Formentabelle zu „enecare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | eneco | enecor |
| 2. Person Singular | enecas | enecare, enecaris |
| 3. Person Singular | enecat | enecatur |
| 1. Person Plural | enecamus | enecamur |
| 2. Person Plural | enecatis | enecamini |
| 3. Person Plural | enecant | enecantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecabam | enecabar |
| 2. Person Singular | enecabas | enecabare, enecabaris |
| 3. Person Singular | enecabat | enecabatur |
| 1. Person Plural | enecabamus | enecabamur |
| 2. Person Plural | enecabatis | enecabamini |
| 3. Person Plural | enecabant | enecabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecabo | enecabor |
| 2. Person Singular | enecabis | enecabere, enecaberis |
| 3. Person Singular | enecabit | enecabitur |
| 1. Person Plural | enecabimus | enecabimur |
| 2. Person Plural | enecabitis | enecabimini |
| 3. Person Plural | enecabunt | enecabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecui | — |
| 2. Person Singular | enecuisti | — |
| 3. Person Singular | enecuit | — |
| 1. Person Plural | enecuimus | — |
| 2. Person Plural | enecuistis | — |
| 3. Person Plural | enecare, enecavere, enecuere, enecuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecueram | — |
| 2. Person Singular | enecueras | — |
| 3. Person Singular | enecuerat | — |
| 1. Person Plural | enecueramus | — |
| 2. Person Plural | enecueratis | — |
| 3. Person Plural | enecuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecuero | — |
| 2. Person Singular | enecaris, enecaveris, enecueris | — |
| 3. Person Singular | enecuerit | — |
| 1. Person Plural | enecuerimus | — |
| 2. Person Plural | enecueritis | — |
| 3. Person Plural | enecuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecem | enecer |
| 2. Person Singular | eneces | enecere, eneceris |
| 3. Person Singular | enecet | enecetur |
| 1. Person Plural | enecemus | enecemur |
| 2. Person Plural | enecetis | enecemini |
| 3. Person Plural | enecent | enecentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecarem | enecarer |
| 2. Person Singular | enecares | enecarere, enecareris |
| 3. Person Singular | enecaret | enecaretur |
| 1. Person Plural | enecaremus | enecaremur |
| 2. Person Plural | enecaretis | enecaremini |
| 3. Person Plural | enecarent | enecarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecuerim | — |
| 2. Person Singular | enecaris, enecaveris, enecueris | — |
| 3. Person Singular | enecuerit | — |
| 1. Person Plural | enecuerimus | — |
| 2. Person Plural | enecueritis | — |
| 3. Person Plural | enecuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enecuissem | — |
| 2. Person Singular | enecuisses | — |
| 3. Person Singular | enecuisset | — |
| 1. Person Plural | enecuissemus | — |
| 2. Person Plural | enecuissetis | — |
| 3. Person Plural | enecuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | enecare | enecuisse |
| Passiv | enecari, enecarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | eneca | enecare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | enecate | enecamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enecato | enecator |
| 3. Person Singular | enecato | enecator |
| 2. Person Plural | enecatote | — |
| 3. Person Plural | enecanto | enecantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enectus, enectum, enecta | enecti, enecta, enectae |
| Genitiv | enecti, enectae | enectarum, enectorum |
| Dativ | enecato, enectae, enecto | enectis, enecatis |
| Akkusativ | enectum, enectam | enectos, enecta, enectas |
| Ablativ | enecato, enecta, enecto | enectis, enecatis |
| Vokativ | enectum, enecate, enecta, enecte | enecti, enecta, enectae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enecans | enecantes, enecantia |
| Genitiv | enecantis | enecantium, enecantum |
| Dativ | enecanti | enecantibus |
| Akkusativ | enecans, enecantem | enecantes, enecantia |
| Ablativ | enecante, enecanti | enecantibus |
| Vokativ | enecans | enecantes, enecantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enectura, enecturum, enecturus | enectura, enecturae, enecturi |
| Genitiv | enecturae, enecturi | enecturarum, enecturorum |
| Dativ | enecturae, enecturo | enecturis |
| Akkusativ | enecturam, enecturum | enectura, enecturas, enecturos |
| Ablativ | enectura, enecturo | enecturis |
| Vokativ | enectura, enecture, enecturum | enectura, enecturae, enecturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enecanda, enecandum, enecandus | enecanda, enecandae, enecandi |
| Genitiv | enecandae, enecandi | enecandarum, enecandorum |
| Dativ | enecandae, enecando | enecandis |
| Akkusativ | enecandam, enecandum | enecanda, enecandas, enecandos |
| Ablativ | enecanda, enecando | enecandis |
| Vokativ | enecanda, enecande, enecandum | enecanda, enecandae, enecandi |
152 (238) Formen für „enecare“