Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „disputare“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputo	disputor
2. Person Singular	disputas	disputare, disbutare, disputaris
3. Person Singular	disputat, disputatoribus	disputatur
1. Person Plural	disputamus	disputamur
2. Person Plural	disputatis	disputamini
3. Person Plural	disputant	disputantur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputabam	disputabar
2. Person Singular	disputabas	disputabare, disputabaris
3. Person Singular	disputabat	disputabatur
1. Person Plural	disputabamus	disputabamur
2. Person Plural	disputabatis	disputabamini
3. Person Plural	disputabant	disputabantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputabo	disputabor
2. Person Singular	disputabis	disputabere, disputaberis
3. Person Singular	disputabit	disputabitur
1. Person Plural	disputabimus	disputabimur
2. Person Plural	disputabitis	disputabimini
3. Person Plural	disputabunt	disputabuntur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputavi	—
2. Person Singular	disputasti, disputavisti	—
3. Person Singular	disputauit	—
1. Person Plural	disputavimus	—
2. Person Plural	disputavistis	—
3. Person Plural	disputaverunt, disputare, disbutare, disputarunt, disputavere	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputaveram	—
2. Person Singular	disputaveras	—
3. Person Singular	disputaverat	—
1. Person Plural	disputaveramus	—
2. Person Plural	disputaveratis	—
3. Person Plural	disputaverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputavero	—
2. Person Singular	disputaris, disputaveris	—
3. Person Singular	disputaverit	—
1. Person Plural	disputaverimus	—
2. Person Plural	disputaveritis	—
3. Person Plural	disputarint, disputaverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputem	disputer
2. Person Singular	disputes	disputere, disputeris
3. Person Singular	disputet, dispudet	disputetur
1. Person Plural	disputemus	disputemur
2. Person Plural	disputetis	disputemini
3. Person Plural	disputent	disputentur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputarem	disputarer
2. Person Singular	disputares	disputarere, disputareris
3. Person Singular	disputaret	disputaretur
1. Person Plural	disputaremus	disputaremur
2. Person Plural	disputaretis	disputaremini
3. Person Plural	disputarent	disputarentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputaverim	—
2. Person Singular	disputaris, disputaveris	—
3. Person Singular	disputaverit	—
1. Person Plural	disputaverimus	—
2. Person Plural	disputaveritis	—
3. Person Plural	disputarint, disputaverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disputavissem	—
2. Person Singular	disputavisses	—
3. Person Singular	disputavisset	—
1. Person Plural	disputavissemus	—
2. Person Plural	disputavissetis	—
3. Person Plural	disputavissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	disputare, disbutare	disputavisse, disputasse
Passiv	disputari, disputarier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	disputa, disputabilis	disputare, disbutare
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	disputate	disputamini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	disputato	disputator
3. Person Singular	disputato	disputator
2. Person Plural	disputatote	—
3. Person Plural	disputanto	disputantor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	disputatum, disputata, disputatus	disputata, disputatae, disputati
Genitiv	disputatae, disputati	disputatarum, disputatorum
Dativ	disputatae, disputato	disputatis
Akkusativ	disputatum, disputatam	disputata, disputatas, disputatos
Ablativ	disputata, disputato	disputatis
Vokativ	disputatum, disputata, disputate	disputata, disputatae, disputati

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	disputans	disputantes, disputantia
Genitiv	disputantis	disputantium, disputantum
Dativ	disputanti	disputantibus
Akkusativ	disputantem, disputans	disputantes, disputantia
Ablativ	disputanti, disputante	disputantibus
Vokativ	disputans	disputantes, disputantia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	disputaturum, disputatura, disputaturus	disputatura, disputaturae, disputaturi
Genitiv	disputaturae, disputaturi	disputaturarum, disputaturorum
Dativ	disputaturae, disputaturo	disputaturis
Akkusativ	disputaturum, disputaturam	disputatura, disputaturas, disputaturos
Ablativ	disputatura, disputaturo	disputaturis
Vokativ	disputaturum, disputatura, disputature	disputatura, disputaturae, disputaturi

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	disputandum, disputanda, disputandus	disputandi, disputanda, disputandae
Genitiv	disputandi, disputandae	disputandarum, disputandorum
Dativ	disputando, disputandae	disputandis
Akkusativ	disputandum, disputandam	disputanda, disputandas, disputandos
Ablativ	disputando, disputanda	disputandis
Vokativ	disputandum, disputanda, disputande	disputandi, disputanda, disputandae

Adjektiv

Positiv
	Singular	Plural
Nominativ	disputabilis	—
Genitiv	disputabilis	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	disputabilis
Ablativ	—	—
Vokativ	disputabilis	—

Komparativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

Superlativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

156 (252) Formen für „disputare“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum