Formentabelle zu „enervare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervo | enervor |
| 2. Person Singular | enervas | enervare, enervaris |
| 3. Person Singular | eneruat | enervatur |
| 1. Person Plural | enervamus | enervamur |
| 2. Person Plural | enervatis | enervamini |
| 3. Person Plural | enervant | enervantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervabam | enervabar |
| 2. Person Singular | enervabas | enervabare, enervabaris |
| 3. Person Singular | enervabat | enervabatur |
| 1. Person Plural | enervabamus | enervabamur |
| 2. Person Plural | enervabatis | enervabamini |
| 3. Person Plural | enervabant | enervabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervabo | enervabor |
| 2. Person Singular | enervabis | enervabere, enervaberis |
| 3. Person Singular | enervabit | enervabitur |
| 1. Person Plural | enervabimus | enervabimur |
| 2. Person Plural | enervabitis | enervabimini |
| 3. Person Plural | enervabunt | enervabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervavi | — |
| 2. Person Singular | enervavisti | — |
| 3. Person Singular | eneruauit | — |
| 1. Person Plural | enervavimus | — |
| 2. Person Plural | enervavistis | — |
| 3. Person Plural | enervaverunt, enervare, enervavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervaveram | — |
| 2. Person Singular | enervaveras | — |
| 3. Person Singular | enervaverat | — |
| 1. Person Plural | enervaveramus | — |
| 2. Person Plural | enervaveratis | — |
| 3. Person Plural | enervaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervavero | — |
| 2. Person Singular | enervaris, enervaveris | — |
| 3. Person Singular | enervaverit | — |
| 1. Person Plural | enervaverimus | — |
| 2. Person Plural | enervaveritis | — |
| 3. Person Plural | enervaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervem | enerver |
| 2. Person Singular | enerves | enervere, enerveris |
| 3. Person Singular | enervet | enervetur |
| 1. Person Plural | enervemus | enervemur |
| 2. Person Plural | enervetis | enervemini |
| 3. Person Plural | enervent | enerventur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervarem | enervarer |
| 2. Person Singular | enervares | enervarere, enervareris |
| 3. Person Singular | enervaret | enervaretur |
| 1. Person Plural | enervaremus | enervaremur |
| 2. Person Plural | enervaretis | enervaremini |
| 3. Person Plural | enervarent | enervarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervaverim | — |
| 2. Person Singular | enervaris, enervaveris | — |
| 3. Person Singular | enervaverit | — |
| 1. Person Plural | enervaverimus | — |
| 2. Person Plural | enervaveritis | — |
| 3. Person Plural | enervaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enervavissem | — |
| 2. Person Singular | enervavisses | — |
| 3. Person Singular | enervasset, enervavisset | — |
| 1. Person Plural | enervavissemus | — |
| 2. Person Plural | enervavissetis | — |
| 3. Person Plural | enervavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | enervare | enervavisse |
| Passiv | enervari, enervarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enerva | enervare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | enervate | enervamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enervato | enervator |
| 3. Person Singular | enervato | enervator |
| 2. Person Plural | enervatote | — |
| 3. Person Plural | enervanto | enervantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eneruata, enervatus, enervatum | enervati, eneruata, enervatae |
| Genitiv | enervati, enervatae | enervatarum, enervatorum |
| Dativ | enervatae, enervato | enervatis |
| Akkusativ | eneruatam, enervatum | enervatas, eneruata, enervatos |
| Ablativ | eneruata, enervato | enervatis |
| Vokativ | eneruata, enervate, enervatum | enervati, eneruata, enervatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enervans | enervantes, enervantia |
| Genitiv | enervantis | enervantium, enervantum |
| Dativ | enervanti | enervantibus |
| Akkusativ | enervans, enervantem | enervantes, enervantia |
| Ablativ | enervante, enervanti | enervantibus |
| Vokativ | enervans | enervantes, enervantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enervatura, enervaturum, enervaturus | enervatura, enervaturae, enervaturi |
| Genitiv | enervaturae, enervaturi | enervaturarum, enervaturorum |
| Dativ | enervaturae, enervaturo | enervaturis |
| Akkusativ | enervaturam, enervaturum | enervatura, enervaturas, enervaturos |
| Ablativ | enervatura, enervaturo | enervaturis |
| Vokativ | enervatura, enervature, enervaturum | enervatura, enervaturae, enervaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enervanda, enervandum, enervandus | enervanda, enervandae, enervandi |
| Genitiv | enervandae, enervandi | enervandarum, enervandorum |
| Dativ | enervandae, enervando | enervandis |
| Akkusativ | enervandam, enervandum | enervanda, enervandas, enervandos |
| Ablativ | enervanda, enervando | enervandis |
| Vokativ | enervanda, enervande, enervandum | enervanda, enervandae, enervandi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enervatius | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | enervatius | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | enervatius | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
155 (232) Formen für „enervare“