Formentabelle zu „enuntiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntio | enuntior |
| 2. Person Singular | enuntias | enuntiare, enuntiaris |
| 3. Person Singular | enuntiat, enuntiativi | enuntiatur |
| 1. Person Plural | enuntiamus | enuntiamur |
| 2. Person Plural | enuntiatis | enuntiamini |
| 3. Person Plural | enuntiant | enuntiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiabam | enuntiabar |
| 2. Person Singular | enuntiabas | enuntiabare, enuntiabaris |
| 3. Person Singular | enuntiabat | enuntiabatur |
| 1. Person Plural | enuntiabamus | enuntiabamur |
| 2. Person Plural | enuntiabatis | enuntiabamini |
| 3. Person Plural | enuntiabant | enuntiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiabo | enuntiabor |
| 2. Person Singular | enuntiabis | enuntiabere, enuntiaberis |
| 3. Person Singular | enuntiabit | enuntiabitur |
| 1. Person Plural | enuntiabimus | enuntiabimur |
| 2. Person Plural | enuntiabitis | enuntiabimini |
| 3. Person Plural | enuntiabunt | enuntiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiavi | — |
| 2. Person Singular | enuntiavisti | — |
| 3. Person Singular | enuntiavit | — |
| 1. Person Plural | enuntiavimus | — |
| 2. Person Plural | enuntiavistis | — |
| 3. Person Plural | enuntiare, enuntiavere, enuntiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiaveram | — |
| 2. Person Singular | enuntiaveras | — |
| 3. Person Singular | enuntiaverat | — |
| 1. Person Plural | enuntiaveramus | — |
| 2. Person Plural | enuntiaveratis | — |
| 3. Person Plural | enuntiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiavero | — |
| 2. Person Singular | enuntiaris, enuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | enuntiarit, enuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | enuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | enuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | enuntiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiem | enuntier |
| 2. Person Singular | enunties | enuntiere, enuntieris |
| 3. Person Singular | enuntiet | enuntietur |
| 1. Person Plural | enuntiemus | enuntiemur |
| 2. Person Plural | enuntietis | enuntiemini |
| 3. Person Plural | enuntient | enuntientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiarem | enuntiarer |
| 2. Person Singular | enuntiares | enuntiarere, enuntiareris |
| 3. Person Singular | enuntiaret | enuntiaretur |
| 1. Person Plural | enuntiaremus | enuntiaremur |
| 2. Person Plural | enuntiaretis | enuntiaremini |
| 3. Person Plural | enuntiarent | enuntiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiaverim | — |
| 2. Person Singular | enuntiaris, enuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | enuntiarit, enuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | enuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | enuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | enuntiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enuntiavissem | — |
| 2. Person Singular | enuntiavisses | — |
| 3. Person Singular | enuntiasset, enuntiavisset | — |
| 1. Person Plural | enuntiavissemus | — |
| 2. Person Plural | enuntiavissetis | — |
| 3. Person Plural | enuntiavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enuntia | enuntiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | enuntiate | enuntiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enuntiato | enuntiator |
| 3. Person Singular | enuntiato | enuntiator |
| 2. Person Plural | enuntiatote | — |
| 3. Person Plural | enuntianto | enuntiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enuntiata, enuntiatum, enuntiatus | enuntiata, enuntiativum, enuntiatae, enuntiati |
| Genitiv | enuntiativum, enuntiatae, enuntiati | enuntiatarum, enuntiatorum |
| Dativ | enuntiatae, enuntiato | enuntiatis |
| Akkusativ | enuntiatum, enuntiatam | enuntiata, enuntiatas, enuntiatos |
| Ablativ | enuntiata, enuntiato | enuntiatis |
| Vokativ | enuntiata, enuntiatum, enuntiate | enuntiata, enuntiativum, enuntiatae, enuntiati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enuntians | enuntiantes, enuntiantia |
| Genitiv | enuntiantis | enuntiantium, enuntiantum |
| Dativ | enuntianti | enuntiantibus |
| Akkusativ | enuntians, enuntiantem | enuntiantes, enuntiantia |
| Ablativ | enuntiante, enuntianti | enuntiantibus |
| Vokativ | enuntians | enuntiantes, enuntiantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enuntiaturum, enuntiatura, enuntiaturus | enuntiatura, enuntiaturae, enuntiaturi |
| Genitiv | enuntiaturae, enuntiaturi | enuntiaturarum, enuntiaturorum |
| Dativ | enuntiaturae, enuntiaturo | enuntiaturis |
| Akkusativ | enuntiaturum, enuntiaturam | enuntiatura, enuntiaturas, enuntiaturos |
| Ablativ | enuntiatura, enuntiaturo | enuntiaturis |
| Vokativ | enuntiaturum, enuntiatura, enuntiature | enuntiatura, enuntiaturae, enuntiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enuntianda, enuntiandum, enuntiandus | enuntianda, enuntiandae, enuntiandi |
| Genitiv | enuntiandae, enuntiandi | enuntiandarum, enuntiandorum |
| Dativ | enuntiandae, enuntiando | enuntiandis |
| Akkusativ | enuntiandam, enuntiandum | enuntianda, enuntiandas, enuntiandos |
| Ablativ | enuntianda, enuntiando | enuntiandis |
| Vokativ | enuntianda, enuntiande, enuntiandum | enuntianda, enuntiandae, enuntiandi |
Adjektiv
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
158 (244) Formen für „enuntiare“