| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissilio | dissilior |
| 2. Person Singular | dissilis | dissilire, dissiliris |
| 3. Person Singular | dissilit | dissilitur |
| 1. Person Plural | dissilimus | dissilimur |
| 2. Person Plural | dissilitis | dissilimini |
| 3. Person Plural | dissiliunt | dissiliuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissilbam, dissiliebam | dissiliebar |
| 2. Person Singular | dissilbas, dissiliebas | dissiliebare, dissiliebaris |
| 3. Person Singular | dissilbat, dissiliebat | dissiliebatur |
| 1. Person Plural | dissilbamus, dissiliebamus | dissiliebamur |
| 2. Person Plural | dissilbatis, dissiliebatis | dissiliebamini |
| 3. Person Plural | dissilbant, dissiliebant | dissiliebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissiliam, dissilibo | dissiliar, dissilibor |
| 2. Person Singular | dissilibis, dissilies | dissiliberis, dissiliere, dissilieris |
| 3. Person Singular | dissiliet, dissilibit | dissiliberit, dissilietur |
| 1. Person Plural | dissilibimus, dissiliemus | dissilibimur, dissiliemur |
| 2. Person Plural | dissilibitis, dissilietis | dissilibimini, dissiliemini |
| 3. Person Plural | dissilibunt, dissilient | dissilibuntur, dissilientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissilui | — |
| 2. Person Singular | dissiluisti | — |
| 3. Person Singular | dissiluit | — |
| 1. Person Plural | dissiluimus | — |
| 2. Person Plural | dissiluistis | — |
| 3. Person Plural | dissiluere, dissiluerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissilueram | — |
| 2. Person Singular | dissilueras | — |
| 3. Person Singular | dissiluerat | — |
| 1. Person Plural | dissilueramus | — |
| 2. Person Plural | dissilueratis | — |
| 3. Person Plural | dissiluerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissiluero | — |
| 2. Person Singular | dissilueris | — |
| 3. Person Singular | dissiluerit | — |
| 1. Person Plural | dissiluerimus | — |
| 2. Person Plural | dissilueritis | — |
| 3. Person Plural | dissiluerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissiliam | dissiliar |
| 2. Person Singular | dissilias | dissiliare, dissiliaris |
| 3. Person Singular | dissiliat | dissiliatur |
| 1. Person Plural | dissiliamus | dissiliamur |
| 2. Person Plural | dissiliatis | dissiliamini |
| 3. Person Plural | dissiliant | dissiliantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissilirem | dissilirer |
| 2. Person Singular | dissilires | dissilirere, dissilireris |
| 3. Person Singular | dissiliret | dissiliretur |
| 1. Person Plural | dissiliremus | dissiliremur |
| 2. Person Plural | dissiliretis | dissiliremini |
| 3. Person Plural | dissilirent | dissilirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissiluerim | — |
| 2. Person Singular | dissilueris | — |
| 3. Person Singular | dissiluerit | — |
| 1. Person Plural | dissiluerimus | — |
| 2. Person Plural | dissilueritis | — |
| 3. Person Plural | dissiluerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissiluissem | — |
| 2. Person Singular | dissiluisses | — |
| 3. Person Singular | dissiluisset | — |
| 1. Person Plural | dissiluissemus | — |
| 2. Person Plural | dissiluissetis | — |
| 3. Person Plural | dissiluissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | dissilire | dissiluisse |
| Passiv | dissiliri, dissilirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissili | dissilire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dissilite | dissilimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissilito | dissilitor |
| 3. Person Singular | dissilito | dissilitor |
| 2. Person Plural | dissilitote | — |
| 3. Person Plural | dissiliunto | dissiliuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissiliens | dissilientes, dissilientia |
| Genitiv | dissilientis | dissilientium, dissilientum |
| Dativ | dissilienti | dissilientibus |
| Akkusativ | dissiliens, dissilientem | dissilientes, dissilientia |
| Ablativ | dissiliente, dissilienti | dissilientibus |
| Vokativ | dissiliens | dissilientes, dissilientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissilienda, dissiliendum, dissiliendus, dissiliunda, dissiliundum, dissiliundus | dissilienda, dissiliendae, dissiliendi, dissiliunda, dissiliundae, dissiliundi |
| Genitiv | dissiliendae, dissiliendi, dissiliundae, dissiliundi | dissiliendarum, dissiliendorum, dissiliundarum, dissiliundorum |
| Dativ | dissiliendae, dissiliendo, dissiliundae, dissiliundo | dissiliendis, dissiliundis |
| Akkusativ | dissiliendam, dissiliendum, dissiliundam, dissiliundum | dissilienda, dissiliendas, dissiliendos, dissiliunda, dissiliundas, dissiliundos |
| Ablativ | dissilienda, dissiliendo, dissiliunda, dissiliundo | dissiliendis, dissiliundis |
| Vokativ | dissilienda, dissiliende, dissiliendum, dissiliunda, dissiliunde, dissiliundum | dissilienda, dissiliendae, dissiliendi, dissiliunda, dissiliundae, dissiliundi |
128 (211) Formen für „dissilire“