Formentabelle zu „distimulare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
distimulo | distimulor |
| 2. Person Singular | distimulas | distimulare, distimularis |
| 3. Person Singular | distimulat | distimulatur |
| 1. Person Plural | distimulamus | distimulamur |
| 2. Person Plural | distimulatis | distimulamini |
| 3. Person Plural | distimulant | distimulantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulabam | disdimulabar, distimulabar |
| 2. Person Singular | distimulabas | distimulabare, distimulabaris |
| 3. Person Singular | distimulabat | distimulabatur |
| 1. Person Plural | distimulabamus | distimulabamur |
| 2. Person Plural | distimulabatis | distimulabamini |
| 3. Person Plural | distimulabant | distimulabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulabo | distimulabor |
| 2. Person Singular | distimulabis | distimulabere, distimulaberis |
| 3. Person Singular | distimulabit | distimulabitur |
| 1. Person Plural | distimulabimus | distimulabimur |
| 2. Person Plural | distimulabitis | distimulabimini |
| 3. Person Plural | distimulabunt | distimulabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulavi | — |
| 2. Person Singular | distimulavisti | — |
| 3. Person Singular | distimulavit | — |
| 1. Person Plural | distimulavimus | — |
| 2. Person Plural | distimulavistis | — |
| 3. Person Plural | distimulare, distimulavere, distimulaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulaveram | — |
| 2. Person Singular | distimulaveras | — |
| 3. Person Singular | distimulaverat | — |
| 1. Person Plural | distimulaveramus | — |
| 2. Person Plural | distimulaveratis | — |
| 3. Person Plural | distimulaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulavero | — |
| 2. Person Singular | distimularis, distimulaveris | — |
| 3. Person Singular | distimulaverit | — |
| 1. Person Plural | distimulaverimus | — |
| 2. Person Plural | distimulaveritis | — |
| 3. Person Plural | distimulaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulem | distimuler |
| 2. Person Singular | distimules | distimulere, distimuleris |
| 3. Person Singular | distimulet | distimuletur |
| 1. Person Plural | distimulemus | distimulemur |
| 2. Person Plural | distimuletis | distimulemini |
| 3. Person Plural | distimulent | distimulentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimularem | distimularer |
| 2. Person Singular | distimulares | distimularere, distimulareris |
| 3. Person Singular | distimularet | distimularetur |
| 1. Person Plural | distimularemus | distimularemur |
| 2. Person Plural | distimularetis | distimularemini |
| 3. Person Plural | distimularent | distimularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulaverim | — |
| 2. Person Singular | distimularis, distimulaveris | — |
| 3. Person Singular | distimulaverit | — |
| 1. Person Plural | distimulaverimus | — |
| 2. Person Plural | distimulaveritis | — |
| 3. Person Plural | distimulaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | distimulavissem | — |
| 2. Person Singular | distimulavisses | — |
| 3. Person Singular | distimulavisset | — |
| 1. Person Plural | distimulavissemus | — |
| 2. Person Plural | distimulavissetis | — |
| 3. Person Plural | distimulavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | distimulare | distimulavisse |
| Passiv | distimulari, distimularier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | distimula | distimulare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | distimulate | distimulamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | distimulato | distimulator |
| 3. Person Singular | distimulato | distimulator |
| 2. Person Plural | distimulatote | — |
| 3. Person Plural | distimulanto | distimulantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | distimulata, distimulatum, distimulatus | distimulata, distimulatae, distimulati |
| Genitiv | distimulatae, distimulati | distimulatarum, distimulatorum |
| Dativ | distimulatae, distimulato | distimulatis |
| Akkusativ | distimulatam, distimulatum | distimulata, distimulatas, distimulatos |
| Ablativ | distimulata, distimulato | distimulatis |
| Vokativ | distimulata, distimulate, distimulatum | distimulata, distimulatae, distimulati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | distimulans | distimulantes, distimulantia |
| Genitiv | distimulantis | distimulantium, distimulantum |
| Dativ | distimulanti | distimulantibus |
| Akkusativ | distimulans, distimulantem | distimulantes, distimulantia |
| Ablativ | distimulante, distimulanti | distimulantibus |
| Vokativ | distimulans | distimulantes, distimulantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | distimulatura, distimulaturum, distimulaturus | distimulatura, distimulaturae, distimulaturi |
| Genitiv | distimulaturae, distimulaturi | distimulaturarum, distimulaturorum |
| Dativ | distimulaturae, distimulaturo | distimulaturis |
| Akkusativ | distimulaturam, distimulaturum | distimulatura, distimulaturas, distimulaturos |
| Ablativ | distimulatura, distimulaturo | distimulaturis |
| Vokativ | distimulatura, distimulature, distimulaturum | distimulatura, distimulaturae, distimulaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | distimulanda, distimulandum, distimulandus | distimulanda, distimulandae, distimulandi |
| Genitiv | distimulandae, distimulandi | distimulandarum, distimulandorum |
| Dativ | distimulandae, distimulando | distimulandis |
| Akkusativ | distimulandam, distimulandum | distimulanda, distimulandas, distimulandos |
| Ablativ | distimulanda, distimulando | distimulandis |
| Vokativ | distimulanda, distimulande, distimulandum | distimulanda, distimulandae, distimulandi |
152 (229) Formen für „distimulare“