Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „esurire“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esurio	esurior
2. Person Singular	esuris	esurire, esuriris
3. Person Singular	esurit	esuritur
1. Person Plural	esurimus	esurimur
2. Person Plural	esuritis	esurimini
3. Person Plural	esuriunt	esuriuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esurbam, esuriebam	esuriebar
2. Person Singular	esurbas, esuriebas	esuriebare, esuriebaris
3. Person Singular	esurbat, esuriebat	esuriebatur
1. Person Plural	esurbamus, esuriebamus	esuriebamur
2. Person Plural	esurbatis, esuriebatis	esuriebamini
3. Person Plural	esurbant, esuriebant	esuriebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esuriam, esuribo	esuriar, esuribor
2. Person Singular	esuribis, esuries	esuriberis, esuriere, esurieris
3. Person Singular	esuribit, esuriet	esuriberit, esurietur
1. Person Plural	esuribimus, esuriemus	esuribimur, esuriemur
2. Person Plural	esuribitis, esurietis	esuribimini, esuriemini
3. Person Plural	esuribunt, esurient	esuribuntur, esurientur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esurii, esurivi	—
2. Person Singular	esurivisti	—
3. Person Singular	esurivit	—
1. Person Plural	esurivimus	—
2. Person Plural	esurivistis	—
3. Person Plural	esuriere, esurierunt, esurivere, esuriverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esuriveram	—
2. Person Singular	esuriveras	—
3. Person Singular	esuriverat	—
1. Person Plural	esuriveramus	—
2. Person Plural	esuriveratis	—
3. Person Plural	esuriverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esurivero	—
2. Person Singular	esurieris, esuriveris	—
3. Person Singular	esuriverit	—
1. Person Plural	esuriverimus	—
2. Person Plural	esuriveritis	—
3. Person Plural	esuriverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esuriam	esuriar
2. Person Singular	esurias	esuriare, esuriaris
3. Person Singular	esuriat	esuriatur
1. Person Plural	esuriamus	esuriamur
2. Person Plural	esuriatis	esuriamini
3. Person Plural	esuriant	esuriantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esurirem	esurirer
2. Person Singular	esurires	esurirere, esurireris
3. Person Singular	esuriret	esuriretur
1. Person Plural	esuriremus	esuriremur
2. Person Plural	esuriretis	esuriremini
3. Person Plural	esurirent	esurirentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esuriverim	—
2. Person Singular	esurieris, esuriveris	—
3. Person Singular	esuriverit	—
1. Person Plural	esuriverimus	—
2. Person Plural	esuriveritis	—
3. Person Plural	esuriverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	esurivissem	—
2. Person Singular	esurivisses	—
3. Person Singular	esurivisset	—
1. Person Plural	esurivissemus	—
2. Person Plural	esurivissetis	—
3. Person Plural	esurivissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	esurire	esurivisse
Passiv	esuriri, esuririer	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	esuri, esurialis	esurire
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	esurite	esurimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	esurito	esuritor
3. Person Singular	esurito	esuritor
2. Person Plural	esuritote	—
3. Person Plural	esuriunto	esuriuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	esurita, esuritum, esuritus	esurita, esuritae, esuriti
Genitiv	esuritae, esuriti	esuritarum, esuritorum
Dativ	esuritae, esurito	esuritis
Akkusativ	esuritam, esuritum	esurita, esuritas, esuritos
Ablativ	esurita, esurito	esuritis
Vokativ	esurita, esurite, esuritum	esurita, esuritae, esuriti

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	esuriens	esurientes, esurientia
Genitiv	esurientis	esurientium, esurientum
Dativ	esurienti	esurientibus
Akkusativ	esurientem, esuriens	esurientes, esurientia
Ablativ	esurienti, esuriente	esurientibus
Vokativ	esuriens	esurientes, esurientia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	esuritura, esuriturum, esuriturus	esuritura, esuriturae, esurituri
Genitiv	esuriturae, esurituri	esuriturarum, esuriturorum
Dativ	esuriturae, esurituro	esurituris
Akkusativ	esurituram, esuriturum	esuritura, esurituras, esurituros
Ablativ	esuritura, esurituro	esurituris
Vokativ	esuritura, esuriture, esuriturum	esuritura, esuriturae, esurituri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	esurienda, esuriendum, esuriendus, esuriunda, esuriundum, esuriundus	esurienda, esuriendae, esuriendi, esuriunda, esuriundae, esuriundi
Genitiv	esuriendae, esuriendi, esuriundae, esuriundi	esuriendarum, esuriendorum, esuriundarum, esuriundorum
Dativ	esuriendae, esuriendo, esuriundae, esuriundo	esuriendis, esuriundis
Akkusativ	esuriendam, esuriendum, esuriundam, esuriundum	esurienda, esuriendas, esuriendos, esuriunda, esuriundas, esuriundos
Ablativ	esurienda, esuriendo, esuriunda, esuriundo	esuriendis, esuriundis
Vokativ	esurienda, esuriende, esuriendum, esuriunda, esuriunde, esuriundum	esurienda, esuriendae, esuriendi, esuriunda, esuriundae, esuriundi

152 (281) Formen für „esurire“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum