Formentabelle zu „effingere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effingo | effingor |
| 2. Person Singular | effingis | effingere, effingeris |
| 3. Person Singular | effingit | effingitur |
| 1. Person Plural | effingimus | effingimur |
| 2. Person Plural | effingitis | effingimini |
| 3. Person Plural | effingunt | effinguntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effingebam | effingebar |
| 2. Person Singular | effingebas | effingebare, effingebaris |
| 3. Person Singular | effingebat | effingebatur |
| 1. Person Plural | effingebamus | effingebamur |
| 2. Person Plural | effingebatis | effingebamini |
| 3. Person Plural | effingebant | effingebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effingam | effingar |
| 2. Person Singular | effinges | effingere, effingeris |
| 3. Person Singular | effinget | effingetur |
| 1. Person Plural | effingemus | effingemur |
| 2. Person Plural | effingetis | effingemini |
| 3. Person Plural | effingent | effingentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effinxi | — |
| 2. Person Singular | effinxisti | — |
| 3. Person Singular | effinxit | — |
| 1. Person Plural | effinximus | — |
| 2. Person Plural | effinxistis | — |
| 3. Person Plural | effinxere, effinxerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effinxeram | — |
| 2. Person Singular | effinxeras | — |
| 3. Person Singular | effinxerat | — |
| 1. Person Plural | effinxeramus | — |
| 2. Person Plural | effinxeratis | — |
| 3. Person Plural | effinxerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effinxero | — |
| 2. Person Singular | effinxeris | — |
| 3. Person Singular | effinxerit | — |
| 1. Person Plural | effinxerimus | — |
| 2. Person Plural | effinxeritis | — |
| 3. Person Plural | effinxerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effingam | effingar |
| 2. Person Singular | effingas | effingare, effingaris |
| 3. Person Singular | effingat | effingatur |
| 1. Person Plural | effingamus | effingamur |
| 2. Person Plural | effingatis | effingamini |
| 3. Person Plural | effingant | effingantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effingerem | effingerer |
| 2. Person Singular | effingeres | effingerere, effingereris |
| 3. Person Singular | effingeret | effingeretur |
| 1. Person Plural | effingeremus | effingeremur |
| 2. Person Plural | effingeretis | effingeremini |
| 3. Person Plural | effingerent | effingerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effinxerim | — |
| 2. Person Singular | effinxeris | — |
| 3. Person Singular | effinxerit | — |
| 1. Person Plural | effinxerimus | — |
| 2. Person Plural | effinxeritis | — |
| 3. Person Plural | effinxerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | effinxissem | — |
| 2. Person Singular | effinxisses | — |
| 3. Person Singular | effinxisset | — |
| 1. Person Plural | effinxissemus | — |
| 2. Person Plural | effinxissetis | — |
| 3. Person Plural | effinxissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | effingere | effinxisse |
| Passiv | effingi, effingier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | effinge | effingere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | effingite | effingimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | effingito | effingitor |
| 3. Person Singular | effingito | effingitor |
| 2. Person Plural | effingitote | — |
| 3. Person Plural | effingunto | effinguntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | efficta | efficta |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | efficta, effictos |
| Ablativ | efficta | — |
| Vokativ | efficta | efficta |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | effingens | effingentes, effingentia |
| Genitiv | effingentis | effingentium, effingentum |
| Dativ | effingenti | effingentibus |
| Akkusativ | effingens, effingentem | effingentes, effingentia |
| Ablativ | effingente, effingenti | effingentibus |
| Vokativ | effingens | effingentes, effingentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | effingenda, effingendum, effingendus, effingunda, effingundum, effingundus | effingenda, effingendae, effingendi, effingunda, effingundae, effingundi |
| Genitiv | effingendae, effingendi, effingundae, effingundi | effingendarum, effingendorum, effingundarum, effingundorum |
| Dativ | effingendae, effingendo, effingundae, effingundo | effingendis, effingundis |
| Akkusativ | effingendam, effingendum, effingundam, effingundum | effingenda, effingendas, effingendos, effingunda, effingundas, effingundos |
| Ablativ | effingenda, effingendo, effingunda, effingundo | effingendis, effingundis |
| Vokativ | effingenda, effingende, effingendum, effingunda, effingunde, effingundum | effingenda, effingendae, effingendi, effingunda, effingundae, effingundi |
134 (201) Formen für „effingere“