Formentabelle zu „ditare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dito, scidito | ditor, veditor |
| 2. Person Singular | ditas, fimiditas, frigiditas, graviditas, inividitas | ditare, ditaris |
| 3. Person Singular | ditat | ditatur |
| 1. Person Plural | ditamus | ditamur |
| 2. Person Plural | emeditatis, ditatis | ditamini |
| 3. Person Plural | ditant | ditantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditabam | ditabar |
| 2. Person Singular | ditabas | ditabare, ditabaris |
| 3. Person Singular | ditabat | ditabatur |
| 1. Person Plural | ditabamus | ditabamur |
| 2. Person Plural | ditabatis | ditabamini |
| 3. Person Plural | ditabant | ditabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditabo | ditabor |
| 2. Person Singular | ditabis | ditabere, ditaberis |
| 3. Person Singular | ditabit | ditabitur |
| 1. Person Plural | ditabimus | ditabimur |
| 2. Person Plural | ditabitis | ditabimini |
| 3. Person Plural | ditabunt | ditabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditavi | — |
| 2. Person Singular | ditavisti | — |
| 3. Person Singular | ditavit | — |
| 1. Person Plural | ditavimus | — |
| 2. Person Plural | ditavistis | — |
| 3. Person Plural | ditare, ditauere, ditaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditaveram | — |
| 2. Person Singular | ditaveras | — |
| 3. Person Singular | ditaverat | — |
| 1. Person Plural | ditaveramus | — |
| 2. Person Plural | ditaveratis | — |
| 3. Person Plural | ditaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditavero | — |
| 2. Person Singular | ditaris, ditaveris | — |
| 3. Person Singular | ditaverit | — |
| 1. Person Plural | ditaverimus | — |
| 2. Person Plural | ditaveritis | — |
| 3. Person Plural | ditaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditem, renditem | diter |
| 2. Person Singular | dites | ditere, diteris |
| 3. Person Singular | ditet | ditetur |
| 1. Person Plural | ditemus | ditemur |
| 2. Person Plural | ditetis | ditemini |
| 3. Person Plural | ditent | ditentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditarem | ditarer |
| 2. Person Singular | ditares | ditarere, ditareris |
| 3. Person Singular | ditaret | ditaretur |
| 1. Person Plural | ditaremus | ditaremur |
| 2. Person Plural | ditaretis | ditaremini |
| 3. Person Plural | ditarent | ditarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditaverim | — |
| 2. Person Singular | ditaris, ditaveris | — |
| 3. Person Singular | ditaverit | — |
| 1. Person Plural | ditaverimus | — |
| 2. Person Plural | ditaveritis | — |
| 3. Person Plural | ditaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ditavissem | — |
| 2. Person Singular | ditavisses | — |
| 3. Person Singular | ditavisset | — |
| 1. Person Plural | ditavissemus | — |
| 2. Person Plural | ditavissetis | — |
| 3. Person Plural | ditavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dida, dita | ditare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | squaliditate, ditate, liquiditate, viditate | ditamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | cupiditato, ditato, ditatoreis | ditator |
| 3. Person Singular | cupiditato, ditato, ditatoreis | ditator |
| 2. Person Plural | ditatote | — |
| 3. Person Plural | ditanto | ditantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ditatus, ditata, ditatum | ditata, ditatae, ditati |
| Genitiv | ditatae, ditati | ditatarum, ditatorum |
| Dativ | cupiditato, ditatae, ditato, ditatoreis | emeditatis, ditatis |
| Akkusativ | ditatam, ditatum | ditata, ditatas, ditatos |
| Ablativ | cupiditato, ditata, ditato, ditatoreis | emeditatis, ditatis |
| Vokativ | squaliditate, ditata, ditate, ditatum, liquiditate, viditate | ditata, ditatae, ditati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ditans | ditantes, ditantia, seditantes |
| Genitiv | ditantis | ditantium, ditantum |
| Dativ | ditanti | ditantibus |
| Akkusativ | ditans, ditantem | ditantes, ditantia, seditantes |
| Ablativ | ditante, ditanti | ditantibus |
| Vokativ | ditans | ditantes, ditantia, seditantes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ditatura, ditaturum, ditaturus | ditatura, ditaturae, ditaturi |
| Genitiv | ditaturae, ditaturi | ditaturarum, ditaturorum |
| Dativ | ditaturae, ditaturo | ditaturis |
| Akkusativ | ditaturam, ditaturum | ditatura, ditaturas, ditaturos |
| Ablativ | ditatura, ditaturo | ditaturis |
| Vokativ | ditatura, ditature, ditaturum | ditatura, ditaturae, ditaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ditandus, ditanda, ditandum | ditanda, ditandae, ditandi |
| Genitiv | ditandae, ditandi | ditandarum, ditandorum |
| Dativ | ditandae, ditando | ditandis |
| Akkusativ | ditandam, ditandum | ditanda, ditandas, ditandos |
| Ablativ | ditanda, ditando | ditandis |
| Vokativ | ditanda, ditande, ditandum | ditanda, ditandae, ditandi |
152 (262) Formen für „ditare“