| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendico | emendicor |
| 2. Person Singular | emendicas | emendicare, emendicaris |
| 3. Person Singular | emendicat | emendicatur |
| 1. Person Plural | emendicamus | emendicamur |
| 2. Person Plural | emendicatis | emendicamini |
| 3. Person Plural | emendicant | emendicantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicabam | emendicabar |
| 2. Person Singular | emendicabas | emendicabare, emendicabaris |
| 3. Person Singular | emendicabat | emendicabatur |
| 1. Person Plural | emendicabamus | emendicabamur |
| 2. Person Plural | emendicabatis | emendicabamini |
| 3. Person Plural | emendicabant | emendicabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicabo | emendicabor |
| 2. Person Singular | emendicabis | emendicabere, emendicaberis |
| 3. Person Singular | emendicabit | emendicabitur |
| 1. Person Plural | emendicabimus | emendicabimur |
| 2. Person Plural | emendicabitis | emendicabimini |
| 3. Person Plural | emendicabunt | emendicabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicavi | — |
| 2. Person Singular | emendicavisti | — |
| 3. Person Singular | emendicavit | — |
| 1. Person Plural | emendicavimus | — |
| 2. Person Plural | emendicavistis | — |
| 3. Person Plural | emendicare, emendicavere, emendicaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicaveram | — |
| 2. Person Singular | emendicaveras | — |
| 3. Person Singular | emendicaverat | — |
| 1. Person Plural | emendicaveramus | — |
| 2. Person Plural | emendicaveratis | — |
| 3. Person Plural | emendicaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicavero | — |
| 2. Person Singular | emendicaris, emendicaveris | — |
| 3. Person Singular | emendicaverit | — |
| 1. Person Plural | emendicaverimus | — |
| 2. Person Plural | emendicaveritis | — |
| 3. Person Plural | emendicaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicem | emendicer |
| 2. Person Singular | emendices | emendicere, emendiceris |
| 3. Person Singular | emendicet | emendicetur |
| 1. Person Plural | emendicemus | emendicemur |
| 2. Person Plural | emendicetis | emendicemini |
| 3. Person Plural | emendicent | emendicentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicarem | emendicarer |
| 2. Person Singular | emendicares | emendicarere, emendicareris |
| 3. Person Singular | emendicaret | emendicaretur |
| 1. Person Plural | emendicaremus | emendicaremur |
| 2. Person Plural | emendicaretis | emendicaremini |
| 3. Person Plural | emendicarent | emendicarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicaverim | — |
| 2. Person Singular | emendicaris, emendicaveris | — |
| 3. Person Singular | emendicaverit | — |
| 1. Person Plural | emendicaverimus | — |
| 2. Person Plural | emendicaveritis | — |
| 3. Person Plural | emendicaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | emendicavissem | — |
| 2. Person Singular | emendicavisses | — |
| 3. Person Singular | emendicavisset | — |
| 1. Person Plural | emendicavissemus | — |
| 2. Person Plural | emendicavissetis | — |
| 3. Person Plural | emendicavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | emendicare | emendicavisse |
| Passiv | emendicari, emendicarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | emendica | emendicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | emendicate | emendicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | emendicato | emendicator |
| 3. Person Singular | emendicato | emendicator |
| 2. Person Plural | emendicatote | — |
| 3. Person Plural | emendicanto | emendicantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | emendicata, emendicatum, emendicatus | emendicati, emendicata, emendicatae |
| Genitiv | emendicati, emendicatae | emendicatarum, emendicatorum |
| Dativ | emendicato, emendicatae | emendicatis |
| Akkusativ | emendicatam, emendicatum | emendicatas, emendicata, emendicatos |
| Ablativ | emendicato, emendicata | emendicatis |
| Vokativ | emendicata, emendicate, emendicatum | emendicati, emendicata, emendicatae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | emendicans | emendicantes, emendicantia |
| Genitiv | emendicantis | emendicantium, emendicantum |
| Dativ | emendicanti | emendicantibus |
| Akkusativ | emendicans, emendicantem | emendicantes, emendicantia |
| Ablativ | emendicante, emendicanti | emendicantibus |
| Vokativ | emendicans | emendicantes, emendicantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | emendicatura, emendicaturum, emendicaturus | emendicatura, emendicaturae, emendicaturi |
| Genitiv | emendicaturae, emendicaturi | emendicaturarum, emendicaturorum |
| Dativ | emendicaturae, emendicaturo | emendicaturis |
| Akkusativ | emendicaturam, emendicaturum | emendicatura, emendicaturas, emendicaturos |
| Ablativ | emendicatura, emendicaturo | emendicaturis |
| Vokativ | emendicatura, emendicature, emendicaturum | emendicatura, emendicaturae, emendicaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | emendicanda, emendicandum, emendicandus | emendicanda, emendicandae, emendicandi |
| Genitiv | emendicandae, emendicandi | emendicandarum, emendicandorum |
| Dativ | emendicandae, emendicando | emendicandis |
| Akkusativ | emendicandam, emendicandum | emendicanda, emendicandas, emendicandos |
| Ablativ | emendicanda, emendicando | emendicandis |
| Vokativ | emendicanda, emendicande, emendicandum | emendicanda, emendicandae, emendicandi |
152 (228) Formen für „emendicare“