Formentabelle zu „emicare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emico | emicor |
| 2. Person Singular | emicas | emicare, emicaris |
| 3. Person Singular | emicat, emicationes | emicatur |
| 1. Person Plural | emicamus | emicamur |
| 2. Person Plural | emicatis | emicamini |
| 3. Person Plural | emicant | emicantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicabam | emicabar |
| 2. Person Singular | emicabas | emicabare, emicabaris |
| 3. Person Singular | emicabat | emicabatur |
| 1. Person Plural | emicabamus | emicabamur |
| 2. Person Plural | emicabatis | emicabamini |
| 3. Person Plural | emicabant | emicabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicabo | emicabor |
| 2. Person Singular | emicabis | emicabere, emicaberis |
| 3. Person Singular | emicabit | emicabitur |
| 1. Person Plural | emicabimus | emicabimur |
| 2. Person Plural | emicabitis | emicabimini |
| 3. Person Plural | emicabunt | emicabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicui | — |
| 2. Person Singular | emicuisti | — |
| 3. Person Singular | emicuit | — |
| 1. Person Plural | emicuimus | — |
| 2. Person Plural | emicuistis | — |
| 3. Person Plural | emicuere, emicuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicueram | — |
| 2. Person Singular | emicueras | — |
| 3. Person Singular | emicuerat | — |
| 1. Person Plural | emicueramus | — |
| 2. Person Plural | emicueratis | — |
| 3. Person Plural | emicuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicuero | — |
| 2. Person Singular | emicueris | — |
| 3. Person Singular | emicuerit | — |
| 1. Person Plural | emicuerimus | — |
| 2. Person Plural | emicueritis | — |
| 3. Person Plural | emicuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicem | emicer |
| 2. Person Singular | emices | emicere, emiceris |
| 3. Person Singular | emicet | emicetur |
| 1. Person Plural | emicemus | emicemur |
| 2. Person Plural | emicetis | emicemini |
| 3. Person Plural | emicent | emicentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicarem | emicarer |
| 2. Person Singular | emicares | emicarere, emicareris |
| 3. Person Singular | emicaret | emicaretur |
| 1. Person Plural | emicaremus | emicaremur |
| 2. Person Plural | emicaretis | emicaremini |
| 3. Person Plural | emicarent | emicarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicuerim | — |
| 2. Person Singular | emicueris | — |
| 3. Person Singular | emicuerit | — |
| 1. Person Plural | emicuerimus | — |
| 2. Person Plural | emicueritis | — |
| 3. Person Plural | emicuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emicuissem | — |
| 2. Person Singular | emicuisses | — |
| 3. Person Singular | emicuisset | — |
| 1. Person Plural | emicuissemus | — |
| 2. Person Plural | emicuissetis | — |
| 3. Person Plural | emicuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | emicare | emicuisse |
| Passiv | emicari, emicarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | emica | emicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | emicate | emicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | emicato | emicator |
| 3. Person Singular | emicato | emicator |
| 2. Person Plural | emicatote | — |
| 3. Person Plural | emicanto | emicantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emicata, emicatum, emicatus | emicata, emicatae, emicati |
| Genitiv | emicatae, emicati | emicatarum, emicatorum |
| Dativ | emicatae, emicato | emicatis |
| Akkusativ | emicatam, emicatum | emicata, emicatas, emicatos |
| Ablativ | emicata, emicato | emicatis |
| Vokativ | emicata, emicate, emicatum | emicata, emicatae, emicati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emicans | emicantes, emicantia |
| Genitiv | emicantis | emicantium, emicantum |
| Dativ | emicanti | emicantibus |
| Akkusativ | emicans, emicantem | emicantes, emicantia |
| Ablativ | emicante, emicanti | emicantibus |
| Vokativ | emicans | emicantes, emicantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emicatura, emicaturum, emicaturus | emicatura, emicaturae, emicaturi |
| Genitiv | emicaturae, emicaturi | emicaturarum, emicaturorum |
| Dativ | emicaturae, emicaturo | emicaturis |
| Akkusativ | emicaturam, emicaturum | emicatura, emicaturas, emicaturos |
| Ablativ | emicatura, emicaturo | emicaturis |
| Vokativ | emicatura, emicature, emicaturum | emicatura, emicaturae, emicaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emicanda, emicandum, emicandus | emicanda, emicandae, emicandi |
| Genitiv | emicandae, emicandi | emicandarum, emicandorum |
| Dativ | emicandae, emicando | emicandis |
| Akkusativ | emicandam, emicandum | emicanda, emicandas, emicandos |
| Ablativ | emicanda, emicando | emicandis |
| Vokativ | emicanda, emicande, emicandum | emicanda, emicandae, emicandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | emicationes |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | emicationes |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | emicationes |
155 (230) Formen für „emicare“