| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutio | effutior |
| 2. Person Singular | effutis | effutiris |
| 3. Person Singular | effutit | effutitur |
| 1. Person Plural | effutimus | effutimur |
| 2. Person Plural | effutitis | effutimini |
| 3. Person Plural | effutiunt | effutiuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutbam, effutiebam | effutiebar |
| 2. Person Singular | effutbas, effutiebas | effutiebare, effutiebaris |
| 3. Person Singular | effutbat, effutiebat | effutiebatur |
| 1. Person Plural | effutbamus, effutiebamus | effutiebamur |
| 2. Person Plural | effutbatis, effutiebatis | effutiebamini |
| 3. Person Plural | effutbant, effutiebant | effutiebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutiam, effutibo | effutiar, effutibor |
| 2. Person Singular | effutibis, effuties | effutiberis, effutiere, effutieris |
| 3. Person Singular | effutibit, effutiet | effutiberit, effutietur |
| 1. Person Plural | effutibimus, effutiemus | effutibimur, effutiemur |
| 2. Person Plural | effutibitis, effutietis | effutibimini, effutiemini |
| 3. Person Plural | effutibunt, effutient | effutibuntur, effutientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutivi | — |
| 2. Person Singular | effutivisti | — |
| 3. Person Singular | effutivit | — |
| 1. Person Plural | effutivimus | — |
| 2. Person Plural | effutivistis | — |
| 3. Person Plural | effutiere, effutivere, effutiverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutiveram | — |
| 2. Person Singular | effutiveras | — |
| 3. Person Singular | effutiverat | — |
| 1. Person Plural | effutiveramus | — |
| 2. Person Plural | effutiveratis | — |
| 3. Person Plural | effutiverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutivero | — |
| 2. Person Singular | effutieris, effutiveris | — |
| 3. Person Singular | effutiverit | — |
| 1. Person Plural | effutiverimus | — |
| 2. Person Plural | effutiveritis | — |
| 3. Person Plural | effutiverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutiam | effutiar |
| 2. Person Singular | effutias | effutiare, effutiaris |
| 3. Person Singular | effutiat | effutiatur |
| 1. Person Plural | effutiamus | effutiamur |
| 2. Person Plural | effutiatis | effutiamini |
| 3. Person Plural | effutiant | effutiantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutirem | effutirer |
| 2. Person Singular | effutires | effutirere, effutireris |
| 3. Person Singular | effutiret | effutiretur |
| 1. Person Plural | effutiremus | effutiremur |
| 2. Person Plural | effutiretis | effutiremini |
| 3. Person Plural | effutirent | effutirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutiverim | — |
| 2. Person Singular | effutieris, effutiveris | — |
| 3. Person Singular | effutiverit | — |
| 1. Person Plural | effutiverimus | — |
| 2. Person Plural | effutiveritis | — |
| 3. Person Plural | effutiverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | effutivissem | — |
| 2. Person Singular | effutivisses | — |
| 3. Person Singular | effutivisset | — |
| 1. Person Plural | effutivissemus | — |
| 2. Person Plural | effutivissetis | — |
| 3. Person Plural | effutivissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | effutire | effutivisse |
| Passiv | effutiri, effutirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | effuti | effutire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | effutite | effutimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | effutito | effutitor |
| 3. Person Singular | effutito | effutitor |
| 2. Person Plural | effutitote | — |
| 3. Person Plural | effutiunto | effutiuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effutita, effutitum, effutitus | effutita, effutitae, effutiti |
| Genitiv | effutitae, effutiti | effutitarum, effutitorum |
| Dativ | effutitae, effutito | effutitis |
| Akkusativ | effutitam, effutitum | effutita, effutitas, effutitos |
| Ablativ | effutita, effutito | effutitis |
| Vokativ | effutita, effutite, effutitum | effutita, effutitae, effutiti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effutiens | effutientes, effutientia |
| Genitiv | effutientis | effutientium, effutientum |
| Dativ | effutienti | effutientibus |
| Akkusativ | effutiens, effutientem | effutientes, effutientia |
| Ablativ | effutiente, effutienti | effutientibus |
| Vokativ | effutiens | effutientes, effutientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effutitura, effutiturum, effutiturus | effutitura, effutiturae, effutituri |
| Genitiv | effutiturae, effutituri | effutiturarum, effutiturorum |
| Dativ | effutiturae, effutituro | effutituris |
| Akkusativ | effutituram, effutiturum | effutitura, effutituras, effutituros |
| Ablativ | effutitura, effutituro | effutituris |
| Vokativ | effutitura, effutiture, effutiturum | effutitura, effutiturae, effutituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | effutienda, effutiendum, effutiendus, effutiunda, effutiundum, effutiundus | effutienda, effutiendae, effutiendi, effutiunda, effutiundae, effutiundi |
| Genitiv | effutiendae, effutiendi, effutiundae, effutiundi | effutiendarum, effutiendorum, effutiundarum, effutiundorum |
| Dativ | effutiendae, effutiendo, effutiundae, effutiundo | effutiendis, effutiundis |
| Akkusativ | effutiendam, effutiendum, effutiundam, effutiundum | effutienda, effutiendas, effutiendos, effutiunda, effutiundas, effutiundos |
| Ablativ | effutienda, effutiendo, effutiunda, effutiundo | effutiendis, effutiundis |
| Vokativ | effutienda, effutiende, effutiendum, effutiunda, effutiunde, effutiundum | effutienda, effutiendae, effutiendi, effutiunda, effutiundae, effutiundi |
152 (277) Formen für „effutire“