Formentabelle zu „disturbare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbabam | disturbabar |
| 2. Person Singular | disturbabas | disturbabare, disturbabaris |
| 3. Person Singular | disturbabat | disturbabatur |
| 1. Person Plural | disturbabamus | disturbabamur |
| 2. Person Plural | disturbabatis | disturbabamini |
| 3. Person Plural | disturbabant | disturbabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbabo | disturbabor |
| 2. Person Singular | disturbabis | disturbabere, disturbaberis |
| 3. Person Singular | disturbabit | disturbabitur |
| 1. Person Plural | disturbabimus | disturbabimur |
| 2. Person Plural | disturbabitis | disturbabimini |
| 3. Person Plural | disturbabunt | disturbabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbavi | — |
| 2. Person Singular | disturbavisti | — |
| 3. Person Singular | disturbavit | — |
| 1. Person Plural | disturbavimus | — |
| 2. Person Plural | disturbavistis | — |
| 3. Person Plural | disturbare, disturbavere, disturbaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbaveram | — |
| 2. Person Singular | disturbaveras | — |
| 3. Person Singular | disturbaverat | — |
| 1. Person Plural | disturbaveramus | — |
| 2. Person Plural | disturbaveratis | — |
| 3. Person Plural | disturbaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbavero | — |
| 2. Person Singular | disturbaris, disturbaveris | — |
| 3. Person Singular | disturbaverit | — |
| 1. Person Plural | disturbaverimus | — |
| 2. Person Plural | disturbaveritis | — |
| 3. Person Plural | disturbaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbem | disturber |
| 2. Person Singular | disturbes | disturbere, disturberis |
| 3. Person Singular | disturbet | disturbetur |
| 1. Person Plural | disturbemus | disturbemur |
| 2. Person Plural | disturbetis | disturbemini |
| 3. Person Plural | disturbent | disturbentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbarem | disturbarer |
| 2. Person Singular | disturbares | disturbarere, disturbareris |
| 3. Person Singular | disturbaret | disturbaretur |
| 1. Person Plural | disturbaremus | disturbaremur |
| 2. Person Plural | disturbaretis | disturbaremini |
| 3. Person Plural | disturbarent | disturbarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbaverim | — |
| 2. Person Singular | disturbaris, disturbaveris | — |
| 3. Person Singular | disturbaverit | — |
| 1. Person Plural | disturbaverimus | — |
| 2. Person Plural | disturbaveritis | — |
| 3. Person Plural | disturbaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | disturbavissem | — |
| 2. Person Singular | disturbavisses | — |
| 3. Person Singular | disturbavisset | — |
| 1. Person Plural | disturbavissemus | — |
| 2. Person Plural | disturbavissetis | — |
| 3. Person Plural | disturbavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | disturbare | disturbavisse |
| Passiv | disturbari, disturbarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | disturba | disturbare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | disturbate | disturbamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | disturbato | disturbator |
| 3. Person Singular | disturbato | disturbator |
| 2. Person Plural | disturbatote | — |
| 3. Person Plural | disturbanto | disturbantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | disturbata, disturbatum, disturbatus | disturbata, disturbatae, disturbati |
| Genitiv | disturbatae, disturbati | disturbatarum, disturbatorum |
| Dativ | disturbato, disturbatae | disturbatis |
| Akkusativ | disturbatam, disturbatum | disturbata, disturbatas, disturbatos |
| Ablativ | disturbato, disturbata | disturbatis |
| Vokativ | disturbata, disturbate, disturbatum | disturbata, disturbatae, disturbati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | disturbans | disturbantes, disturbantia |
| Genitiv | disturbantis | disturbantium, disturbantum |
| Dativ | disturbanti | disturbantibus |
| Akkusativ | disturbans, disturbantem | disturbantes, disturbantia |
| Ablativ | disturbante, disturbanti | disturbantibus |
| Vokativ | disturbans | disturbantes, disturbantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | disturbatura, disturbaturum, disturbaturus | disturbatura, disturbaturae, disturbaturi |
| Genitiv | disturbaturae, disturbaturi | disturbaturarum, disturbaturorum |
| Dativ | disturbaturae, disturbaturo | disturbaturis |
| Akkusativ | disturbaturam, disturbaturum | disturbatura, disturbaturas, disturbaturos |
| Ablativ | disturbatura, disturbaturo | disturbaturis |
| Vokativ | disturbatura, disturbature, disturbaturum | disturbatura, disturbaturae, disturbaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | disturbanda, disturbandum, disturbandus | disturbanda, disturbandae, disturbandi |
| Genitiv | disturbandae, disturbandi | disturbandarum, disturbandorum |
| Dativ | disturbandae, disturbando | disturbandis |
| Akkusativ | disturbandam, disturbandum | disturbanda, disturbandas, disturbandos |
| Ablativ | disturbanda, disturbando | disturbandis |
| Vokativ | disturbanda, disturbande, disturbandum | disturbanda, disturbandae, disturbandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | disturbatione | — |
| Vokativ | — | — |
153 (231) Formen für „disturbare“