| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disicio | disicior |
| 2. Person Singular | disicis | disiceris |
| 3. Person Singular | disicit | disicitur |
| 1. Person Plural | disicimus | disicimur |
| 2. Person Plural | disicitis | disicimini |
| 3. Person Plural | disiciunt | disiciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disiciebam | disiciebar |
| 2. Person Singular | disiciebas | disiciebare, disiciebaris |
| 3. Person Singular | disiciebat | disiciebatur |
| 1. Person Plural | disiciebamus | disiciebamur |
| 2. Person Plural | disiciebatis | disiciebamini |
| 3. Person Plural | disiciebant | disiciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disiciam | disiciar |
| 2. Person Singular | disicies | disiciere, disicieris |
| 3. Person Singular | disiciet | disicietur |
| 1. Person Plural | disiciemus | disiciemur |
| 2. Person Plural | disicietis | disiciemini |
| 3. Person Plural | disicient | disicientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disjeci | — |
| 2. Person Singular | disjecisti | — |
| 3. Person Singular | disjecit, disiecitque | — |
| 1. Person Plural | disjecimus | — |
| 2. Person Plural | disjecistis | — |
| 3. Person Plural | disjecere, disjecerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disjeceram | — |
| 2. Person Singular | disjeceras | — |
| 3. Person Singular | disjecerat | — |
| 1. Person Plural | disjeceramus | — |
| 2. Person Plural | disjeceratis | — |
| 3. Person Plural | disjecerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disjecero | — |
| 2. Person Singular | disjeceris | — |
| 3. Person Singular | disjecerit | — |
| 1. Person Plural | disjecerimus | — |
| 2. Person Plural | disjeceritis | — |
| 3. Person Plural | disjecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disiciam | disiciar |
| 2. Person Singular | disicias | disiciare, disiciaris |
| 3. Person Singular | disiciat | disiciatur |
| 1. Person Plural | disiciamus | disiciamur |
| 2. Person Plural | disiciatis | disiciamini |
| 3. Person Plural | disiciant | disiciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disicerem | disicerer |
| 2. Person Singular | disiceres | disicerere, disicereris |
| 3. Person Singular | disiceret | disiceretur |
| 1. Person Plural | disiceremus | disiceremur |
| 2. Person Plural | disiceretis | disiceremini |
| 3. Person Plural | disicerent | disicerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disjecerim | — |
| 2. Person Singular | disjeceris | — |
| 3. Person Singular | disjecerit | — |
| 1. Person Plural | disjecerimus | — |
| 2. Person Plural | disjeceritis | — |
| 3. Person Plural | disjecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disjecissem | — |
| 2. Person Singular | disjecisses | — |
| 3. Person Singular | disjecisset | — |
| 1. Person Plural | disjecissemus | — |
| 2. Person Plural | disjecissetis | — |
| 3. Person Plural | disjecissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | disicere | disjecisse |
| Passiv | disici, disicier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | disice | disicere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | disicite | disicimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | disicito | disicitor |
| 3. Person Singular | disicito | disicitor |
| 2. Person Plural | disicitote | — |
| 3. Person Plural | disicunto | disicuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disjecta, disiectus, disjectum, disiectaret, disiectaque | disjecti, disjecta, disjectae, disiectique, disiectaret, disiectaque |
| Genitiv | disjecti, disjectae, disiectique | disjectarum, disjectorum |
| Dativ | disiecto, disjectae | disjectis, disiectisque |
| Akkusativ | disjectam, disjectum, disiectamque | disjectos, disjectas, disjecta, disiectasque, disiectaret, disiectaque |
| Ablativ | disiecto, disjecta, disiectaret, disiectaque | disjectis, disiectisque |
| Vokativ | disjecta, disjectum, disiectaret, disiectaque, disjecte | disjecta, disjecti, disjectae, disiectique, disiectaret, disiectaque |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disiciens | disicientes, disicientia |
| Genitiv | disicientis | disicientium, disicientum |
| Dativ | disicienti | disicientibus |
| Akkusativ | disiciens, disicientem | disicientes, disicientia |
| Ablativ | disiciente, disicienti | disicientibus |
| Vokativ | disiciens | disicientes, disicientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disjectura, disjecturum, disjecturus | disjectura, disjecturae, disjecturi |
| Genitiv | disjecturae, disjecturi | disjecturarum, disjecturorum |
| Dativ | disjecturae, disjecturo | disjecturis |
| Akkusativ | disjecturam, disjecturum | disjectura, disjecturas, disjecturos |
| Ablativ | disjectura, disjecturo | disjecturis |
| Vokativ | disjectura, disjecture, disjecturum | disjectura, disjecturae, disjecturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disiciendum, disicienda, disiciendus, disiciunda, disiciundum, disiciundus | disicienda, disiciendae, disiciendi, disiciunda, disiciundae, disiciundi |
| Genitiv | disiciendae, disiciendi, disiciundae, disiciundi | disiciendarum, disiciendorum, disiciundarum, disiciundorum |
| Dativ | disiciendae, disiciendo, disiciundae, disiciundo | disiciendis, disiciundis |
| Akkusativ | disiciendum, disiciendam, disiciundam, disiciundum | disicienda, disiciendas, disiciendos, disiciunda, disiciundas, disiciundos |
| Ablativ | disicienda, disiciendo, disiciunda, disiciundo | disiciendis, disiciundis |
| Vokativ | disiciendum, disicienda, disiciende, disiciunda, disiciunde, disiciundum | disicienda, disiciendae, disiciendi, disiciunda, disiciundae, disiciundi |
152 (277) Formen für „disicere“