Formentabelle zu „emundare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundo | emundor |
| 2. Person Singular | emundas | emundare, emundaris |
| 3. Person Singular | emundat | emundatur |
| 1. Person Plural | emundamus | emundamur |
| 2. Person Plural | emundatis | emundamini |
| 3. Person Plural | emundant | emundantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundabam | emundabar |
| 2. Person Singular | emundabas | emundabare, emundabaris |
| 3. Person Singular | emundabat | emundabatur |
| 1. Person Plural | emundabamus | emundabamur |
| 2. Person Plural | emundabatis | emundabamini |
| 3. Person Plural | emundabant | emundabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundabo | emundabor |
| 2. Person Singular | emundabis | emundabere, emundaberis |
| 3. Person Singular | emundabit | emundabitur |
| 1. Person Plural | emundabimus | emundabimur |
| 2. Person Plural | emundabitis | emundabimini |
| 3. Person Plural | emundabunt | emundabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundavi | — |
| 2. Person Singular | emundavisti | — |
| 3. Person Singular | emundavit | — |
| 1. Person Plural | emundavimus | — |
| 2. Person Plural | emundavistis | — |
| 3. Person Plural | emundare, emundavere, emundaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundaveram | — |
| 2. Person Singular | emundaveras | — |
| 3. Person Singular | emundaverat | — |
| 1. Person Plural | emundaveramus | — |
| 2. Person Plural | emundaveratis | — |
| 3. Person Plural | emundaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundavero | — |
| 2. Person Singular | emundaris, emundaveris | — |
| 3. Person Singular | emundaverit | — |
| 1. Person Plural | emundaverimus | — |
| 2. Person Plural | emundaveritis | — |
| 3. Person Plural | emundaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundem | emunder |
| 2. Person Singular | emundes | emundere, emunderis |
| 3. Person Singular | emundet | emundetur |
| 1. Person Plural | emundemus | emundemur |
| 2. Person Plural | emundetis | emundemini |
| 3. Person Plural | emundent | emundentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundarem | emundarer |
| 2. Person Singular | emundares | emundarere, emundareris |
| 3. Person Singular | emundaret | emundaretur |
| 1. Person Plural | emundaremus | emundaremur |
| 2. Person Plural | emundaretis | emundaremini |
| 3. Person Plural | emundarent | emundarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundaverim | — |
| 2. Person Singular | emundaris, emundaveris | — |
| 3. Person Singular | emundaverit | — |
| 1. Person Plural | emundaverimus | — |
| 2. Person Plural | emundaveritis | — |
| 3. Person Plural | emundaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emundavissem | — |
| 2. Person Singular | emundavisses | — |
| 3. Person Singular | emundavisset | — |
| 1. Person Plural | emundavissemus | — |
| 2. Person Plural | emundavissetis | — |
| 3. Person Plural | emundavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | emundare | emundavisse |
| Passiv | emundari, emundarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | emunda | emundare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | emundate | emundamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | emundato | emundator |
| 3. Person Singular | emundato | emundator |
| 2. Person Plural | emundatote | — |
| 3. Person Plural | emundanto | emundantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emundata, emundatum, emundatus | emundata, emundatae, emundati |
| Genitiv | emundatae, emundati | emundatarum, emundatorum |
| Dativ | emundatae, emundato | emundatis |
| Akkusativ | emundatam, emundatum | emundata, emundatas, emundatos |
| Ablativ | emundata, emundato | emundatis |
| Vokativ | emundata, emundate, emundatum | emundata, emundatae, emundati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emundans | emundantes, emundantia |
| Genitiv | emundantis | emundantium, emundantum |
| Dativ | emundanti | emundantibus |
| Akkusativ | emundans, emundantem | emundantes, emundantia |
| Ablativ | emundante, emundanti | emundantibus |
| Vokativ | emundans | emundantes, emundantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emundatura, emundaturum, emundaturus | emundatura, emundaturae, emundaturi |
| Genitiv | emundaturae, emundaturi | emundaturarum, emundaturorum |
| Dativ | emundaturae, emundaturo | emundaturis |
| Akkusativ | emundaturam, emundaturum | emundatura, emundaturas, emundaturos |
| Ablativ | emundatura, emundaturo | emundaturis |
| Vokativ | emundatura, emundature, emundaturum | emundatura, emundaturae, emundaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emundanda, emundandum, emundandus | emundanda, emundandae, emundandi |
| Genitiv | emundandae, emundandi | emundandarum, emundandorum |
| Dativ | emundandae, emundando | emundandis |
| Akkusativ | emundandam, emundandum | emundanda, emundandas, emundandos |
| Ablativ | emundanda, emundando | emundandis |
| Vokativ | emundanda, emundande, emundandum | emundanda, emundandae, emundandi |
152 (228) Formen für „emundare“