Formentabelle zu „enicare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enico | enicor |
| 2. Person Singular | enicas | enicare, enicaris |
| 3. Person Singular | enicat | enicatur |
| 1. Person Plural | enicamus | enicamur |
| 2. Person Plural | enicatis | enicamini |
| 3. Person Plural | enicant | enicantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicabam | enicabar |
| 2. Person Singular | enicabas | enicabare, enicabaris |
| 3. Person Singular | enicabat | enicabatur |
| 1. Person Plural | enicabamus | enicabamur |
| 2. Person Plural | enicabatis | enicabamini |
| 3. Person Plural | enicabant | enicabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicabo | enicabor |
| 2. Person Singular | enicabis | enicabere, enicaberis |
| 3. Person Singular | enicabit | enicabitur |
| 1. Person Plural | enicabimus | enicabimur |
| 2. Person Plural | enicabitis | enicabimini |
| 3. Person Plural | enicabunt | enicabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicui | — |
| 2. Person Singular | enicuisti | — |
| 3. Person Singular | enicuit | — |
| 1. Person Plural | enicuimus | — |
| 2. Person Plural | enicuistis | — |
| 3. Person Plural | enicare, enicavere, enicuere, enicuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicueram | — |
| 2. Person Singular | enicueras | — |
| 3. Person Singular | enicuerat | — |
| 1. Person Plural | enicueramus | — |
| 2. Person Plural | enicueratis | — |
| 3. Person Plural | enicuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicuero | — |
| 2. Person Singular | enicaris, enicaveris, enicueris | — |
| 3. Person Singular | enicuerit | — |
| 1. Person Plural | enicuerimus | — |
| 2. Person Plural | enicueritis | — |
| 3. Person Plural | enicuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicem | enicer |
| 2. Person Singular | enices | enicere, eniceris |
| 3. Person Singular | enicet | enicetur |
| 1. Person Plural | enicemus | enicemur |
| 2. Person Plural | enicetis | enicemini |
| 3. Person Plural | enicent | enicentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicarem | enicarer |
| 2. Person Singular | enicares | enicarere, enicareris |
| 3. Person Singular | enicaret | enicaretur |
| 1. Person Plural | enicaremus | enicaremur |
| 2. Person Plural | enicaretis | enicaremini |
| 3. Person Plural | enicarent | enicarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicuerim | — |
| 2. Person Singular | enicaris, enicaveris, enicueris | — |
| 3. Person Singular | enicuerit | — |
| 1. Person Plural | enicuerimus | — |
| 2. Person Plural | enicueritis | — |
| 3. Person Plural | enicuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enicuissem | — |
| 2. Person Singular | enicuisses | — |
| 3. Person Singular | enicuisset | — |
| 1. Person Plural | enicuissemus | — |
| 2. Person Plural | enicuissetis | — |
| 3. Person Plural | enicuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | enicare | enicuisse |
| Passiv | enicari, enicarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enica | enicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | enicate | enicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enicato | enicator |
| 3. Person Singular | enicato | enicator |
| 2. Person Plural | enicatote | — |
| 3. Person Plural | enicanto | enicantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enicta, enictum, enictus | enicta, enictae, enicti |
| Genitiv | enictae, enicti | enictarum, enictorum |
| Dativ | enicato, enictae, enicto | enicatis, enictis |
| Akkusativ | enictam, enictum | enicta, enictas, enictos |
| Ablativ | enicato, enicta, enicto | enicatis, enictis |
| Vokativ | enicate, enicta, enicte, enictum | enicta, enictae, enicti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enicans | enicantes, enicantia |
| Genitiv | enicantis | enicantium, enicantum |
| Dativ | enicanti | enicantibus |
| Akkusativ | enicans, enicantem | enicantes, enicantia |
| Ablativ | enicante, enicanti | enicantibus |
| Vokativ | enicans | enicantes, enicantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enictura, enicturum, enicturus | enictura, enicturae, enicturi |
| Genitiv | enicturae, enicturi | enicturarum, enicturorum |
| Dativ | enicturae, enicturo | enicturis |
| Akkusativ | enicturam, enicturum | enictura, enicturas, enicturos |
| Ablativ | enictura, enicturo | enicturis |
| Vokativ | enictura, enicture, enicturum | enictura, enicturae, enicturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enicanda, enicandum, enicandus | enicanda, enicandae, enicandi |
| Genitiv | enicandae, enicandi | enicandarum, enicandorum |
| Dativ | enicandae, enicando | enicandis |
| Akkusativ | enicandam, enicandum | enicanda, enicandas, enicandos |
| Ablativ | enicanda, enicando | enicandis |
| Vokativ | enicanda, enicande, enicandum | enicanda, enicandae, enicandi |
152 (238) Formen für „enicare“