| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuo | dissuor |
| 2. Person Singular | dissuis | dissuere, dissueris |
| 3. Person Singular | dissuit | dissuitur |
| 1. Person Plural | dissuimus | dissuimur |
| 2. Person Plural | dissuitis | dissuimini |
| 3. Person Plural | dissuunt | dissuuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuebam | dissuebar |
| 2. Person Singular | dissuebas | dissuebare, dissuebaris |
| 3. Person Singular | dissuebat | dissuebatur |
| 1. Person Plural | dissuebamus | dissuebamur |
| 2. Person Plural | dissuebatis | dissuebamini |
| 3. Person Plural | dissuebant | dissuebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuam | dissuar |
| 2. Person Singular | dissues, dissueris | dissuere, dissueris |
| 3. Person Singular | dissuet, dissuerit | dissuetur |
| 1. Person Plural | dissuemus, dissuerimus | dissuemur |
| 2. Person Plural | dissuetis, dissueritis | dissuemini |
| 3. Person Plural | dissuent, dissuerint | dissuentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissui | — |
| 2. Person Singular | dissuisti | — |
| 3. Person Singular | dissuit | — |
| 1. Person Plural | dissuimus | — |
| 2. Person Plural | dissuistis | — |
| 3. Person Plural | dissuere, dissuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissueram | — |
| 2. Person Singular | dissueras | — |
| 3. Person Singular | dissuerat | — |
| 1. Person Plural | dissueramus | — |
| 2. Person Plural | dissueratis | — |
| 3. Person Plural | dissuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuero | — |
| 2. Person Singular | dissueris | — |
| 3. Person Singular | dissuerit | — |
| 1. Person Plural | dissuerimus | — |
| 2. Person Plural | dissueritis | — |
| 3. Person Plural | dissuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuam | dissuar |
| 2. Person Singular | dissuas | dissuare, dissuaris |
| 3. Person Singular | dissuat | dissuatur |
| 1. Person Plural | dissuamus | dissuamur |
| 2. Person Plural | dissuatis | dissuamini |
| 3. Person Plural | dissuant | dissuantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuerem | dissuerer |
| 2. Person Singular | dissueres | dissuerere, dissuereris |
| 3. Person Singular | dissueret | dissueretur |
| 1. Person Plural | dissueremus | dissueremur |
| 2. Person Plural | dissueretis | dissueremini |
| 3. Person Plural | dissuerent | dissuerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuerim | — |
| 2. Person Singular | dissueris | — |
| 3. Person Singular | dissuerit | — |
| 1. Person Plural | dissuerimus | — |
| 2. Person Plural | dissueritis | — |
| 3. Person Plural | dissuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissuissem | — |
| 2. Person Singular | dissuisses | — |
| 3. Person Singular | dissuisset | — |
| 1. Person Plural | dissuissemus | — |
| 2. Person Plural | dissuissetis | — |
| 3. Person Plural | dissuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | dissuere | dissuisse |
| Passiv | dissui, dissuier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissue | dissuere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dissuite | dissuimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissuito | dissuitor |
| 3. Person Singular | dissuito | dissuitor |
| 2. Person Plural | dissuitote | — |
| 3. Person Plural | dissuunto | dissuuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissuta, dissutum, dissutus | dissuta, dissutae, dissuti |
| Genitiv | dissutae, dissuti | dissutarum, dissutorum |
| Dativ | dissutae, dissuto | dissutis |
| Akkusativ | dissutam, dissutum | dissuta, dissutas, dissutos |
| Ablativ | dissuta, dissuto | dissutis |
| Vokativ | dissuta, dissute, dissutum | dissuta, dissutae, dissuti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissuens | dissuentes, dissuentia |
| Genitiv | dissuentis | dissuentium, dissuentum |
| Dativ | dissuenti | dissuentibus |
| Akkusativ | dissuens, dissuentem | dissuentes, dissuentia |
| Ablativ | dissuente, dissuenti | dissuentibus |
| Vokativ | dissuens | dissuentes, dissuentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissutura, dissuturum, dissuturus | dissutura, dissuturae, dissuturi |
| Genitiv | dissuturae, dissuturi | dissuturarum, dissuturorum |
| Dativ | dissuturae, dissuturo | dissuturis |
| Akkusativ | dissuturam, dissuturum | dissutura, dissuturas, dissuturos |
| Ablativ | dissutura, dissuturo | dissuturis |
| Vokativ | dissutura, dissuture, dissuturum | dissutura, dissuturae, dissuturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissuenda, dissuendum, dissuendus, dissuunda, dissuundum, dissuundus | dissuenda, dissuendae, dissuendi, dissuunda, dissuundae, dissuundi |
| Genitiv | dissuendae, dissuendi, dissuundae, dissuundi | dissuendarum, dissuendorum, dissuundarum, dissuundorum |
| Dativ | dissuendae, dissuendo, dissuundae, dissuundo | dissuendis, dissuundis |
| Akkusativ | dissuendam, dissuendum, dissuundam, dissuundum | dissuenda, dissuendas, dissuendos, dissuunda, dissuundas, dissuundos |
| Ablativ | dissuenda, dissuendo, dissuunda, dissuundo | dissuendis, dissuundis |
| Vokativ | dissuenda, dissuende, dissuendum, dissuunda, dissuunde, dissuundum | dissuenda, dissuendae, dissuendi, dissuunda, dissuundae, dissuundi |
152 (262) Formen für „dissuere“