamus, eveniebamus | eveniebamur |
| 2. Person Plural | evenbatis, eveniebatis | eveniebamini |
| 3. Person Plural | eveniebant, evenbant | eveniebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | eveniam, evenibo | eveniar, evenibor |
| 2. Person Singular | evenibis, evenies | eveniberis, eveniere, evenieris |
| 3. Person Singular | eueniet, evenibit | eveniberit, evenietur |
| 1. Person Plural | evenibimus, eveniemus | evenibimur, eveniemur |
| 2. Person Plural | evenibitis, evenietis | evenibimini, eveniemini |
| 3. Person Plural | evenibunt, evenient | evenibuntur, evenientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | eueninae, eueni, evenierit | — |
| 2. Person Singular | evenisti | — |
| 3. Person Singular | euenit, evenitque, evenid | — |
| 1. Person Plural | evenimus | — |
| 2. Person Plural | evenistis | — |
| 3. Person Plural | euenerunt, euenere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | eveneram | — |
| 2. Person Singular | eveneras | — |
| 3. Person Singular | euenerat | — |
| 1. Person Plural | eveneramus | — |
| 2. Person Plural | eveneratis | — |
| 3. Person Plural | evenerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | evenero | — |
| 2. Person Singular | eveneris | — |
| 3. Person Singular | euenerit | — |
| 1. Person Plural | evenerimus | — |
| 2. Person Plural | eveneritis | — |
| 3. Person Plural | evenerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | eveniam | eveniar |
| 2. Person Singular | evenias | eveniare, eveniaris |
| 3. Person Singular | eueniat, quaeveniat, adeveniat | eveniatur |
| 1. Person Plural | eveniamus | eveniamur |
| 2. Person Plural | eveniatis | eveniamini |
| 3. Person Plural | eveniant | eveniantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | evenirem | evenirer |
| 2. Person Singular | evenires | evenirere, evenireris |
| 3. Person Singular | eueniret | eveniretur |
| 1. Person Plural | eveniremus | eveniremur |
| 2. Person Plural | eveniretis | eveniremini |
| 3. Person Plural | euenirent | evenirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | evenerim | — |
| 2. Person Singular | eveneris | — |
| 3. Person Singular | euenerit | — |
| 1. Person Plural | evenerimus | — |
| 2. Person Plural | eveneritis | — |
| 3. Person Plural | evenerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | evenissem | — |
| 2. Person Singular | evenisses | — |
| 3. Person Singular | euenisset | — |
| 1. Person Plural | evenissemus | — |
| 2. Person Plural | evenissetis | — |
| 3. Person Plural | euenissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | euenire | euenisse |
| Passiv | eveniri, evenirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | eueninae, eueni, evenierit | euenire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | evenite | evenimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | evenito | evenitor |
| 3. Person Singular | evenito | evenitor |
| 2. Person Plural | evenitote | — |
| 3. Person Plural | eveniunto | eveniuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | euentus, euentum, eventa | eventa, eventae, eventi |
| Genitiv | eventae, eventi | eventarum, eventorum |
| Dativ | eventae, evento | eventis |
| Akkusativ | euentum, eventam | eventa, eventas, eventos |
| Ablativ | eventa, evento | eventis |
| Vokativ | euentum, eventa, evente | eventa, eventae, eventi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | eveniens | evenientes, evenientia |
| Genitiv | euenientis | evenientium, evenientum |
| Dativ | evenienti | evenientibus |
| Akkusativ | eveniens, evenientem | evenientes, evenientia |
| Ablativ | eveniente, evenienti | evenientibus |
| Vokativ | eveniens | evenientes, evenientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | euenturum, euentura, portuseventura, eventurus | euentura, portuseventura, eventurae, eventuri |
| Genitiv | eventurae, eventuri | eventurarum, eventurorum |
| Dativ | eventurae, eventuro | eventuris |
| Akkusativ | euenturum, eventuram | euentura, portuseventura, eventuras, eventuros |
| Ablativ | euentura, portuseventura, eventuro | eventuris |
| Vokativ | euenturum, euentura, portuseventura, eventure | euentura, portuseventura, eventurae, eventuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | evenienda, eveniendum, eveniendus, eveniunda, eveniundum, eveniundus | evenienda, eveniendae, eveniendi, eveniunda, eveniundae, eveniundi |
| Genitiv | eveniendae, eveniendi, eveniundae, eveniundi | eveniendarum, eveniendorum, eveniundarum, eveniundorum |
| Dativ | eveniendae, eveniendo, eveniundae, eveniundo | eveniendis, eveniundis |
| Akkusativ | eveniendam, eveniendum, eveniundam, eveniundum | evenienda, eveniendas, eveniendos, eveniunda, eveniundas, eveniundos |
| Ablativ | evenienda, eveniendo, eveniunda, eveniundo | eveniendis, eveniundis |
| Vokativ | evenienda, eveniende, eveniendum, eveniunda, eveniunde, eveniundum | evenienda, eveniendae, eveniendi, eveniunda, eveniundae, eveniundi |
152 (296) Formen für „evenire“