| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolvo | dissolvor |
| 2. Person Singular | dissolvis | dissolvere, dissolveris |
| 3. Person Singular | dissoluit, dissolvitque | dissoluitur |
| 1. Person Plural | dissolvimus | dissolvimur |
| 2. Person Plural | dissolvitis | dissolvimini |
| 3. Person Plural | dissolvunt | dissolvuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolvebam | dissolvebar |
| 2. Person Singular | dissolvebas | dissolvebare, dissolvebaris |
| 3. Person Singular | dissolvebat | dissolvebatur |
| 1. Person Plural | dissolvebamus | dissolvebamur |
| 2. Person Plural | dissolvebatis | dissolvebamini |
| 3. Person Plural | dissolvebant | dissolvebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolvam | dissolvar |
| 2. Person Singular | dissolves | dissolvere, dissolveris |
| 3. Person Singular | dissolvet | dissolvetur |
| 1. Person Plural | dissolvemus | dissolvemur |
| 2. Person Plural | dissolvetis | dissolvemini |
| 3. Person Plural | dissolvent | dissolventur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolui, dissolvique | — |
| 2. Person Singular | dissolvisti | — |
| 3. Person Singular | dissoluit, dissolvitque | — |
| 1. Person Plural | dissolvimus | — |
| 2. Person Plural | dissolvistis | — |
| 3. Person Plural | dissolvere, dissolverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolveram | — |
| 2. Person Singular | dissolveras | — |
| 3. Person Singular | dissolverat | — |
| 1. Person Plural | dissolveramus | — |
| 2. Person Plural | dissolveratis | — |
| 3. Person Plural | dissolverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolvero | — |
| 2. Person Singular | dissolveris | — |
| 3. Person Singular | dissolverit | — |
| 1. Person Plural | dissolverimus | — |
| 2. Person Plural | dissolveritis | — |
| 3. Person Plural | dissolverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolvam | dissolvar |
| 2. Person Singular | dissolvas | dissolvare, dissolvaris |
| 3. Person Singular | dissolvat | dissolvatur |
| 1. Person Plural | dissolvamus | dissolvamur |
| 2. Person Plural | dissolvatis | dissolvamini |
| 3. Person Plural | dissoluant | dissoluantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolverem | dissolverer |
| 2. Person Singular | dissolveres | dissolverere, dissolvereris |
| 3. Person Singular | dissolveretque, dissolveret | dissolveretur |
| 1. Person Plural | dissolveremus | dissolveremur |
| 2. Person Plural | dissolveretis | dissolveremini |
| 3. Person Plural | dissolverent | dissolverentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolverim | — |
| 2. Person Singular | dissolveris | — |
| 3. Person Singular | dissolverit | — |
| 1. Person Plural | dissolverimus | — |
| 2. Person Plural | dissolveritis | — |
| 3. Person Plural | dissolverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissolvissem | — |
| 2. Person Singular | dissolvisses | — |
| 3. Person Singular | dissolvisset | — |
| 1. Person Plural | dissolvissemus | — |
| 2. Person Plural | dissolvissetis | — |
| 3. Person Plural | dissolvissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | dissolvere | dissolvisse |
| Passiv | dissolui, dissolvique, dissolvier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissolve | dissolvere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dissolvite | dissolvimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissolvito | dissolvitor |
| 3. Person Singular | dissolvito | dissolvitor |
| 2. Person Plural | dissolvitote | — |
| 3. Person Plural | dissolvunto | dissolvuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolutum, dissoluta, dissolutus | dissoluta, dissoluti, dissolutae |
| Genitiv | dissoluti, dissolutae | dissolutarum, dissolutorum |
| Dativ | dissoluto, dissolutae | dissolutis, dissolutissimus |
| Akkusativ | dissolutum, dissolutam | dissoluta, dissolutas, dissolutos |
| Ablativ | dissoluto, dissoluta | dissolutis, dissolutissimus |
| Vokativ | dissolutum, dissoluta, dissolute | dissoluta, dissoluti, dissolutae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolvens | dissolventes, dissolventia |
| Genitiv | dissolventis | dissolventium, dissolventum |
| Dativ | dissolventi | dissolventibus |
| Akkusativ | dissolvens, dissolventem | dissolventes, dissolventia |
| Ablativ | dissolvente, dissolventi | dissolventibus |
| Vokativ | dissolvens | dissolventes, dissolventia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolutura, dissoluturum, dissoluturus | dissolutura, dissoluturae, dissoluturi |
| Genitiv | dissoluturae, dissoluturi | dissoluturarum, dissoluturorum |
| Dativ | dissoluturae, dissoluturo | dissoluturis |
| Akkusativ | dissoluturam, dissoluturum | dissolutura, dissoluturas, dissoluturos |
| Ablativ | dissolutura, dissoluturo | dissoluturis |
| Vokativ | dissolutura, dissoluture, dissoluturum | dissolutura, dissoluturae, dissoluturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolvendum, dissolvenda, dissolvendus, dissolvunda, dissolvundum, dissolvundus | dissoluendae, dissolvenda, dissolvendi, dissolvunda, dissolvundae, dissolvundi |
| Genitiv | dissoluendae, dissolvendi, dissolvundae, dissolvundi | dissolvendarum, dissolvendorum, dissolvundarum, dissolvundorum |
| Dativ | dissoluendae, dissolvendo, dissolvundae, dissolvundo | dissolvendis, dissolvundis |
| Akkusativ | dissolvendam, dissolvendum, dissolvundam, dissolvundum | dissolvenda, dissolvendas, dissolvendos, dissolvunda, dissolvundas, dissolvundos |
| Ablativ | dissolvenda, dissolvendo, dissolvunda, dissolvundo | dissolvendis, dissolvundis |
| Vokativ | dissolvendum, dissolvenda, dissolvende, dissolvunda, dissolvunde, dissolvundum | dissoluendae, dissolvenda, dissolvendi, dissolvunda, dissolvundae, dissolvundi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolubilis, dissolubile | — |
| Genitiv | dissolubilis | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | dissolubile | dissolubilis |
| Ablativ | dissolubile | — |
| Vokativ | dissolubilis, dissolubile | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolutior | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | dissolutior | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissolutissimus | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
161 (275) Formen für „dissolvere“