Formentabelle zu „equitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equito, equitores, praeterequito | equitor |
| 2. Person Singular | equitas | equitare, equitaris |
| 3. Person Singular | equitatusque, equitat | equitatur |
| 1. Person Plural | equitamus | equitamur |
| 2. Person Plural | equitatis | equitamini |
| 3. Person Plural | equitant | equitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitabam | equitabar |
| 2. Person Singular | equitabas | equitabare, equitabaris |
| 3. Person Singular | equitabat | equitabatur |
| 1. Person Plural | equitabamus | equitabamur |
| 2. Person Plural | equitabatis | equitabamini |
| 3. Person Plural | equitabant | equitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitabo | equitabor |
| 2. Person Singular | equitabis | equitabere, equitaberis |
| 3. Person Singular | equitabit | equitabitur |
| 1. Person Plural | equitabimus | equitabimur |
| 2. Person Plural | equitabitis | equitabimini |
| 3. Person Plural | equitabunt | equitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitavi | — |
| 2. Person Singular | equitavisti | — |
| 3. Person Singular | equitavit | — |
| 1. Person Plural | equitavimus | — |
| 2. Person Plural | equitavistis | — |
| 3. Person Plural | equitare, equitavere, equitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitaveram | — |
| 2. Person Singular | equitaveras | — |
| 3. Person Singular | equitaverat | — |
| 1. Person Plural | equitaveramus | — |
| 2. Person Plural | equitaveratis | — |
| 3. Person Plural | equitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitavero | — |
| 2. Person Singular | equitaris, equitaveris | — |
| 3. Person Singular | equitaverit | — |
| 1. Person Plural | equitaverimus | — |
| 2. Person Plural | equitaveritis | — |
| 3. Person Plural | equitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitem, equitemhunc | equiter |
| 2. Person Singular | equites | equitere, equiteris |
| 3. Person Singular | equitet | equitetur |
| 1. Person Plural | equitemus | equitemur |
| 2. Person Plural | equitetis | equitemini |
| 3. Person Plural | equitent | equitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitarem | equitarer |
| 2. Person Singular | equitares | equitarere, equitareris |
| 3. Person Singular | equitaret | equitaretur |
| 1. Person Plural | equitaremus | equitaremur |
| 2. Person Plural | equitaretis | equitaremini |
| 3. Person Plural | equitarent | equitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitaverim | — |
| 2. Person Singular | equitaris, equitaveris | — |
| 3. Person Singular | equitaverit | — |
| 1. Person Plural | equitaverimus | — |
| 2. Person Plural | equitaveritis | — |
| 3. Person Plural | equitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | equitavissem | — |
| 2. Person Singular | equitavisses | — |
| 3. Person Singular | equitavisset | — |
| 1. Person Plural | equitavissemus | — |
| 2. Person Plural | equitavissetis | — |
| 3. Person Plural | equitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | equitare | equitavisse |
| Passiv | equitari, equitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | equita, aequita | equitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | equitate | equitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | equitato | equitator |
| 3. Person Singular | equitato | equitator |
| 2. Person Plural | equitatote | — |
| 3. Person Plural | equitanto | equitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | equitatus, equitatum, equitata | equitata, equitatae, equitati |
| Genitiv | equitatae, equitati | equitatarum, equitatorum |
| Dativ | equitatae, equitato | equitatis |
| Akkusativ | equitatum, equitatam | equitata, equitatas, equitatos |
| Ablativ | equitata, equitato | equitatis |
| Vokativ | equitatum, equitata, equitate | equitata, equitatae, equitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | equitans | equitantes, equitantia |
| Genitiv | equitantis | equitantium, equitantum |
| Dativ | equitanti | equitantibus |
| Akkusativ | equitans, equitantem | equitantes, equitantia |
| Ablativ | equitante, equitanti | equitantibus |
| Vokativ | equitans | equitantes, equitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | equitatura, equitaturum, equitaturus | equitatura, equitaturae, equitaturi |
| Genitiv | equitaturae, equitaturi | equitaturarum, equitaturorum |
| Dativ | equitaturae, equitaturo | equitaturis |
| Akkusativ | equitaturam, equitaturum | equitatura, equitaturas, equitaturos |
| Ablativ | equitatura, equitaturo | equitaturis |
| Vokativ | equitatura, equitature, equitaturum | equitatura, equitaturae, equitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | equitanda, equitandum, equitandus | equitandi, equitanda, equitandae |
| Genitiv | equitandi, equitandae | equitandarum, equitandorum |
| Dativ | equitando, equitandae | equitandis |
| Akkusativ | equitandam, equitandum | equitanda, equitandas, equitandos |
| Ablativ | equitando, equitanda | equitandis |
| Vokativ | equitanda, equitande, equitandum | equitandi, equitanda, equitandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | equitores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | equitores |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | equitores |
155 (242) Formen für „equitare“