Formentabelle zu „eructare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructo | eructor |
| 2. Person Singular | eructas | eructare, eructaris |
| 3. Person Singular | eructat, eructationibus | eructatur |
| 1. Person Plural | eructamus | eructamur |
| 2. Person Plural | eructatis | eructamini |
| 3. Person Plural | eructant | eructantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructabam | eructabar |
| 2. Person Singular | eructabas | eructabare, eructabaris |
| 3. Person Singular | eructabat | eructabatur |
| 1. Person Plural | eructabamus | eructabamur |
| 2. Person Plural | eructabatis | eructabamini |
| 3. Person Plural | eructabant | eructabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructabo | eructabor |
| 2. Person Singular | eructabis | eructabere, eructaberis |
| 3. Person Singular | eructabit | eructabitur |
| 1. Person Plural | eructabimus | eructabimur |
| 2. Person Plural | eructabitis | eructabimini |
| 3. Person Plural | eructabunt | eructabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructavi | — |
| 2. Person Singular | eructavisti | — |
| 3. Person Singular | eructavit | — |
| 1. Person Plural | eructavimus | — |
| 2. Person Plural | eructavistis | — |
| 3. Person Plural | eructare, eructavere, eructaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructaveram | — |
| 2. Person Singular | eructaveras | — |
| 3. Person Singular | eructaverat | — |
| 1. Person Plural | eructaveramus | — |
| 2. Person Plural | eructaveratis | — |
| 3. Person Plural | eructaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructavero | — |
| 2. Person Singular | eructaris, eructaveris | — |
| 3. Person Singular | eructaverit | — |
| 1. Person Plural | eructaverimus | — |
| 2. Person Plural | eructaveritis | — |
| 3. Person Plural | eructaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructem | eructer |
| 2. Person Singular | eructes | eructere, eructeris |
| 3. Person Singular | eructet | eructetur |
| 1. Person Plural | eructemus | eructemur |
| 2. Person Plural | eructetis | eructemini |
| 3. Person Plural | eructent | eructentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructarem | eructarer |
| 2. Person Singular | eructares | eructarere, eructareris |
| 3. Person Singular | eructaret | eructaretur |
| 1. Person Plural | eructaremus | eructaremur |
| 2. Person Plural | eructaretis | eructaremini |
| 3. Person Plural | eructarent | eructarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructaverim | — |
| 2. Person Singular | eructaris, eructaveris | — |
| 3. Person Singular | eructaverit | — |
| 1. Person Plural | eructaverimus | — |
| 2. Person Plural | eructaveritis | — |
| 3. Person Plural | eructaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eructavissem | — |
| 2. Person Singular | eructavisses | — |
| 3. Person Singular | eructavisset | — |
| 1. Person Plural | eructavissemus | — |
| 2. Person Plural | eructavissetis | — |
| 3. Person Plural | eructavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | eructare | eructavisse |
| Passiv | eructari, eructarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | eructa | eructare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | eructate | eructamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | eructato | eructator |
| 3. Person Singular | eructato | eructator |
| 2. Person Plural | eructatote | — |
| 3. Person Plural | eructanto | eructantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eructata, eructatum, eructatus | eructata, eructatae, eructati |
| Genitiv | eructatae, eructati | eructatarum, eructatorum |
| Dativ | eructatae, eructato | eructatis |
| Akkusativ | eructatam, eructatum | eructata, eructatas, eructatos |
| Ablativ | eructata, eructato | eructatis |
| Vokativ | eructata, eructate, eructatum | eructata, eructatae, eructati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eructans | eructantes, eructantia |
| Genitiv | eructantis | eructantium, eructantum |
| Dativ | eructanti | eructantibus |
| Akkusativ | eructans, eructantem | eructantes, eructantia |
| Ablativ | eructante, eructanti | eructantibus |
| Vokativ | eructans | eructantes, eructantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eructatura, eructaturum, eructaturus | eructatura, eructaturae, eructaturi |
| Genitiv | eructaturae, eructaturi | eructaturarum, eructaturorum |
| Dativ | eructaturae, eructaturo | eructaturis |
| Akkusativ | eructaturam, eructaturum | eructatura, eructaturas, eructaturos |
| Ablativ | eructatura, eructaturo | eructaturis |
| Vokativ | eructatura, eructature, eructaturum | eructatura, eructaturae, eructaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eructanda, eructandum, eructandus | eructanda, eructandae, eructandi |
| Genitiv | eructandae, eructandi | eructandarum, eructandorum |
| Dativ | eructandae, eructando | eructandis |
| Akkusativ | eructandam, eructandum | eructanda, eructandas, eructandos |
| Ablativ | eructanda, eructando | eructandis |
| Vokativ | eructanda, eructande, eructandum | eructanda, eructandae, eructandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | eructationibus |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | eructationibus |
| Vokativ | — | — |
154 (231) Formen für „eructare“
