Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „disjungere“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disiungo	disjungor
2. Person Singular	disjungis	disjungeris
3. Person Singular	disjungit	disjungitur
1. Person Plural	disiungimus	disiungimur
2. Person Plural	disjungitis	disjungimini
3. Person Plural	disjungunt	disjunguntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjungebam	disjungebar
2. Person Singular	disjungebas	disjungebare, disjungebaris
3. Person Singular	disjungebat	disjungebatur
1. Person Plural	disjungebamus	disjungebamur
2. Person Plural	disjungebatis	disjungebamini
3. Person Plural	disjungebant	disjungebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disiungamusque, disjungam	disjungar
2. Person Singular	disjunges	disjungere, disjungeris
3. Person Singular	disjunget	disjungetur
1. Person Plural	disjungemus	disjungemur
2. Person Plural	disjungetis	disjungemini
3. Person Plural	disjungent	disjungentur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjunxi	—
2. Person Singular	disjunxisti	—
3. Person Singular	disjunxit	—
1. Person Plural	disjunximus	—
2. Person Plural	disjunxistis	—
3. Person Plural	disjunxere, disjunxerunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjunxeram	—
2. Person Singular	disjunxeras	—
3. Person Singular	disjunxerat	—
1. Person Plural	disjunxeramus	—
2. Person Plural	disjunxeratis	—
3. Person Plural	disjunxerant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjunxero	—
2. Person Singular	disjunxeris	—
3. Person Singular	disjunxerit	—
1. Person Plural	disjunxerimus	—
2. Person Plural	disjunxeritis	—
3. Person Plural	disjunxerint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disiungamusque, disjungam	disjungar
2. Person Singular	disjungas	disjungare, disjungaris
3. Person Singular	disjungat	disjungatur
1. Person Plural	disiungamus	disjungamur
2. Person Plural	disjungatis	disjungamini
3. Person Plural	disjungant	disjungantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjungerem	disjungerer
2. Person Singular	disjungeres	disjungerere, disjungereris
3. Person Singular	disjungeret	disjungeretur
1. Person Plural	disjungeremus	disjungeremur
2. Person Plural	disjungeretis	disjungeremini
3. Person Plural	disjungerent	disjungerentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjunxerim	—
2. Person Singular	disjunxeris	—
3. Person Singular	disjunxerit	—
1. Person Plural	disjunxerimus	—
2. Person Plural	disjunxeritis	—
3. Person Plural	disjunxerint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	disjunxissem	—
2. Person Singular	disjunxisses	—
3. Person Singular	disjunxisset	—
1. Person Plural	disjunxissemus	—
2. Person Plural	disjunxissetis	—
3. Person Plural	disjunxissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	disjungere	disjunxisse
Passiv	disjungi, disjungier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	disjunge	disjungere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	disjungite	disjungimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	disjungito	disjungitor
3. Person Singular	disjungito	disjungitor
2. Person Plural	disjungitote	—
3. Person Plural	disjungunto	disjunguntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	disiunctus, disjuncta, disjunctum	disjuncti, disjuncta, disjunctae
Genitiv	disjuncti, disjunctae	disjunctarum, disjunctorum
Dativ	disjunctae, disjuncto	disjunctis
Akkusativ	disjunctum, disjunctam	disjuncta, disjunctos, disjunctas
Ablativ	disjuncta, disjuncto	disjunctis
Vokativ	disjuncta, disjunctum, disjuncte	disjuncta, disjuncti, disjunctae

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	disjungens	disjungentes, disjungentia
Genitiv	disjungentis	disjungentium, disjungentum
Dativ	disjungenti	disjungentibus
Akkusativ	disjungens, disjungentem	disjungentes, disjungentia
Ablativ	disjungente, disjungenti	disjungentibus
Vokativ	disjungens	disjungentes, disjungentia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	disjunctura, disjuncturum, disjuncturus	disjunctura, disjuncturae, disjuncturi
Genitiv	disjuncturae, disjuncturi	disjuncturarum, disjuncturorum
Dativ	disjuncturae, disjuncturo	disjuncturis
Akkusativ	disjuncturam, disjuncturum	disjunctura, disjuncturas, disjuncturos
Ablativ	disjunctura, disjuncturo	disjuncturis
Vokativ	disjunctura, disjuncture, disjuncturum	disjunctura, disjuncturae, disjuncturi

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	disjungenda, disjungendum, disjungendus, disjungunda, disjungundum, disjungundus	disjungenda, disjungendae, disjungendi, disjungunda, disjungundae, disjungundi
Genitiv	disjungendae, disjungendi, disjungundae, disjungundi	disjungendarum, disjungendorum, disjungundarum, disjungundorum
Dativ	disjungendae, disjungendo, disjungundae, disjungundo	disjungendis, disjungundis
Akkusativ	disjungendam, disjungendum, disjungundam, disjungundum	disjungenda, disjungendas, disjungendos, disjungunda, disjungundas, disjungundos
Ablativ	disjungenda, disjungendo, disjungunda, disjungundo	disjungendis, disjungundis
Vokativ	disjungenda, disjungende, disjungendum, disjungunda, disjungunde, disjungundum	disjungenda, disjungendae, disjungendi, disjungunda, disjungundae, disjungundi

152 (258) Formen für „disjungere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum