Formentabelle zu „enarrare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarro | enarror |
| 2. Person Singular | enarras | enarrare, enarare, enarraris |
| 3. Person Singular | enarrat | enarratur |
| 1. Person Plural | enarramus | enarramur |
| 2. Person Plural | enarratis | enarramini |
| 3. Person Plural | enarrant | enarrantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarrabam | enarrabar |
| 2. Person Singular | enarrabas | enarrabare, enarrabaris |
| 3. Person Singular | enarrabat | enarrabatur |
| 1. Person Plural | enarrabamus | enarrabamur |
| 2. Person Plural | enarrabatis | enarrabamini |
| 3. Person Plural | enarrabant | enarrabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarrabo | enarrabor |
| 2. Person Singular | enarrabis | enarrabere, enarraberis |
| 3. Person Singular | enarrabit | enarrabitur |
| 1. Person Plural | enarrabimus | enarrabimur |
| 2. Person Plural | enarrabitis | enarrabimini |
| 3. Person Plural | enarrabunt | enarrabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarravi | — |
| 2. Person Singular | enarravisti | — |
| 3. Person Singular | enarravit | — |
| 1. Person Plural | enarravimus | — |
| 2. Person Plural | enarravistis | — |
| 3. Person Plural | enarrare, enarare, enarravere, enarraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarraveram | — |
| 2. Person Singular | enarraveras | — |
| 3. Person Singular | enarraverat | — |
| 1. Person Plural | enarraveramus | — |
| 2. Person Plural | enarraveratis | — |
| 3. Person Plural | enarraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarravero | — |
| 2. Person Singular | enarraris, enarraveris | — |
| 3. Person Singular | enarraverit | — |
| 1. Person Plural | enarraverimus | — |
| 2. Person Plural | enarraveritis | — |
| 3. Person Plural | enarraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarrem | enarrer |
| 2. Person Singular | enarres | enarrere, enarreris |
| 3. Person Singular | enarret | enarretur |
| 1. Person Plural | enarremus | enarremur |
| 2. Person Plural | enarretis | enarremini |
| 3. Person Plural | enarrent | enarrentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarrarem | enarrarer |
| 2. Person Singular | enarrares | enarrarere, enarrareris |
| 3. Person Singular | enarraret | enarraretur |
| 1. Person Plural | enarraremus | enarraremur |
| 2. Person Plural | enarraretis | enarraremini |
| 3. Person Plural | enarrarent | enarrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarraverim | — |
| 2. Person Singular | enarraris, enarraveris | — |
| 3. Person Singular | enarraverit | — |
| 1. Person Plural | enarraverimus | — |
| 2. Person Plural | enarraveritis | — |
| 3. Person Plural | enarraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | enarravissem | — |
| 2. Person Singular | enarravisses | — |
| 3. Person Singular | enarrasset, enarravisset | — |
| 1. Person Plural | enarravissemus | — |
| 2. Person Plural | enarravissetis | — |
| 3. Person Plural | enarravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | enarrare, enarare | enarravisse |
| Passiv | enarrarique, enarrari, enarrarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enarra | enarrare, enarare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | enarrate | enarramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | enarrato | enarrator |
| 3. Person Singular | enarrato | enarrator |
| 2. Person Plural | enarratote | — |
| 3. Person Plural | enarranto | enarrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enarrata, enarratum, enarratus | enarratae, enarrata, enarrati |
| Genitiv | enarratae, enarrati | enarratarum, enarratorum |
| Dativ | enarratae, enarrato | enarratis |
| Akkusativ | enarratam, enarratum | enarratas, enarrata, enarratos |
| Ablativ | enarrata, enarrato | enarratis |
| Vokativ | enarrata, enarrate, enarratum | enarratae, enarrata, enarrati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enarrans | enarrantes, enarrantia |
| Genitiv | enarrantis | enarrantium, enarrantum |
| Dativ | enarranti | enarrantibus |
| Akkusativ | enarrans, enarrantem | enarrantes, enarrantia |
| Ablativ | enarrante, enarranti | enarrantibus |
| Vokativ | enarrans | enarrantes, enarrantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enarratura, enarraturum, enarraturus | enarratura, enarraturae, enarraturi |
| Genitiv | enarraturae, enarraturi | enarraturarum, enarraturorum |
| Dativ | enarraturae, enarraturo | enarraturis |
| Akkusativ | enarraturam, enarraturum | enarratura, enarraturas, enarraturos |
| Ablativ | enarratura, enarraturo | enarraturis |
| Vokativ | enarratura, enarrature, enarraturum | enarratura, enarraturae, enarraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | enarrandum, enarranda, enarrandus | enarranda, enarrandae, enarrandi |
| Genitiv | enarrandae, enarrandi | enarrandarum, enarrandorum |
| Dativ | enarrandae, enarrando | enarrandis |
| Akkusativ | enarrandum, enarrandam | enarranda, enarrandas, enarrandos |
| Ablativ | enarranda, enarrando | enarrandis |
| Vokativ | enarrandum, enarranda, enarrande | enarranda, enarrandae, enarrandi |
152 (234) Formen für „enarrare“