Formentabelle zu „eluctari“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | eluctor |
| 2. Person Singular | — | eluctare, eluctaris |
| 3. Person Singular | — | eluctatur |
| 1. Person Plural | — | eluctamur |
| 2. Person Plural | — | eluctamini |
| 3. Person Plural | — | eluctantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | eluctabar |
| 2. Person Singular | — | eluctabare, eluctabaris |
| 3. Person Singular | — | eluctabatur |
| 1. Person Plural | — | eluctabamur |
| 2. Person Plural | — | eluctabamini |
| 3. Person Plural | — | eluctabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | eluctabor |
| 2. Person Singular | — | eluctabere, eluctaberis |
| 3. Person Singular | — | eluctabitur |
| 1. Person Plural | — | eluctabimur |
| 2. Person Plural | — | eluctabimini |
| 3. Person Plural | — | eluctabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | elucter |
| 2. Person Singular | — | eluctere, elucteris |
| 3. Person Singular | — | eluctetur |
| 1. Person Plural | — | eluctemur |
| 2. Person Plural | — | eluctemini |
| 3. Person Plural | — | eluctentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | eluctarer |
| 2. Person Singular | — | eluctarere, eluctareris |
| 3. Person Singular | — | eluctaretur |
| 1. Person Plural | — | eluctaremur |
| 2. Person Plural | — | eluctaremini |
| 3. Person Plural | — | eluctarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | eluctari, eluctarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | — | eluctare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | eluctamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | — | eluctator |
| 3. Person Singular | — | eluctator |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | eluctantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eluctata, eluctatum, eluctatus | eluctata, eluctatae, eluctati |
| Genitiv | eluctatae, eluctati | eluctatarum, eluctatorum |
| Dativ | eluctatae, eluctato | eluctatis |
| Akkusativ | eluctatam, eluctatum | eluctata, eluctatas, eluctatos |
| Ablativ | eluctata, eluctato | eluctatis |
| Vokativ | eluctata, eluctate, eluctatum | eluctata, eluctatae, eluctati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eluctans | eluctantes, eluctantia |
| Genitiv | eluctantis | eluctantium, eluctantum |
| Dativ | eluctanti | eluctantibus |
| Akkusativ | eluctans, eluctantem | eluctantes, eluctantia |
| Ablativ | eluctante, eluctanti | eluctantibus |
| Vokativ | eluctans | eluctantes, eluctantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | eluctanda, eluctandum, eluctandus, eluctatura, eluctaturum, eluctaturus | eluctandae, eluctanda, eluctandi, eluctatura, eluctaturae, eluctaturi |
| Genitiv | eluctandae, eluctandi, eluctaturae, eluctaturi | eluctandarum, eluctandorum, eluctaturarum, eluctaturorum |
| Dativ | eluctandae, eluctando, eluctaturae, eluctaturo | eluctandis, eluctaturis |
| Akkusativ | eluctandam, eluctandum, eluctaturam, eluctaturum | eluctanda, eluctandas, eluctandos, eluctatura, eluctaturas, eluctaturos |
| Ablativ | eluctanda, eluctando, eluctatura, eluctaturo | eluctandis, eluctaturis |
| Vokativ | eluctanda, eluctande, eluctandum, eluctatura, eluctature, eluctaturum | eluctandae, eluctanda, eluctandi, eluctatura, eluctaturae, eluctaturi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | eluctabiles |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | eluctabiles |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | eluctabiles |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
75 (159) Formen für „eluctari“