| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispello | dispellor |
| 2. Person Singular | dispellis | dispellere, dispelleris |
| 3. Person Singular | dispellit | dispellitur |
| 1. Person Plural | dispellimus | dispellimur |
| 2. Person Plural | dispellitis | dispellimini |
| 3. Person Plural | dispellunt | dispelluntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispellebam | dispellebar |
| 2. Person Singular | dispellebas | dispellebare, dispellebaris |
| 3. Person Singular | dispellebat | dispellebatur |
| 1. Person Plural | dispellebamus | dispellebamur |
| 2. Person Plural | dispellebatis | dispellebamini |
| 3. Person Plural | dispellebant | dispellebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispellam | dispellar |
| 2. Person Singular | dispelles | dispellere, dispelleris |
| 3. Person Singular | dispellet | dispelletur |
| 1. Person Plural | dispellemus | dispellemur |
| 2. Person Plural | dispelletis | dispellemini |
| 3. Person Plural | dispellent | dispellentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispuli | — |
| 2. Person Singular | dispulisti | — |
| 3. Person Singular | dispulit | — |
| 1. Person Plural | dispulimus | — |
| 2. Person Plural | dispulistis | — |
| 3. Person Plural | dispulere, dispulerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispuleram | — |
| 2. Person Singular | dispuleras | — |
| 3. Person Singular | dispulerat | — |
| 1. Person Plural | dispuleramus | — |
| 2. Person Plural | dispuleratis | — |
| 3. Person Plural | dispulerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispulero | — |
| 2. Person Singular | dispuleris | — |
| 3. Person Singular | dispulerit | — |
| 1. Person Plural | dispulerimus | — |
| 2. Person Plural | dispuleritis | — |
| 3. Person Plural | dispulerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispellam | dispellar |
| 2. Person Singular | dispellas | dispellare, dispellaris |
| 3. Person Singular | dispellat | dispellatur |
| 1. Person Plural | dispellamus | dispellamur |
| 2. Person Plural | dispellatis | dispellamini |
| 3. Person Plural | dispellant | dispellantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispellerem | dispellerer |
| 2. Person Singular | dispelleres | dispellerere, dispellereris |
| 3. Person Singular | dispelleret | dispelleretur |
| 1. Person Plural | dispelleremus | dispelleremur |
| 2. Person Plural | dispelleretis | dispelleremini |
| 3. Person Plural | dispellerent | dispellerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispulerim | — |
| 2. Person Singular | dispuleris | — |
| 3. Person Singular | dispulerit | — |
| 1. Person Plural | dispulerimus | — |
| 2. Person Plural | dispuleritis | — |
| 3. Person Plural | dispulerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | dispulissem | — |
| 2. Person Singular | dispulisses | — |
| 3. Person Singular | dispulisset | — |
| 1. Person Plural | dispulissemus | — |
| 2. Person Plural | dispulissetis | — |
| 3. Person Plural | dispulissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | dispellere | dispulisse |
| Passiv | dispelli, dispellier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dispelle | dispellere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dispellite | dispellimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | dispellito | dispellitor |
| 3. Person Singular | dispellito | dispellitor |
| 2. Person Plural | dispellitote | — |
| 3. Person Plural | dispellunto | dispelluntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dispulsa, dispulsum, dispulsus | dispulsa, dispulsae, dispulsi |
| Genitiv | dispulsae, dispulsi | dispulsarum, dispulsorum |
| Dativ | dispulsae, dispulso | dispulsis |
| Akkusativ | dispulsam, dispulsum | dispulsa, dispulsas, dispulsos |
| Ablativ | dispulsa, dispulso | dispulsis |
| Vokativ | dispulsa, dispulse, dispulsum | dispulsa, dispulsae, dispulsi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dispellens | dispellentes, dispellentia |
| Genitiv | dispellentis | dispellentium, dispellentum |
| Dativ | dispellenti | dispellentibus |
| Akkusativ | dispellens, dispellentem | dispellentes, dispellentia |
| Ablativ | dispellente, dispellenti | dispellentibus |
| Vokativ | dispellens | dispellentes, dispellentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dispulsura, dispulsurum, dispulsurus | dispulsura, dispulsurae, dispulsuri |
| Genitiv | dispulsurae, dispulsuri | dispulsurarum, dispulsurorum |
| Dativ | dispulsurae, dispulsuro | dispulsuris |
| Akkusativ | dispulsuram, dispulsurum | dispulsura, dispulsuras, dispulsuros |
| Ablativ | dispulsura, dispulsuro | dispulsuris |
| Vokativ | dispulsura, dispulsure, dispulsurum | dispulsura, dispulsurae, dispulsuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | dispellenda, dispellendum, dispellendus, dispellunda, dispellundum, dispellundus | dispellenda, dispellendae, dispellendi, dispellunda, dispellundae, dispellundi |
| Genitiv | dispellendae, dispellendi, dispellundae, dispellundi | dispellendarum, dispellendorum, dispellundarum, dispellundorum |
| Dativ | dispellendae, dispellendo, dispellundae, dispellundo | dispellendis, dispellundis |
| Akkusativ | dispellendam, dispellendum, dispellundam, dispellundum | dispellenda, dispellendas, dispellendos, dispellunda, dispellundas, dispellundos |
| Ablativ | dispellenda, dispellendo, dispellunda, dispellundo | dispellendis, dispellundis |
| Vokativ | dispellenda, dispellende, dispellendum, dispellunda, dispellunde, dispellundum | dispellenda, dispellendae, dispellendi, dispellunda, dispellundae, dispellundi |
152 (257) Formen für „dispellere“