Formentabelle zu „divinare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diuino | divinor |
| 2. Person Singular | diuinas | diuinare, divinaris |
| 3. Person Singular | diuinat, divination | divinatur |
| 1. Person Plural | divinamus | divinamur |
| 2. Person Plural | divinatis | divinamini |
| 3. Person Plural | divinant | divinantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinabam | divinabar |
| 2. Person Singular | divinabas | divinabare, divinabaris |
| 3. Person Singular | divinabat | divinabatur |
| 1. Person Plural | divinabamus | divinabamur |
| 2. Person Plural | divinabatis | divinabamini |
| 3. Person Plural | divinabant | divinabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinabo | divinabor |
| 2. Person Singular | divinabis | divinabere, divinaberis |
| 3. Person Singular | divinabit | divinabitur |
| 1. Person Plural | divinabimus | divinabimur |
| 2. Person Plural | divinabitis | divinabimini |
| 3. Person Plural | divinabunt | divinabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinavi | — |
| 2. Person Singular | divinavisti | — |
| 3. Person Singular | divinavit | — |
| 1. Person Plural | divinavimus | — |
| 2. Person Plural | divinavistis | — |
| 3. Person Plural | diuinare, diuinavere, divinaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinaveram | — |
| 2. Person Singular | divinaveras | — |
| 3. Person Singular | divinaverat | — |
| 1. Person Plural | divinaveramus | — |
| 2. Person Plural | divinaveratis | — |
| 3. Person Plural | divinaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinavero | — |
| 2. Person Singular | divinaris, divinaveris | — |
| 3. Person Singular | divinaverit | — |
| 1. Person Plural | divinaverimus | — |
| 2. Person Plural | divinaveritis | — |
| 3. Person Plural | divinaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinem | diviner |
| 2. Person Singular | divines | divinere, divineris |
| 3. Person Singular | divinet | divinetur |
| 1. Person Plural | divinemus | divinemur |
| 2. Person Plural | divinetis | divinemini |
| 3. Person Plural | divinent | divinentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinarem | divinarer |
| 2. Person Singular | divinares | divinarere, divinareris |
| 3. Person Singular | divinaret | divinaretur |
| 1. Person Plural | divinaremus | divinaremur |
| 2. Person Plural | divinaretis | divinaremini |
| 3. Person Plural | divinarent | divinarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinaverim | — |
| 2. Person Singular | divinaris, divinaveris | — |
| 3. Person Singular | divinaverit | — |
| 1. Person Plural | divinaverimus | — |
| 2. Person Plural | divinaveritis | — |
| 3. Person Plural | divinaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divinavissem | — |
| 2. Person Singular | divinavisses | — |
| 3. Person Singular | divinasset, divinavisset | — |
| 1. Person Plural | divinavissemus | — |
| 2. Person Plural | divinavissetis | — |
| 3. Person Plural | divinassent, divinavissent | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | divinato | divinator |
| 3. Person Singular | divinato | divinator |
| 2. Person Plural | divinatote | — |
| 3. Person Plural | divinanto | divinantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | divinata, divinatum, divinatus | divinata, divinatae, divinati |
| Genitiv | divinatae, divinati | divinatarum, divinatorum |
| Dativ | divinato, divinatae | divinatis |
| Akkusativ | divinatam, divinatum | divinata, divinatas, divinatos |
| Ablativ | divinato, divinata | divinatis |
| Vokativ | divinata, divinate, divinatum | divinata, divinatae, divinati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | divinans | divinantes, divinantia |
| Genitiv | divinantis | divinantium, divinantum |
| Dativ | divinanti | divinantibus |
| Akkusativ | divinans, divinantem | divinantes, divinantia |
| Ablativ | divinante, divinanti | divinantibus |
| Vokativ | divinans | divinantes, divinantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | divinatura, divinaturum, divinaturus | divinatura, divinaturae, divinaturi |
| Genitiv | divinaturae, divinaturi | divinaturarum, divinaturorum |
| Dativ | divinaturae, divinaturo | divinaturis |
| Akkusativ | divinaturam, divinaturum | divinatura, divinaturas, divinaturos |
| Ablativ | divinatura, divinaturo | divinaturis |
| Vokativ | divinatura, divinature, divinaturum | divinatura, divinaturae, divinaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | divinanda, divinandum, divinandus | divinandi, divinanda, divinandae |
| Genitiv | divinandi, divinandae | divinandarum, divinandorum |
| Dativ | divinandae, divinando | divinandis |
| Akkusativ | divinandam, divinandum | divinanda, divinandas, divinandos |
| Ablativ | divinanda, divinando | divinandis |
| Vokativ | divinanda, divinande, divinandum | divinandi, divinanda, divinandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | divinio, divinium | — |
| Genitiv | — | divinium |
| Dativ | divinio | — |
| Akkusativ | divinium | — |
| Ablativ | divinio | — |
| Vokativ | divinio, divinium | — |
158 (242) Formen für „divinare“