| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disconvenio | disconvenior |
| 2. Person Singular | disconvenis | disconvenire, disconveniris |
| 3. Person Singular | disconvenit | disconvenitur |
| 1. Person Plural | disconvenimus | disconvenimur |
| 2. Person Plural | disconvenitis | disconvenimini |
| 3. Person Plural | disconveniunt | disconveniuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disconvenbam, disconveniebam | disconveniebar |
| 2. Person Singular | disconvenbas, disconveniebas | disconveniebare, disconveniebaris |
| 3. Person Singular | disconvenbat, disconveniebat | disconveniebatur |
| 1. Person Plural | disconvenbamus, disconveniebamus | disconveniebamur |
| 2. Person Plural | disconvenbatis, disconveniebatis | disconveniebamini |
| 3. Person Plural | disconvenbant, disconveniebant | disconveniebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disconveniam, disconvenibo | disconveniar, disconvenibor |
| 2. Person Singular | disconvenibis, disconvenies | disconveniberis, disconveniere, disconvenieris |
| 3. Person Singular | disconvenibit, disconveniet | disconveniberit, disconvenietur |
| 1. Person Plural | disconvenibimus, disconveniemus | disconvenibimur, disconveniemur |
| 2. Person Plural | disconvenibitis, disconvenietis | disconvenibimini, disconveniemini |
| 3. Person Plural | disconvenibunt, disconvenient | disconvenibuntur, disconvenientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disconveniam | disconveniar |
| 2. Person Singular | disconvenias | disconveniare, disconveniaris |
| 3. Person Singular | disconveniat | disconveniatur |
| 1. Person Plural | disconveniamus | disconveniamur |
| 2. Person Plural | disconveniatis | disconveniamini |
| 3. Person Plural | disconveniant | disconveniantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | disconvenirem | disconvenirer |
| 2. Person Singular | disconvenires | disconvenirere, disconvenireris |
| 3. Person Singular | disconveniret | disconveniretur |
| 1. Person Plural | disconveniremus | disconveniremur |
| 2. Person Plural | disconveniretis | disconveniremini |
| 3. Person Plural | disconvenirent | disconvenirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | disconvenire | — |
| Passiv | disconveniri, disconvenirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | disconveni | disconvenire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | disconvenite | disconvenimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | disconvenito | disconvenitor |
| 3. Person Singular | disconvenito | disconvenitor |
| 2. Person Plural | disconvenitote | — |
| 3. Person Plural | disconveniunto | disconveniuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disconveniens | disconvenientes, disconvenientia |
| Genitiv | disconvenientis | disconvenientium, disconvenientum |
| Dativ | disconvenienti | disconvenientibus |
| Akkusativ | disconveniens, disconvenientem | disconvenientes, disconvenientia |
| Ablativ | disconveniente, disconvenienti | disconvenientibus |
| Vokativ | disconveniens | disconvenientes, disconvenientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | disconvenienda, disconveniendum, disconveniendus, disconveniunda, disconveniundum, disconveniundus | disconvenienda, disconveniendae, disconveniendi, disconveniunda, disconveniundae, disconveniundi |
| Genitiv | disconveniendae, disconveniendi, disconveniundae, disconveniundi | disconveniendarum, disconveniendorum, disconveniundarum, disconveniundorum |
| Dativ | disconveniendae, disconveniendo, disconveniundae, disconveniundo | disconveniendis, disconveniundis |
| Akkusativ | disconveniendam, disconveniendum, disconveniundam, disconveniundum | disconvenienda, disconveniendas, disconveniendos, disconveniunda, disconveniundas, disconveniundos |
| Ablativ | disconvenienda, disconveniendo, disconveniunda, disconveniundo | disconveniendis, disconveniundis |
| Vokativ | disconvenienda, disconveniende, disconveniendum, disconveniunda, disconveniunde, disconveniundum | disconvenienda, disconveniendae, disconveniendi, disconveniunda, disconveniundae, disconveniundi |
97 (179) Formen für „disconvenire“