Formentabelle zu „discordare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordo | discordor |
| 2. Person Singular | discordas | discordare, discordaris |
| 3. Person Singular | discordat | discordatur |
| 1. Person Plural | discordamus | discordamur |
| 2. Person Plural | discordatis | discordamini |
| 3. Person Plural | discordant | discordantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordabam | discordabar |
| 2. Person Singular | discordabas | discordabare, discordabaris |
| 3. Person Singular | discordabat | discordabatur |
| 1. Person Plural | discordabamus | discordabamur |
| 2. Person Plural | discordabatis | discordabamini |
| 3. Person Plural | discordabant | discordabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordabo | discordabor |
| 2. Person Singular | discordabis | discordabere, discordaberis |
| 3. Person Singular | discordabit | discordabitur |
| 1. Person Plural | discordabimus | discordabimur |
| 2. Person Plural | discordabitis | discordabimini |
| 3. Person Plural | discordabunt | discordabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordavi | — |
| 2. Person Singular | discordavisti | — |
| 3. Person Singular | discordavit | — |
| 1. Person Plural | discordavimus | — |
| 2. Person Plural | discordavistis | — |
| 3. Person Plural | discordare, discordavere, discordaverunt, discordarunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordaveram | — |
| 2. Person Singular | discordaveras | — |
| 3. Person Singular | discordaverat | — |
| 1. Person Plural | discordaveramus | — |
| 2. Person Plural | discordaveratis | — |
| 3. Person Plural | discordaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordavero | — |
| 2. Person Singular | discordaris, discordaveris | — |
| 3. Person Singular | discordaverit | — |
| 1. Person Plural | discordaverimus | — |
| 2. Person Plural | discordaveritis | — |
| 3. Person Plural | discordaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordem | discorder |
| 2. Person Singular | discordes | discordere, discorderis |
| 3. Person Singular | discordet | discordetur |
| 1. Person Plural | discordemus | discordemur |
| 2. Person Plural | discordetis | discordemini |
| 3. Person Plural | discordent | discordentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordarem | discordarer |
| 2. Person Singular | discordares | discordarere, discordareris |
| 3. Person Singular | discordaret | discordaretur |
| 1. Person Plural | discordaremus | discordaremur |
| 2. Person Plural | discordaretis | discordaremini |
| 3. Person Plural | discordarent | discordarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordaverim | — |
| 2. Person Singular | discordaris, discordaveris | — |
| 3. Person Singular | discordaverit | — |
| 1. Person Plural | discordaverimus | — |
| 2. Person Plural | discordaveritis | — |
| 3. Person Plural | discordaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discordavissem | — |
| 2. Person Singular | discordavisses | — |
| 3. Person Singular | discordavisset | — |
| 1. Person Plural | discordavissemus | — |
| 2. Person Plural | discordavissetis | — |
| 3. Person Plural | discordavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | discordare | discordavisse |
| Passiv | discordari, discordarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | discorda, discordabilis | discordare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | discordate | discordamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | discordato | discordator |
| 3. Person Singular | discordato | discordator |
| 2. Person Plural | discordatote | — |
| 3. Person Plural | discordanto | discordantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | discordata, discordatum, discordatus | discordata, discordatae, discordati |
| Genitiv | discordatae, discordati | discordatarum, discordatorum |
| Dativ | discordatae, discordato | discordatis |
| Akkusativ | discordatam, discordatum | discordata, discordatas, discordatos |
| Ablativ | discordata, discordato | discordatis |
| Vokativ | discordata, discordate, discordatum | discordata, discordatae, discordati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | discordatura, discordaturum, discordaturus | discordatura, discordaturae, discordaturi |
| Genitiv | discordaturae, discordaturi | discordaturarum, discordaturorum |
| Dativ | discordaturae, discordaturo | discordaturis |
| Akkusativ | discordaturam, discordaturum | discordatura, discordaturas, discordaturos |
| Ablativ | discordatura, discordaturo | discordaturis |
| Vokativ | discordatura, discordature, discordaturum | discordatura, discordaturae, discordaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | discordanda, discordandum, discordandus | discordanda, discordandae, discordandi |
| Genitiv | discordandae, discordandi | discordandarum, discordandorum |
| Dativ | discordandae, discordando | discordandis |
| Akkusativ | discordandam, discordandum | discordanda, discordandas, discordandos |
| Ablativ | discordanda, discordando | discordandis |
| Vokativ | discordanda, discordande, discordandum | discordanda, discordandae, discordandi |
152 (232) Formen für „discordare“