Formentabelle zu „elucidare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
elucido | elucidor |
| 2. Person Singular | elucidas | elucidare, elucidaris |
| 3. Person Singular | elucidat | elucidatur |
| 1. Person Plural | elucidamus | elucidamur |
| 2. Person Plural | elucidatis | elucidamini |
| 3. Person Plural | elucidant | elucidantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidabam | elucidabar |
| 2. Person Singular | elucidabas | elucidabare, elucidabaris |
| 3. Person Singular | elucidabat | elucidabatur |
| 1. Person Plural | elucidabamus | elucidabamur |
| 2. Person Plural | elucidabatis | elucidabamini |
| 3. Person Plural | elucidabant | elucidabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidabo | elucidabor |
| 2. Person Singular | elucidabis | elucidabere, elucidaberis |
| 3. Person Singular | elucidabit | elucidabitur |
| 1. Person Plural | elucidabimus | elucidabimur |
| 2. Person Plural | elucidabitis | elucidabimini |
| 3. Person Plural | elucidabunt | elucidabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidavi | — |
| 2. Person Singular | elucidavisti | — |
| 3. Person Singular | elucidavit | — |
| 1. Person Plural | elucidavimus | — |
| 2. Person Plural | elucidavistis | — |
| 3. Person Plural | elucidare, elucidavere, elucidaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidaveram | — |
| 2. Person Singular | elucidaveras | — |
| 3. Person Singular | elucidaverat | — |
| 1. Person Plural | elucidaveramus | — |
| 2. Person Plural | elucidaveratis | — |
| 3. Person Plural | elucidaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidavero | — |
| 2. Person Singular | elucidaris, elucidaveris | — |
| 3. Person Singular | elucidaverit | — |
| 1. Person Plural | elucidaverimus | — |
| 2. Person Plural | elucidaveritis | — |
| 3. Person Plural | elucidaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidem | elucider |
| 2. Person Singular | elucides | elucidere, elucideris |
| 3. Person Singular | elucidet | elucidetur |
| 1. Person Plural | elucidemus | elucidemur |
| 2. Person Plural | elucidetis | elucidemini |
| 3. Person Plural | elucident | elucidentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidarem | elucidarer |
| 2. Person Singular | elucidares | elucidarere, elucidareris |
| 3. Person Singular | elucidaret | elucidaretur |
| 1. Person Plural | elucidaremus | elucidaremur |
| 2. Person Plural | elucidaretis | elucidaremini |
| 3. Person Plural | elucidarent | elucidarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidaverim | — |
| 2. Person Singular | elucidaris, elucidaveris | — |
| 3. Person Singular | elucidaverit | — |
| 1. Person Plural | elucidaverimus | — |
| 2. Person Plural | elucidaveritis | — |
| 3. Person Plural | elucidaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | elucidavissem | — |
| 2. Person Singular | elucidavisses | — |
| 3. Person Singular | elucidavisset | — |
| 1. Person Plural | elucidavissemus | — |
| 2. Person Plural | elucidavissetis | — |
| 3. Person Plural | elucidavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | elucidare | elucidavisse |
| Passiv | elucidari, elucidarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | elucida | elucidare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | elucidate | elucidamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | elucidato | elucidator |
| 3. Person Singular | elucidato | elucidator |
| 2. Person Plural | elucidatote | — |
| 3. Person Plural | elucidanto | elucidantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | elucidata, elucidatum, elucidatus | elucidata, elucidatae, elucidati |
| Genitiv | elucidatae, elucidati | elucidatarum, elucidatorum |
| Dativ | elucidatae, elucidato | elucidatis |
| Akkusativ | elucidatam, elucidatum | elucidata, elucidatas, elucidatos |
| Ablativ | elucidata, elucidato | elucidatis |
| Vokativ | elucidata, elucidate, elucidatum | elucidata, elucidatae, elucidati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | elucidans | elucidantes, elucidantia |
| Genitiv | elucidantis | elucidantium, elucidantum |
| Dativ | elucidanti | elucidantibus |
| Akkusativ | elucidans, elucidantem | elucidantes, elucidantia |
| Ablativ | elucidante, elucidanti | elucidantibus |
| Vokativ | elucidans | elucidantes, elucidantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | elucidatura, elucidaturum, elucidaturus | elucidatura, elucidaturae, elucidaturi |
| Genitiv | elucidaturae, elucidaturi | elucidaturarum, elucidaturorum |
| Dativ | elucidaturae, elucidaturo | elucidaturis |
| Akkusativ | elucidaturam, elucidaturum | elucidatura, elucidaturas, elucidaturos |
| Ablativ | elucidatura, elucidaturo | elucidaturis |
| Vokativ | elucidatura, elucidature, elucidaturum | elucidatura, elucidaturae, elucidaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | elucidanda, elucidandum, elucidandus | elucidanda, elucidandae, elucidandi |
| Genitiv | elucidandae, elucidandi | elucidandarum, elucidandorum |
| Dativ | elucidandae, elucidando | elucidandis |
| Akkusativ | elucidandam, elucidandum | elucidanda, elucidandas, elucidandos |
| Ablativ | elucidanda, elucidando | elucidandis |
| Vokativ | elucidanda, elucidande, elucidandum | elucidanda, elucidandae, elucidandi |
152 (228) Formen für „elucidare“