Formentabelle zu „efferare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferabam | efferabar |
| 2. Person Singular | efferabas | efferabare, efferabaris |
| 3. Person Singular | efferabat | efferabatur |
| 1. Person Plural | efferabamus | efferabamur |
| 2. Person Plural | efferabatis | efferabamini |
| 3. Person Plural | efferabant | efferabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferabo | efferabor |
| 2. Person Singular | efferabis | efferabere, efferaberis |
| 3. Person Singular | efferabit | efferabitur |
| 1. Person Plural | efferabimus | efferabimur |
| 2. Person Plural | efferabitis | efferabimini |
| 3. Person Plural | efferabunt | efferabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferavi | — |
| 2. Person Singular | efferavisti | — |
| 3. Person Singular | efferauit | — |
| 1. Person Plural | efferavimus | — |
| 2. Person Plural | efferavistis | — |
| 3. Person Plural | efferarunt, efferare, efferavere, efferaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferaveram | — |
| 2. Person Singular | efferaveras | — |
| 3. Person Singular | efferaverat | — |
| 1. Person Plural | efferaveramus | — |
| 2. Person Plural | efferaveratis | — |
| 3. Person Plural | efferaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferavero | — |
| 2. Person Singular | efferaris, efferaveris | — |
| 3. Person Singular | efferaverit | — |
| 1. Person Plural | efferaverimus | — |
| 2. Person Plural | efferaveritis | — |
| 3. Person Plural | efferarint, efferaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferem | efferer |
| 2. Person Singular | efferes | efferere, effereris |
| 3. Person Singular | efferet | efferetur |
| 1. Person Plural | efferemus | efferemur |
| 2. Person Plural | efferetis | efferemini |
| 3. Person Plural | efferent | efferentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferarem | efferarer |
| 2. Person Singular | efferares | efferarere, efferareris |
| 3. Person Singular | efferaret | efferaretur |
| 1. Person Plural | efferaremus | efferaremur |
| 2. Person Plural | efferaretis | efferaremini |
| 3. Person Plural | efferarent | efferarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferaverim | — |
| 2. Person Singular | efferaris, efferaveris | — |
| 3. Person Singular | efferaverit | — |
| 1. Person Plural | efferaverimus | — |
| 2. Person Plural | efferaveritis | — |
| 3. Person Plural | efferarint, efferaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | efferavissem | — |
| 2. Person Singular | efferavisses | — |
| 3. Person Singular | efferavisset | — |
| 1. Person Plural | efferavissemus | — |
| 2. Person Plural | efferavissetis | — |
| 3. Person Plural | efferassent, efferavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | effera | efferare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | efferate | efferamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | efferato | efferator |
| 3. Person Singular | efferato | efferator |
| 2. Person Plural | efferatote | — |
| 3. Person Plural | efferanto | efferantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | efferatus, efferata, efferatum, ecferata | efferati, efferatae, efferata, ecferata |
| Genitiv | efferatae, efferati | efferatarum, efferatorum |
| Dativ | efferatae, efferato | efferatis |
| Akkusativ | efferatamque, efferatum, efferatam | efferata, ecferata, efferatas, efferatos |
| Ablativ | efferata, ecferata, efferato | efferatis |
| Vokativ | efferata, efferatum, ecferata, efferate | efferati, efferatae, efferata, ecferata |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | efferans | efferantes, efferantia |
| Genitiv | efferantis | efferantium, efferantum |
| Dativ | efferanti | efferantibus |
| Akkusativ | efferans, efferantem | efferantes, efferantia |
| Ablativ | efferante, efferanti | efferantibus |
| Vokativ | efferans | efferantes, efferantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | efferatura, efferaturum, efferaturus | efferatura, efferaturae, efferaturi |
| Genitiv | efferaturae, efferaturi | efferaturarum, efferaturorum |
| Dativ | efferaturae, efferaturo | efferaturis |
| Akkusativ | efferaturam, efferaturum | efferatura, efferaturas, efferaturos |
| Ablativ | efferatura, efferaturo | efferaturis |
| Vokativ | efferatura, efferature, efferaturum | efferatura, efferaturae, efferaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | efferanda, efferandum, efferandus | efferanda, efferandae, efferandi |
| Genitiv | efferandae, efferandi | efferandarum, efferandorum |
| Dativ | efferandae, efferando | efferandis |
| Akkusativ | efferandam, efferandum | efferanda, efferandas, efferandos |
| Ablativ | efferanda, efferando | efferandis |
| Vokativ | efferanda, efferande, efferandum | efferanda, efferandae, efferandi |
152 (249) Formen für „efferare“