Formentabelle zu „dissicare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissico | dissicor |
| 2. Person Singular | dissicas | dissicare, dissicaris |
| 3. Person Singular | dissicat | dissicatur |
| 1. Person Plural | dissicamus | dissicamur |
| 2. Person Plural | dissicatis | dissicamini |
| 3. Person Plural | dissicant | dissicantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicabam | dissicabar |
| 2. Person Singular | dissicabas | dissicabare, dissicabaris |
| 3. Person Singular | dissicabat | dissicabatur |
| 1. Person Plural | dissicabamus | dissicabamur |
| 2. Person Plural | dissicabatis | dissicabamini |
| 3. Person Plural | dissicabant | dissicabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicabo | dissicabor |
| 2. Person Singular | dissicabis | dissicabere, dissicaberis |
| 3. Person Singular | dissicabit | dissicabitur |
| 1. Person Plural | dissicabimus | dissicabimur |
| 2. Person Plural | dissicabitis | dissicabimini |
| 3. Person Plural | dissicabunt | dissicabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicavi | — |
| 2. Person Singular | dissicavisti | — |
| 3. Person Singular | dissicavit | — |
| 1. Person Plural | dissicavimus | — |
| 2. Person Plural | dissicavistis | — |
| 3. Person Plural | dissicare, dissicavere, dissicaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicaveram | — |
| 2. Person Singular | dissicaveras | — |
| 3. Person Singular | dissicaverat | — |
| 1. Person Plural | dissicaveramus | — |
| 2. Person Plural | dissicaveratis | — |
| 3. Person Plural | dissicaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicavero | — |
| 2. Person Singular | dissicaris, dissicaveris | — |
| 3. Person Singular | dissicaverit | — |
| 1. Person Plural | dissicaverimus | — |
| 2. Person Plural | dissicaveritis | — |
| 3. Person Plural | dissicaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicem | dissicer |
| 2. Person Singular | dissices | dissicere, dissiceris |
| 3. Person Singular | dissicet | dissicetur |
| 1. Person Plural | dissicemus | dissicemur |
| 2. Person Plural | dissicetis | dissicemini |
| 3. Person Plural | dissicent | dissicentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicarem | dissicarer |
| 2. Person Singular | dissicares | dissicarere, dissicareris |
| 3. Person Singular | dissicaret | dissicaretur |
| 1. Person Plural | dissicaremus | dissicaremur |
| 2. Person Plural | dissicaretis | dissicaremini |
| 3. Person Plural | dissicarent | dissicarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicaverim | — |
| 2. Person Singular | dissicaris, dissicaveris | — |
| 3. Person Singular | dissicaverit | — |
| 1. Person Plural | dissicaverimus | — |
| 2. Person Plural | dissicaveritis | — |
| 3. Person Plural | dissicaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissicavissem | — |
| 2. Person Singular | dissicavisses | — |
| 3. Person Singular | dissicavisset | — |
| 1. Person Plural | dissicavissemus | — |
| 2. Person Plural | dissicavissetis | — |
| 3. Person Plural | dissicavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dissicare | dissicavisse |
| Passiv | dissicari, dissicarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dissica | dissicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dissicate | dissicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dissicato | dissicator |
| 3. Person Singular | dissicato | dissicator |
| 2. Person Plural | dissicatote | — |
| 3. Person Plural | dissicanto | dissicantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | dissicato | dissicatis |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | dissicato | dissicatis |
| Vokativ | dissicate | — |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dissicans | dissicantes, dissicantia |
| Genitiv | dissicantis | dissicantium, dissicantum |
| Dativ | dissicanti | dissicantibus |
| Akkusativ | dissicans, dissicantem | dissicantes, dissicantia |
| Ablativ | dissicante, dissicanti | dissicantibus |
| Vokativ | dissicans | dissicantes, dissicantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dissicanda, dissicandum, dissicandus | dissicanda, dissicandae, dissicandi |
| Genitiv | dissicandae, dissicandi | dissicandarum, dissicandorum |
| Dativ | dissicandae, dissicando | dissicandis |
| Akkusativ | dissicandam, dissicandum | dissicanda, dissicandas, dissicandos |
| Ablativ | dissicanda, dissicando | dissicandis |
| Vokativ | dissicanda, dissicande, dissicandum | dissicanda, dissicandae, dissicandi |
133 (171) Formen für „dissicare“