| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrumpo | disrumpor |
| 2. Person Singular | disrumpis | disrumperis |
| 3. Person Singular | disrumpit | disrumpitur |
| 1. Person Plural | disrumpimus | disrumpimur |
| 2. Person Plural | disrumpitis | disrumpimini |
| 3. Person Plural | disrumpunt | disrumpuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrumpebam | disrumpebar |
| 2. Person Singular | disrumpebas | disrumpebare, disrumpebaris |
| 3. Person Singular | disrumpebat | disrumpebatur |
| 1. Person Plural | disrumpebamus | disrumpebamur |
| 2. Person Plural | disrumpebatis | disrumpebamini |
| 3. Person Plural | disrumpebant | disrumpebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrumpam | disrumpar |
| 2. Person Singular | disrumpes | disrumpere, disrumperis |
| 3. Person Singular | disrumpet | disrumpetur |
| 1. Person Plural | disrumpemus | disrumpemur |
| 2. Person Plural | disrumpetis | disrumpemini |
| 3. Person Plural | disrumpent | disrumpentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrupi | — |
| 2. Person Singular | disrupisti | — |
| 3. Person Singular | disrupit | — |
| 1. Person Plural | disrupimus | — |
| 2. Person Plural | disrupistis | — |
| 3. Person Plural | disrupere, disruperunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disruperam | — |
| 2. Person Singular | disruperas | — |
| 3. Person Singular | disruperat | — |
| 1. Person Plural | disruperamus | — |
| 2. Person Plural | disruperatis | — |
| 3. Person Plural | disruperant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrupero | — |
| 2. Person Singular | disruperis | — |
| 3. Person Singular | disruperit | — |
| 1. Person Plural | disruperimus | — |
| 2. Person Plural | disruperitis | — |
| 3. Person Plural | disruperint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrumpam | disrumpar |
| 2. Person Singular | disrumpas | disrumpare, disrumparis |
| 3. Person Singular | disrumpat | disrumpatur |
| 1. Person Plural | disrumpamus | disrumpamur |
| 2. Person Plural | disrumpatis | disrumpamini |
| 3. Person Plural | disrumpant | disrumpantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrumperem | disrumperer |
| 2. Person Singular | disrumperes | disrumperere, disrumpereris |
| 3. Person Singular | disrumperet | disrumperetur |
| 1. Person Plural | disrumperemus | disrumperemur |
| 2. Person Plural | disrumperetis | disrumperemini |
| 3. Person Plural | disrumperent | disrumperentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disruperim | — |
| 2. Person Singular | disruperis | — |
| 3. Person Singular | disruperit | — |
| 1. Person Plural | disruperimus | — |
| 2. Person Plural | disruperitis | — |
| 3. Person Plural | disruperint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disrupissem | — |
| 2. Person Singular | disrupisses | — |
| 3. Person Singular | disrupisset | — |
| 1. Person Plural | disrupissemus | — |
| 2. Person Plural | disrupissetis | — |
| 3. Person Plural | disrupissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | disrumpere | disrupisse |
| Passiv | disrumpi, disrumpier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | disrumpe | disrumpere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | disrumpite | disrumpimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | disrumpito | disrumpitor |
| 3. Person Singular | disrumpito | disrumpitor |
| 2. Person Plural | disrumpitote | — |
| 3. Person Plural | disrumpunto | disrumpuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disrupta, disruptum, disruptus | disrupta, disruptae, disrupti |
| Genitiv | disruptae, disrupti | disruptarum, disruptorum |
| Dativ | disruptae, disrupto | disruptis |
| Akkusativ | disruptam, disruptum | disrupta, disruptas, disruptos |
| Ablativ | disrupta, disrupto | disruptis |
| Vokativ | disrupta, disrupte, disruptum | disrupta, disruptae, disrupti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disrumpens | disrumpentes, disrumpentia |
| Genitiv | disrumpentis | disrumpentium, disrumpentum |
| Dativ | disrumpenti | disrumpentibus |
| Akkusativ | disrumpens, disrumpentem | disrumpentes, disrumpentia |
| Ablativ | disrumpente, disrumpenti | disrumpentibus |
| Vokativ | disrumpens | disrumpentes, disrumpentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disruptura, disrupturum, disrupturus | disruptura, disrupturae, disrupturi |
| Genitiv | disrupturae, disrupturi | disrupturarum, disrupturorum |
| Dativ | disrupturae, disrupturo | disrupturis |
| Akkusativ | disrupturam, disrupturum | disruptura, disrupturas, disrupturos |
| Ablativ | disruptura, disrupturo | disrupturis |
| Vokativ | disruptura, disrupture, disrupturum | disruptura, disrupturae, disrupturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disrumpenda, disrumpendum, disrumpendus, disrumpunda, disrumpundum, disrumpundus | disrumpenda, disrumpendae, disrumpendi, disrumpunda, disrumpundae, disrumpundi |
| Genitiv | disrumpendae, disrumpendi, disrumpundae, disrumpundi | disrumpendarum, disrumpendorum, disrumpundarum, disrumpundorum |
| Dativ | disrumpendae, disrumpendo, disrumpundae, disrumpundo | disrumpendis, disrumpundis |
| Akkusativ | disrumpendam, disrumpendum, disrumpundam, disrumpundum | disrumpenda, disrumpendas, disrumpendos, disrumpunda, disrumpundas, disrumpundos |
| Ablativ | disrumpenda, disrumpendo, disrumpunda, disrumpundo | disrumpendis, disrumpundis |
| Vokativ | disrumpenda, disrumpende, disrumpendum, disrumpunda, disrumpunde, disrumpundum | disrumpenda, disrumpendae, disrumpendi, disrumpunda, disrumpundae, disrumpundi |
152 (256) Formen für „disrumpere“