Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „essentire“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essentio	essentior
2. Person Singular	essentis	essentire, essentiris
3. Person Singular	essentit	essentitur
1. Person Plural	essentimus	essentimur
2. Person Plural	essentitis	essentimini
3. Person Plural	essentiunt	essentiuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essentbam, essentiebam	essentiebar
2. Person Singular	essentbas, essentiebas	essentiebare, essentiebaris
3. Person Singular	essentbat, essentiebat	essentiebatur
1. Person Plural	essentbamus, essentiebamus	essentiebamur
2. Person Plural	essentbatis, essentiebatis	essentiebamini
3. Person Plural	essentbant, essentiebant	essentiebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essentiam, essentibo	essentiar, essentibor
2. Person Singular	essentibis, essenties	essentiberis, essentiere, essentieris
3. Person Singular	essentibit, essentiet	essentiberit, essentietur
1. Person Plural	essentibimus, essentiemus	essentibimur, essentiemur
2. Person Plural	essentibitis, essentietis	essentibimini, essentiemini
3. Person Plural	essentibunt, essentient	essentibuntur, essentientur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essensi	—
2. Person Singular	essensisti	—
3. Person Singular	essensit	—
1. Person Plural	essensimus	—
2. Person Plural	essensistis	—
3. Person Plural	essensere, essenserunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essenseram	—
2. Person Singular	essenseras	—
3. Person Singular	essenserat	—
1. Person Plural	essenseramus	—
2. Person Plural	essenseratis	—
3. Person Plural	essenserant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essensero	—
2. Person Singular	essenseris	—
3. Person Singular	essenserit	—
1. Person Plural	essenserimus	—
2. Person Plural	essenseritis	—
3. Person Plural	essenserint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essentiam	essentiar
2. Person Singular	essentias	essentiare, essentiaris
3. Person Singular	essentiat	essentiatur
1. Person Plural	essentiamus	essentiamur
2. Person Plural	essentiatis	essentiamini
3. Person Plural	essentiant	essentiantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essentirem	essentirer
2. Person Singular	essentires	essentirere, essentireris
3. Person Singular	essentiret	essentiretur
1. Person Plural	essentiremus	essentiremur
2. Person Plural	essentiretis	essentiremini
3. Person Plural	essentirent	essentirentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essenserim	—
2. Person Singular	essenseris	—
3. Person Singular	essenserit	—
1. Person Plural	essenserimus	—
2. Person Plural	essenseritis	—
3. Person Plural	essenserint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	essensissem	—
2. Person Singular	essensisses	—
3. Person Singular	essensisset	—
1. Person Plural	essensissemus	—
2. Person Plural	essensissetis	—
3. Person Plural	essensissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	essentire	essensisse
Passiv	essentiri, essentirier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	essenti	essentire
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	essentite	essentimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	essentito	essentitor
3. Person Singular	essentito	essentitor
2. Person Plural	essentitote	—
3. Person Plural	essentiunto	essentiuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	essensa, essensum, essensus	essensa, essensae, essensi
Genitiv	essensae, essensi	essensarum, essensorum
Dativ	essensae, essenso	essensis
Akkusativ	essensam, essensum	essensa, essensas, essensos
Ablativ	essensa, essenso	essensis
Vokativ	essensa, essense, essensum	essensa, essensae, essensi

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	essentiens	essentientes, essentientia
Genitiv	essentientis	essentientium, essentientum
Dativ	essentienti	essentientibus
Akkusativ	essentiens, essentientem	essentientes, essentientia
Ablativ	essentiente, essentienti	essentientibus
Vokativ	essentiens	essentientes, essentientia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	essensura, essensurum, essensurus	essensura, essensurae, essensuri
Genitiv	essensurae, essensuri	essensurarum, essensurorum
Dativ	essensurae, essensuro	essensuris
Akkusativ	essensuram, essensurum	essensura, essensuras, essensuros
Ablativ	essensura, essensuro	essensuris
Vokativ	essensura, essensure, essensurum	essensura, essensurae, essensuri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	essentienda, essentiendum, essentiendus, essentiunda, essentiundum, essentiundus	essentienda, essentiendae, essentiendi, essentiunda, essentiundae, essentiundi
Genitiv	essentiendae, essentiendi, essentiundae, essentiundi	essentiendarum, essentiendorum, essentiundarum, essentiundorum
Dativ	essentiendae, essentiendo, essentiundae, essentiundo	essentiendis, essentiundis
Akkusativ	essentiendam, essentiendum, essentiundam, essentiundum	essentienda, essentiendas, essentiendos, essentiunda, essentiundas, essentiundos
Ablativ	essentienda, essentiendo, essentiunda, essentiundo	essentiendis, essentiundis
Vokativ	essentienda, essentiende, essentiendum, essentiunda, essentiunde, essentiundum	essentienda, essentiendae, essentiendi, essentiunda, essentiundae, essentiundi

152 (275) Formen für „essentire“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum