| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissigno | dissignor |
| 2. Person Singular | dissignas | dissignare, dissignaris |
| 3. Person Singular | dissignat | dissignatur |
| 1. Person Plural | dissignamus | dissignamur |
| 2. Person Plural | dissignatis | dissignamini |
| 3. Person Plural | dissignant | dissignantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignabam | dissignabar |
| 2. Person Singular | dissignabas | dissignabare, dissignabaris |
| 3. Person Singular | dissignabat | dissignabatur |
| 1. Person Plural | dissignabamus | dissignabamur |
| 2. Person Plural | dissignabatis | dissignabamini |
| 3. Person Plural | dissignabant | dissignabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignabo | dissignabor |
| 2. Person Singular | dissignabis | dissignabere, dissignaberis |
| 3. Person Singular | dissignabit | dissignabitur |
| 1. Person Plural | dissignabimus | dissignabimur |
| 2. Person Plural | dissignabitis | dissignabimini |
| 3. Person Plural | dissignabunt | dissignabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignavi | — |
| 2. Person Singular | dissignavisti | — |
| 3. Person Singular | dissignavit | — |
| 1. Person Plural | dissignavimus | — |
| 2. Person Plural | dissignavistis | — |
| 3. Person Plural | dissignare, dissignavere, dissignaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignaveram | — |
| 2. Person Singular | dissignaveras | — |
| 3. Person Singular | dissignaverat | — |
| 1. Person Plural | dissignaveramus | — |
| 2. Person Plural | dissignaveratis | — |
| 3. Person Plural | dissignaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignavero | — |
| 2. Person Singular | dissignaris, dissignaveris | — |
| 3. Person Singular | dissignaverit | — |
| 1. Person Plural | dissignaverimus | — |
| 2. Person Plural | dissignaveritis | — |
| 3. Person Plural | dissignaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignem | dissigner |
| 2. Person Singular | dissignes | dissignere, dissigneris |
| 3. Person Singular | dissignet | dissignetur |
| 1. Person Plural | dissignemus | dissignemur |
| 2. Person Plural | dissignetis | dissignemini |
| 3. Person Plural | dissignent | dissignentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignarem | dissignarer |
| 2. Person Singular | dissignares | dissignarere, dissignareris |
| 3. Person Singular | dissignaret | dissignaretur |
| 1. Person Plural | dissignaremus | dissignaremur |
| 2. Person Plural | dissignaretis | dissignaremini |
| 3. Person Plural | dissignarent | dissignarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignaverim | — |
| 2. Person Singular | dissignaris, dissignaveris | — |
| 3. Person Singular | dissignaverit | — |
| 1. Person Plural | dissignaverimus | — |
| 2. Person Plural | dissignaveritis | — |
| 3. Person Plural | dissignaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dissignavissem | — |
| 2. Person Singular | dissignavisses | — |
| 3. Person Singular | dissignasset, dissignavisset | — |
| 1. Person Plural | dissignavissemus | — |
| 2. Person Plural | dissignavissetis | — |
| 3. Person Plural | dissignavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | dissignare | dissignavisse |
| Passiv | dissignari, dissignarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissigna | dissignare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dissignate | dissignamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dissignato, dissignatoreis | dissignator |
| 3. Person Singular | dissignato, dissignatoreis | dissignator |
| 2. Person Plural | dissignatote | — |
| 3. Person Plural | dissignanto | dissignantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissignatum, disignatus, dissignata, dissignatus | dissignata, dissignatae, dissignati |
| Genitiv | dissignatae, dissignati | dissignatarum, dissignatorum |
| Dativ | dissignatae, dissignato, dissignatoreis | dissignatis |
| Akkusativ | dissignatum, dissignatam | dissignata, dissignatas, dissignatos |
| Ablativ | dissignata, dissignato, dissignatoreis | dissignatis |
| Vokativ | dissignatum, dissignata, dissignate | dissignata, dissignatae, dissignati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissignans | dissignantes, dissignantia |
| Genitiv | dissignantis | dissignantium, dissignantum |
| Dativ | dissignanti | dissignantibus |
| Akkusativ | dissignans, dissignantem | dissignantes, dissignantia |
| Ablativ | dissignante, dissignanti | dissignantibus |
| Vokativ | dissignans | dissignantes, dissignantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissignatura, dissignaturum, dissignaturus | dissignatura, dissignaturae, dissignaturi |
| Genitiv | dissignaturae, dissignaturi | dissignaturarum, dissignaturorum |
| Dativ | dissignaturae, dissignaturo | dissignaturis |
| Akkusativ | dissignaturam, dissignaturum | dissignatura, dissignaturas, dissignaturos |
| Ablativ | dissignatura, dissignaturo | dissignaturis |
| Vokativ | dissignatura, dissignature, dissignaturum | dissignatura, dissignaturae, dissignaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dissignanda, dissignandum, dissignandus | dissignanda, dissignandae, dissignandi |
| Genitiv | dissignandae, dissignandi | dissignandarum, dissignandorum |
| Dativ | dissignandae, dissignando | dissignandis |
| Akkusativ | dissignandam, dissignandum | dissignanda, dissignandas, dissignandos |
| Ablativ | dissignanda, dissignando | dissignandis |
| Vokativ | dissignanda, dissignande, dissignandum | dissignanda, dissignandae, dissignandi |
152 (236) Formen für „dissignare“