| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discerno | discernor |
| 2. Person Singular | discernis | discernere, discerneris |
| 3. Person Singular | discernit | discernitur |
| 1. Person Plural | discernimus | discernimur |
| 2. Person Plural | discernitis | discernimini |
| 3. Person Plural | discernunt | discernuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discernebam | discernebar |
| 2. Person Singular | discernebas | discernebare, discernebaris |
| 3. Person Singular | discernebat | discernebatur |
| 1. Person Plural | discernebamus | discernebamur |
| 2. Person Plural | discernebatis | discernebamini |
| 3. Person Plural | discernebant | discernebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discernam | discernar |
| 2. Person Singular | discernes | discernere, discerneris |
| 3. Person Singular | discernet | discernetur |
| 1. Person Plural | discernemus | discernemur |
| 2. Person Plural | discernetis | discernemini |
| 3. Person Plural | discernent | discernentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discrevi | — |
| 2. Person Singular | discrevisti | — |
| 3. Person Singular | discrevit | — |
| 1. Person Plural | discrevimus | — |
| 2. Person Plural | discrevistis | — |
| 3. Person Plural | discrevere, discreverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discreveram | — |
| 2. Person Singular | discreveras | — |
| 3. Person Singular | discreuerat | — |
| 1. Person Plural | discreveramus | — |
| 2. Person Plural | discreveratis | — |
| 3. Person Plural | discreverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discrevero | — |
| 2. Person Singular | discreveris | — |
| 3. Person Singular | discreverit | — |
| 1. Person Plural | discreverimus | — |
| 2. Person Plural | discreveritis | — |
| 3. Person Plural | discreverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discernam | discernar |
| 2. Person Singular | discernas | discernare, discernaris |
| 3. Person Singular | discernat | discernatur |
| 1. Person Plural | discernamus | discernamur |
| 2. Person Plural | discernatis | discernamini |
| 3. Person Plural | discernant | discernantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discernerem | discernerer |
| 2. Person Singular | discerneres | discernerere, discernereris |
| 3. Person Singular | discerneret | discerneretur |
| 1. Person Plural | discerneremus | discerneremur |
| 2. Person Plural | discerneretis | discerneremini |
| 3. Person Plural | discernerent | discernerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discreverim | — |
| 2. Person Singular | discreveris | — |
| 3. Person Singular | discreverit | — |
| 1. Person Plural | discreverimus | — |
| 2. Person Plural | discreveritis | — |
| 3. Person Plural | discreverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | discrevissem | — |
| 2. Person Singular | discrevisses | — |
| 3. Person Singular | discrevisset | — |
| 1. Person Plural | discrevissemus | — |
| 2. Person Plural | discrevissetis | — |
| 3. Person Plural | discrevissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | discernere | discrevisse |
| Passiv | discerni, discerniculum, discernier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | discerne | discernere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | discernite | discernimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | discernito | discernitor |
| 3. Person Singular | discernito | discernitor |
| 2. Person Plural | discernitote | — |
| 3. Person Plural | discernunto | discernuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | discretus, discreta, discretum | discreti, discretae, discreta |
| Genitiv | discreti, discretae | discretarum, discretorum |
| Dativ | discreto, discretae, discretoreis | discretis |
| Akkusativ | discretam, discretum | discretos, discretas, discreta |
| Ablativ | discreta, discreto, discretoreis | discretis |
| Vokativ | discreta, discretum, discrete | discreti, discreta, discretae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | discernens | discernentes, discernentia |
| Genitiv | discernentis | discernentium, discernentum |
| Dativ | discernenti | discernentibus |
| Akkusativ | discernens, discernentem | discernentes, discernentia |
| Ablativ | discernente, discernenti | discernentibus |
| Vokativ | discernens | discernentes, discernentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | discretura, discreturum, discreturus | discretura, discreturae, discreturi |
| Genitiv | discreturae, discreturi | discreturarum, discreturorum |
| Dativ | discreturae, discreturo | discreturis |
| Akkusativ | discreturam, discreturum | discreturos, discretura, discreturas |
| Ablativ | discretura, discreturo | discreturis |
| Vokativ | discretura, discreture, discreturum | discretura, discreturae, discreturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | discernenda, discernendum, discernendus, discernunda, discernundum, discernundus | discernenda, discernendae, discernendi, discernunda, discernundae, discernundi |
| Genitiv | discernendae, discernendi, discernundae, discernundi | discernendarum, discernendorum, discernundarum, discernundorum |
| Dativ | discernendae, discernendo, discernundae, discernundo | discernendis, discernundis |
| Akkusativ | discernendam, discernendum, discernundam, discernundum | discernenda, discernendas, discernendos, discernunda, discernundas, discernundos |
| Ablativ | discernenda, discernendo, discernunda, discernundo | discernendis, discernundis |
| Vokativ | discernenda, discernende, discernendum, discernunda, discernunde, discernundum | discernenda, discernendae, discernendi, discernunda, discernundae, discernundi |
152 (262) Formen für „discernere“