| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuo | effutuor |
| 2. Person Singular | effutuis | effutuere, effutueris |
| 3. Person Singular | effutuit | effutuitur |
| 1. Person Plural | effutuimus | effutuimur |
| 2. Person Plural | effutuitis | effutuimini |
| 3. Person Plural | effutuunt | effutuuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuebam | effutuebar |
| 2. Person Singular | effutuebas | effutuebare, effutuebaris |
| 3. Person Singular | effutuebat | effutuebatur |
| 1. Person Plural | effutuebamus | effutuebamur |
| 2. Person Plural | effutuebatis | effutuebamini |
| 3. Person Plural | effutuebant | effutuebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuam | effutuar |
| 2. Person Singular | effutues | effutuere, effutueris |
| 3. Person Singular | effutuet | effutuetur |
| 1. Person Plural | effutuemus | effutuemur |
| 2. Person Plural | effutuetis | effutuemini |
| 3. Person Plural | effutuent | effutuentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutui | — |
| 2. Person Singular | effutuisti | — |
| 3. Person Singular | effutuit | — |
| 1. Person Plural | effutuimus | — |
| 2. Person Plural | effutuistis | — |
| 3. Person Plural | effutuere, effutuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutueram | — |
| 2. Person Singular | effutueras | — |
| 3. Person Singular | effutuerat | — |
| 1. Person Plural | effutueramus | — |
| 2. Person Plural | effutueratis | — |
| 3. Person Plural | effutuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuero | — |
| 2. Person Singular | effutueris | — |
| 3. Person Singular | effutuerit | — |
| 1. Person Plural | effutuerimus | — |
| 2. Person Plural | effutueritis | — |
| 3. Person Plural | effutuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuam | effutuar |
| 2. Person Singular | effutuas | effutuare, effutuaris |
| 3. Person Singular | effutuat | effutuatur |
| 1. Person Plural | effutuamus | effutuamur |
| 2. Person Plural | effutuatis | effutuamini |
| 3. Person Plural | effutuant | effutuantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuerem | effutuerer |
| 2. Person Singular | effutueres | effutuerere, effutuereris |
| 3. Person Singular | effutueret | effutueretur |
| 1. Person Plural | effutueremus | effutueremur |
| 2. Person Plural | effutueretis | effutueremini |
| 3. Person Plural | effutuerent | effutuerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuerim | — |
| 2. Person Singular | effutueris | — |
| 3. Person Singular | effutuerit | — |
| 1. Person Plural | effutuerimus | — |
| 2. Person Plural | effutueritis | — |
| 3. Person Plural | effutuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutuissem | — |
| 2. Person Singular | effutuisses | — |
| 3. Person Singular | effutuisset | — |
| 1. Person Plural | effutuissemus | — |
| 2. Person Plural | effutuissetis | — |
| 3. Person Plural | effutuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | effutuere | effutuisse |
| Passiv | effutui, effutuier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | effutue | effutuere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | effutuite | effutuimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | effutuito | effutuitor |
| 3. Person Singular | effutuito | effutuitor |
| 2. Person Plural | effutuitote | — |
| 3. Person Plural | effutuunto | effutuuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effututa, effututum, effututus | effututa, effututae, effututi |
| Genitiv | effututae, effututi | effututarum, effututorum |
| Dativ | effututae, effututo | effututis |
| Akkusativ | effututam, effututum | effututa, effututas, effututos |
| Ablativ | effututa, effututo | effututis |
| Vokativ | effututa, effutute, effututum | effututa, effututae, effututi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effutuens | effutuentes, effutuentia |
| Genitiv | effutuentis | effutuentium, effutuentum |
| Dativ | effutuenti | effutuentibus |
| Akkusativ | effutuens, effutuentem | effutuentes, effutuentia |
| Ablativ | effutuente, effutuenti | effutuentibus |
| Vokativ | effutuens | effutuentes, effutuentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effututura, effututurum, effututurus | effututura, effututurae, effututuri |
| Genitiv | effututurae, effututuri | effututurarum, effututurorum |
| Dativ | effututurae, effututuro | effututuris |
| Akkusativ | effututuram, effututurum | effututura, effututuras, effututuros |
| Ablativ | effututura, effututuro | effututuris |
| Vokativ | effututura, effututure, effututurum | effututura, effututurae, effututuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effutuenda, effutuendum, effutuendus, effutuunda, effutuundum, effutuundus | effutuenda, effutuendae, effutuendi, effutuunda, effutuundae, effutuundi |
| Genitiv | effutuendae, effutuendi, effutuundae, effutuundi | effutuendarum, effutuendorum, effutuundarum, effutuundorum |
| Dativ | effutuendae, effutuendo, effutuundae, effutuundo | effutuendis, effutuundis |
| Akkusativ | effutuendam, effutuendum, effutuundam, effutuundum | effutuenda, effutuendas, effutuendos, effutuunda, effutuundas, effutuundos |
| Ablativ | effutuenda, effutuendo, effutuunda, effutuundo | effutuendis, effutuundis |
| Vokativ | effutuenda, effutuende, effutuendum, effutuunda, effutuunde, effutuundum | effutuenda, effutuendae, effutuendi, effutuunda, effutuundae, effutuundi |
152 (257) Formen für „effutuere“