Formentabelle zu „dissecare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
disseco | dissecor |
| 2. Person Singular | dissecas | disecare, dissecare, dissecaris |
| 3. Person Singular | dissecat | dissecatur |
| 1. Person Plural | dissecamus | dissecamur |
| 2. Person Plural | dissecatis | dissecamini |
| 3. Person Plural | dissecant | dissecantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecabam | dissecabar |
| 2. Person Singular | dissecabas | dissecabare, dissecabaris |
| 3. Person Singular | dissecabat | dissecabatur |
| 1. Person Plural | dissecabamus | dissecabamur |
| 2. Person Plural | dissecabatis | dissecabamini |
| 3. Person Plural | dissecabant | dissecabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecabo | dissecabor |
| 2. Person Singular | dissecabis | dissecabere, dissecaberis |
| 3. Person Singular | dissecabit | dissecabitur |
| 1. Person Plural | dissecabimus | dissecabimur |
| 2. Person Plural | dissecabitis | dissecabimini |
| 3. Person Plural | dissecabunt | dissecabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecavi | — |
| 2. Person Singular | dissecavisti | — |
| 3. Person Singular | dissecavit | — |
| 1. Person Plural | dissecavimus | — |
| 2. Person Plural | dissecavistis | — |
| 3. Person Plural | disecare, dissecare, dissecavere, dissecaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecaveram | — |
| 2. Person Singular | dissecaveras | — |
| 3. Person Singular | dissecaverat | — |
| 1. Person Plural | dissecaveramus | — |
| 2. Person Plural | dissecaveratis | — |
| 3. Person Plural | dissecaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecavero | — |
| 2. Person Singular | dissecaris, dissecaveris | — |
| 3. Person Singular | dissecaverit | — |
| 1. Person Plural | dissecaverimus | — |
| 2. Person Plural | dissecaveritis | — |
| 3. Person Plural | dissecaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecem | dissecer |
| 2. Person Singular | disseces | dissecere, disseceris |
| 3. Person Singular | dissecet | dissecetur |
| 1. Person Plural | dissecemus | dissecemur |
| 2. Person Plural | dissecetis | dissecemini |
| 3. Person Plural | dissecent | dissecentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecarem | dissecarer |
| 2. Person Singular | dissecares | dissecarere, dissecareris |
| 3. Person Singular | dissecaret | dissecaretur |
| 1. Person Plural | dissecaremus | dissecaremur |
| 2. Person Plural | dissecaretis | dissecaremini |
| 3. Person Plural | dissecarent | dissecarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecaverim | — |
| 2. Person Singular | dissecaris, dissecaveris | — |
| 3. Person Singular | dissecaverit | — |
| 1. Person Plural | dissecaverimus | — |
| 2. Person Plural | dissecaveritis | — |
| 3. Person Plural | dissecaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dissecavissem | — |
| 2. Person Singular | dissecavisses | — |
| 3. Person Singular | dissecavisset | — |
| 1. Person Plural | dissecavissemus | — |
| 2. Person Plural | dissecavissetis | — |
| 3. Person Plural | dissecavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | disecare, dissecare | dissecavisse |
| Passiv | dissecari, dissecarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | disseca | disecare, dissecare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dissecate | dissecamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dissecato | dissecator |
| 3. Person Singular | dissecato | dissecator |
| 2. Person Plural | dissecatote | — |
| 3. Person Plural | dissecanto | dissecantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dissecata, dissecatum, dissecatus | dissecata, dissecatae, dissecati |
| Genitiv | dissecatae, dissecati | dissecatarum, dissecatorum |
| Dativ | dissecatae, dissecato | dissecatis |
| Akkusativ | dissecatam, dissecatum | dissecata, dissecatas, dissecatos |
| Ablativ | dissecata, dissecato | dissecatis |
| Vokativ | dissecata, dissecate, dissecatum | dissecata, dissecatae, dissecati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dissecans | dissecantes, dissecantia |
| Genitiv | dissecantis | dissecantium, dissecantum |
| Dativ | dissecanti | dissecantibus |
| Akkusativ | dissecans, dissecantem | dissecantes, dissecantia |
| Ablativ | dissecante, dissecanti | dissecantibus |
| Vokativ | dissecans | dissecantes, dissecantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dissecatura, dissecaturum, dissecaturus | dissecatura, dissecaturae, dissecaturi |
| Genitiv | dissecaturae, dissecaturi | dissecaturarum, dissecaturorum |
| Dativ | dissecaturae, dissecaturo | dissecaturis |
| Akkusativ | dissecaturam, dissecaturum | dissecatura, dissecaturas, dissecaturos |
| Ablativ | dissecatura, dissecaturo | dissecaturis |
| Vokativ | dissecatura, dissecature, dissecaturum | dissecatura, dissecaturae, dissecaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dissecanda, dissecandum, dissecandus | dissecanda, dissecandae, dissecandi |
| Genitiv | dissecandae, dissecandi | dissecandarum, dissecandorum |
| Dativ | dissecandae, dissecando | dissecandis |
| Akkusativ | dissecandam, dissecandum | dissecanda, dissecandas, dissecandos |
| Ablativ | dissecanda, dissecando | dissecandis |
| Vokativ | dissecanda, dissecande, dissecandum | dissecanda, dissecandae, dissecandi |
152 (232) Formen für „dissecare“